Pokémon Legends: Arceus - Καλώς ήρθατε στον παράδεισο των Pokémon | Review

Δύο βήματα μπροστά για τη σειρά, αλλά φτάνει αυτό;

Έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν ότι με συνδέει κάτι πολύ μεγάλο με τη σειρά Pokémon, κυρίως όμως με τα πρώτα παιχνίδια, τις anime ταινίες και την κλασσική anime σειρά που παρακολουθούσαμε οι περισσότεροι σε μικρή ηλικία. Είναι χωρίς αμφιβολία από τα αγαπημένα μου franchises της Nintendo και παρόλο που είχα αφήσει στο παρελθόν αρκετούς τίτλους με τους οποίους δεν ασχολήθηκα, πλέον έχω επιστρέψει για τα καλά. Ο λόγος που τα είχα αφήσει δεν ήταν επειδή δε μου άρεσαν, ίσα ίσα, απλά ήθελα να δω την Game Freak να κάνει κάτι διαφορετικό. Κάτι πιο μεγάλο. Να φέρει μια τρανταχτή αλλαγή στο franchise, γιατί το αξίζει, αλλά το αξίζουν και όλοι οι fans. Ζητούσα το “ένα βήμα μπροστά”. 

Από τα Pokémon Sword & Shield επέστρεψα και έκτοτε δεν έχω χάσει τίτλο. Παρόλο που η σειρά έμεινε πάνω κάτω στα ίδια και δεν έχουμε δει πολλές ουσιαστικές αλλαγές εδώ και χρόνια, μόλις είδα την ανακοίνωση του Pokémon Legends: Arceus βρήκα ξανά την ελπίδα μέσα μου, ότι η Game Freak “έβαλε μυαλό” και δίνει επιτέλους στους fans κάτι καινούργιο και διαφορετικό.

Από το πρώτο του trailer μου έκλεισε το μάτι και είχα την ελπίδα ότι αυτό θα φέρει την αλλαγή που ζητάω (όχι μόνο εγώ) και θα δω επιτέλους έναν τεράστιο πλήρως 3D κόσμο που εγώ θα κάνω ό,τι θέλω, όπως το θέλω, όποτε το θέλω. Εξάλλου, το σύμπαν των Pokémon είναι τεράστιο και έτσι χωρίς αμφιβολία η Game Freak μπορεί να φτιάξει κάτι νέο και να φέρει επιτέλους μια “next-gen” εμπειρία για τα δεδομένα της σειράς, και ας κυκλοφορεί παράλληλα και “κλασσικούς” τίτλους.

Προσωπικά, αυτό δε με πειράζει καθόλου. Έχω, λοιπόν, το Pokémon Legends: Arceus στα χέρια μου εδώ και μέρες και μπορώ να πω ότι αυτό που έπαιξα έκανε δύο βήματα μπροστά, αλλά και πάλι, με έναν περίεργο τρόπο, το franchise κατάφερε να μείνει λίγο πίσω, σε σχέση με τα τωρινά δεδομένα, με τα παιχνίδια του σήμερα. Αυτό το λέω επειδή μπορεί όντως να δείχνει νέο σαν Pokémon, αλλά δεν προσφέρει κάτι καινούργιο αν το δούμε μεμονωμένα ως παιχνίδι.

Ποια είναι, λοιπόν, αυτά τα βήματα προς τα εμπρός; Το Pokémon Legends: Arceus άλλαξε αρκετά τη συνταγή της σειράς που όλοι γνωρίζουμε τόσα χρόνια, αλλά αν το δει κανείς από μια άλλη οπτική, δεν έκανε κάτι διαφορετικό από άλλα παιχνίδια τους είδους. Και αυτό διότι τη νέα συνταγή που σας λέω τόση ώρα, που ενσωμάτωσε στον τίτλο η Game Freak, την έχουμε συναντήσει πολλές φορές και σε άλλα παιχνίδια, όπως παραδείγματος χάρη στα πρόσφατα Monster Hunter. Θα έλεγα ότι το στούντιο δανείστηκε πολλές ιδέες από το franchise της Capcom, τις ανάμιξε και τις “έντυσε” με ένα Pokémon skin, το οποίο έχει και λίγη από τη μαγική χρυσόσκονη του The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Αυτό, όμως, μη βιαστείτε να το πάρετε ως αρνητικό γιατί ίσως έτσι έπρεπε να γίνει για να ξεκολλήσει λίγο το franchise από τον λήθαργο που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια, κατά την άποψή μου. Μάλιστα, νομίζω πως με το Arceus, η Game Freak τα κατάφερε ως ένα βαθμό. Παρόλο που δεν φέρνει πολλές νέες ιδέες, θεωρώ πως ο νέος τίτλος θα ικανοποιήσει πολύ τους fans.

Δε θέλω να πω πολλά για την πλοκή, αλλά το “Arceus” αφηγείται μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Προσφέρει πολλές σκοτεινές πινελιές και έχει ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, με τον Hero ή την Heroine που θα διαλέξετε να παίζει φυσικά τον κύριο ρόλο. Πρόκειται για ένα prequel, όπως φαντάζομαι γνωρίζετε, των Diamond & Pearl και η νέα αυτή περιπέτεια τοποθετείται στο πανέμορφο Hisui Region (Sinnoh όπως ονομάστηκε μετά), όπου οι άνθρωποι που ζουν εκεί δεν είναι ακόμη “φιλαράκια” με τα Pokémon και δεν τα εμπιστεύονται τόσο εύκολα, καθώς μαθαίνουν ακόμα πράγματα για αυτά. Αυτό που μου άρεσε πολύ είναι το setting του και το άρωμά του που βγάζει κάτι το “παλιό”, κάτι το αρχαίο. Να διευκρινίσω πως διαδραματίζεται πολλά χρόνια πριν τα γεγονότα των Diamond & Pearl, οπότε λείπουν οι διάφορες τεχνολογίες που έχουμε δει σε παλιότερους τίτλους και κάπως έτσι έχουμε ως αποτέλεσμα έναν πολύ όμορφο και πραγματικά ιδιαίτερο, μοναδικό κόσμο, όπου τα Pokémon ζουν ελεύθερα.

Στο Hisui βρίσκεται και το Jublife Village, το οποίο επισκεπτόμαστε από τα πρώτα λεπτά του παιχνιδιού και λειτουργεί ως κεντρικό hub για τα πάντα. Εκεί υπάρχει η ομάδα Galaxy που περιλαμβάνει ανθρώπους που έχουν έρθει από διάφορες περιοχές για να μελετήσουν τα Pokémon. Στο Galaxy team υπάρχουν διάφορα σώματα, όπως το Medical, το Security Corps, καθώς και το Survey Corps, το οποίο διεξάγει έρευνα για το πώς ζουν τα Pokémon. Έτσι, το μαγικό ταξίδι του Arceus ξεκινάει, όταν πάρουμε το ιδιαίτερο νέο Pokedex και η αποστολή μας μεταξύ άλλων είναι να συλλέξουμε όλα τα πλάσματα του Hisui Region και να μάθουμε πράγματα γι’ αυτά. Εδώ είναι που φέρνει και στο Monster Hunter του πράγματος. Ο παίκτης παίρνει main και secondary tasks/αποστολές που πρέπει να ολοκληρώσει για να συνεχίσει η ιστορία και το κεντρικό questline, ανεβαίνοντας συγχρόνως rank. Αυτό που δε μου άρεσε τόσο είναι οι αποστολές που αναλαμβάνει ο παίκτης και κυρίως οι δευτερεύουσες που δεν έχουν να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό, καθώς οι περισσότερες ζητούν να κάνουμε σχεδόν το ίδιο πράγμα, κάθε φορά. Τα κεντρικά quests από την άλλη, παρόλο που στην αρχή μου φάνηκαν κάπως απλοϊκά και επαναλαμβανόμενα, μετά από κάποιες ώρες με ικανοποίησαν.

Προτού περάσω στα του gameplay, θέλω να αναφέρω και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά του τίτλου, το οποίο δεν είναι άλλο από την εξερεύνηση μέσω των mounts. Σε αυτό το παιχνίδι, λόγω της μεγάλης έκτασης του κόσμου, θα πάρετε μαζί σας κάποια πλάσματα που μπορείτε να καβαλήσετε και έτσι σας βοηθούν να πηγαίνετε πιο γρήγορα από το ένα σημείο του χάρτη στο άλλο. Για παράδειγμα, όπως θα έχετε δει από τα πολλά trailers, μπορείτε να πετάξετε κανονικά πάνω από τις περιοχές και όχι απλά να κάνετε το κλασσικό “fly”, καθώς και να περιηγηθείτε στη θάλασσα ή στις πανέμορφες κοιλάδες γρηγορότερα.

Συνεχίζοντας, λοιπόν, το gameplay του Arceus είναι πολύ διασκεδαστικό και απολαυστικό. Είναι αυτό που το κάνει τελείως διαφορετικό από τα υπόλοιπα κεντρικά παιχνίδια της σειράς. Έχει γίνει πολύ καλή δουλειά πάνω σε αυτό το κομμάτι και όπως συμβαίνει στα Pokémon Sword & Shield, τα Pokémon είναι ελεύθερα και τριγυρνάνε στις εκάστοτε περιοχές και τα βλέπετε να περιπλανιούνται. Ο τρόπος που μπορείτε να τα πιάσετε είναι διαφορετικός, καθώς στα περισσότερα μπορείτε να πετάξετε την PokeBall χωρίς καν να αναμετρηθείτε μαζί τους. Με το πάτημα ενός κουμπιού, μπορείτε να πετάξετε την PokeBall και αν είστε τυχεροί μπορεί να τα πιάσετε με την πρώτη (ειδικά στα αρχικά levels). Αν ωστόσο δεν επιτύχετε με αυτό, το Pokémon θα σας καταλάβει και τότε θα έρθει κατά πάνω σας για να γίνει η κλασσική turned based μάχη. Πολλά πλάσματα, όμως, σας καταλαβαίνουν από πριν ή σας ακούν με αποτέλεσμα αυτό να μη λειτουργεί και να πρέπει πρώτα να αναμετρηθείτε μαζί τους. Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, ο τρόπος προσέγγισης είναι πλέον αρκετά διαφορετικός.

Περνώντας τώρα στις μάχες αυτές καθ΄ αυτές, όλα λειτουργούν με σειρά προτεραιότητας, καθώς στη δεξιά γωνία της οθόνης φαίνεται αν έχετε εσείς ή το “εχθρικό” Pokémon σειρά για να παίξετε. Ένα από τα πολλά ωραία χαρακτηριστικά στο παιχνίδι είναι τα “Agile” και “Strong” στιλ που έρχονται μόλις κάνετε master μία κίνηση ενός Pokémon. Για παράδειγμα αν έχετε Pokémon φωτιάς και κάνετε master το “Ember”, τότε με το “R” πλήκτρο μπορείτε να επιλέξετε αυτήν την κίνηση σε συνδυασμό με το “Agile” ή “Strong” τα στατιστικά αλλάζουν και κερδίζετε speed, αλλά χάνετε σε δύναμη και το αντίστοιχο. Το κάθε move γίνεται master όταν παίρνετε level στο εκάστοτε Pokémon. Μιας και δεν υπάρχει τεχνολογία όπως την φαντάζεστε, δεν υπάρχει ούτε κάποιο Medical Center, όπως το θυμάστε. Για να γεμίσουν τα Pokémon ζωή ή να τα αναστήσετε, θα πρέπει να κοιμηθείτε σε camps που υπάρχουν στον κόσμο ή μέσω των potions και των revives αντικειμένων.

Αυτό που έκλεψε την παράσταση και μου άρεσε πολύ είναι η μάχη με το λεγόμενο Noble Pokémon Kleavor, στην οποία είχα τον έλεγχο του πρωταγωνιστή και έπρεπε να ηρεμήσω αυτό το πλάσμα, πετώντας του μικρά πουγκιά (balms) με το αγαπημένο του φαγητό. Σε αυτή τη μάχη ο Kleavor ήταν τεράστιος, με χρυσό χρωματισμό και είχε δική του μπάρα υγείας από πάνω. Ναι, ήταν κάτι σαν boss.

Έχουν γίνει πολλές αλλαγές και στα μενού και στο πως προσεγγίζει ο παίκτης τα Pokémon, καθώς όλα πλέον βρίσκονται μπροστά σας και με το πάτημα του ενός κουμπιού μπορείτε να αλλάξετε το Pokémon της εξάδας σας ή να διαλέξετε κάποιο αντικείμενο. Εκτός από όλα τα παραπάνω, υπάρχει και το crafting σύστημα, στο οποίο μπορείτε να φτιάξετε PokeBall, potions ή ό,τι άλλο φαντάζεστε, ώστε να μη χρειάζεται να αγοράζετε συνέχεια από τα διάφορα μαγαζιά που υπάρχουν.

Το combat σύστημα είναι εμπλουτισμένο με νέα χαρακτηριστικά που το κάνουν άκρως διασκεδαστικό και απολαυστικό στο χέρι. Φυσικά, ο εθισμός στο να τα πιάσεις και να εξελίξεις τα Pokémon υπάρχει και εδώ. Έχει αυτές τις μικρές λεπτομέρειες που ανεβάζουν την εμπειρία και τολμώ να πω ότι με πόρωσαν αρκετά. Στον τίτλο υπάρχει και το κλασσικό trade σύστημα, που όμως δεν είχα τη δυνατότητα να δοκιμάσω και μέσω του οποίου μπορείτε κανονικά να ανταλλάξετε Pokemon με άλλους παίκτες είτε από το Internet, είτε μέσω τοπικού παιχνιδιού.

Κλείνοντας, η Game Freak διάλεξε για άλλη μια φορά τα “καρτουνίστικα” γραφικά και έφτιαξε έναν υπέροχο χρωματιστό κόσμο για να εξερευνήσετε. Επειδή δε θέλω να σας χαλάσω την έκπληξη, δε θέλω να σας πω τι περιοχές και τι μέρη θα συναντήσετε σε αυτό το παιχνίδι, αλλά θέλω να με εμπιστευτείτε, καθώς η ομάδα ανάπτυξης έφτιαξε πραγματικά έναν φανταστικό “χάρτη” για να ταξιδέψετε. Να πω κάπου εδώ ότι κατά 95% έπαιζα το παιχνίδι σε Docked mode, αλλά το δοκίμασα και σε handheld, όπου και δείχνει εξίσου πανέμορφο. Ίσως θα μπορούσε να είχε γίνει καλύτερη δουλειά σε κάποια σημεία, καθώς υπάρχει pop up των texture ορισμένες φορές ή όπως είναι τα βουνά και τα δέντρα, μιας και είναι γεμάτο κοιλάδες, αλλά πιστεύω εκεί φταίει και η ιπποδύναμη της κονσόλας. Το μόνο θεματάκι που είδα εγώ προσωπικά, αλλά το συνήθισα να σας πω την αλήθεια, είναι το aliasing. Ο τίτλος ωστόσο τρέχει απροβλημάτιστα και εγώ δεν συνάντησα ούτε το παραμικρό τεχνικό πρόβλημα που θα μπορούσε να χαλάει την εμπειρία. Θέλω να αναφέρω και κάπου εδώ ότι έχει γίνει πλέον και πολύ καλή δουλειά στα εφέ των μαγικών και έχουν αλλάξει αρκετά από αυτά που θυμάστε στα παλιότερα παιχνίδια.

Ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που έρχονται και δένουν με το οπτικό αποτέλεσμα είναι και το soundtrack του παιχνιδιού, το οποίο μπορώ να σας επιβεβαιώσω ότι είναι από τα καλύτερα που έχετε ακούσει στη σειρά! Οι κλασσικοί ήχοι έχουν γίνει “ρεμιξ”, ενώ η μουσική της μάχης είναι χωρίς αμφιβολία από τις καλύτερες σε Pokémon παιχνίδια. Αυτό που θα ήθελα επιτέλους να δω τη Nintendo να κάνει είναι να ενσωματώσει voice overs στα NPCs, όπως έγινε έτσι “ελαφριά” και στο Breath of the Wild. Ας μη μιλάει ο πρωταγωνιστής, δε με πειράζει, αλλά ας “έχουν φωνή” τα βασικά NPCs του παιχνιδιού. Νομίζω ότι έτσι ο κόσμος των Pokémon θα ζωντάνευε ακόμα περισσότερο με αυτόν τον τρόπο.

Θα μπορούσα να μιλάω άλλο τόσο για τα νέα Pokémon, αλλά θέλω να σας αφήσω να ανακαλύψετε μόνοι σας τον πανέμορφο κόσμο που έχει δημιουργήσει η Game Freak. Το παιχνίδι είναι τέλειο; Όχι. Όμως είναι η αρχή για κάτι μεγάλο που πιστεύω θα δούμε τα επόμενα χρόνια.

Συνοψίζοντας : Το Pokémon Legends: Arceus πηγαίνει αρκετά μπροστά τη σειρά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάνει πράγματα που δεν έχουμε δει πουθενά αλλού. Ανεξαρτήτως, η Game Freak παρέδωσε έναν τίτλο που θα διασκεδάσει τους hardcore fans, αλλά και αυτούς που απλά θέλουν να μπουν στον πανέμορφο κόσμο των Pokémon. Είναι τέλειο; Όχι. Αλλά είναι μια πολύ καλή αρχή για να έρθει ένα ακόμη μεγαλύτερο παιχνίδι στο μέλλον. Δεν πιστεύω ότι η κλασσική συνταγή που γνωρίζουμε τόσα χρόνια θα σταματήσει να υπάρχει, αλλά θα βρίσκεται πλάι στα “Legends” παιχνίδια. Ο τίτλος είναι διασκεδαστικός, απολαυστικός και σε πορώνει από την αρχή μέχρι και το τέλος και ας δανείζεται αρκετά χαρακτηριστικά από τίτλους όπως τα Monster Hunter και Breath of the Wild, αφού δεν είναι απαραίτητα αρνητικό αυτό. Το μέλλον των Pokémon μοιάζει, λοιπόν, πιο λαμπρό από ποτέ!
Box Art
Developer : Game Freak
Publisher : Nintendo
Distributor : CD Media S.A.
Available for : Switch
Release date : 28-01-2022