Μόνο μία χώρα πιάνει έως τώρα τους κλιματικούς της στόχους

Μία νέα ανάλυση του Climate Action Tracker δείχνει πως οι στόχοι των κρατών για την κλιματική αλλαγή είναι ακόμα πολύ μακρινοί, παρά τη δέσμευσή τους στη Συμφωνία των Παρισίων το 2015. Η ανάλυση έρχεται μόλις ένα μήνα μετά τον “κόκκινο συναγερμό” που ανακοίνωσαν 230 επιστήμονες κατά τη διάρκεια του IPCC και πριν το νέο κύκλο συνομιλιών των Ηνωμένων Εθνών που έχει προγραμματιστεί για το Νοέμβριο και χαρακτηρίζεται ως η “τελευταία ευκαιρία” για πολιτική δράση.

Ακόμα και χώρες με ισχυρή δέσμευση δε θα πετύχουν τους στόχους, ενώ οι περισσότερες απέτυχαν να δεσμευτούν περαιτέρω για το 2030. Εκτιμούμε πως αν με τις τωρινές εκπομπές παγκοσμίως βρισκόμαστε στο σημερινό επίπεδο το 2030, θα εκπέμπουμε δύο φορές περισσότερο από ότι απαιτείται για το όριο του 1.5 βαθμού Κελσίου. Ένας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων υποφέρει από τις ολοένα και σοβαρότερες και συχνότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, ωστόσο η κυβερνητική δράση συνεχίζει να μην είναι αρκετή.

2/ The #emissionsgap is still enormous: with all pledges on the table we would be double the emissions in 2030 than would be allowed for a 1.5°C pathway. This gap has narrowed by max 15% since November 2020. pic.twitter.com/UlHgQLzBtF

— ClimateActionTracker (@climateactiontr) September 15, 2021

Από τις 36 χώρες οι οποίες αξιολογήθηκαν συν την Ευρωπαϊκή Ένωση, μόνο μία πιάνει τους στόχους της σύμφωνα με τη Συμφωνία των Παρισίων. Πρόκειται για τη μικρή χώρα της δυτικής Αφρικής, την Γκάμπια, η οποία κάνει σοβαρά βήματα χρήσης ανανεώσιμων πηγών.

Κόστα Ρίκα, Αιθιοπία, Κένυα, Μαρόκο, Νεπάλ, Νιγηρία και Ηνωμένο Βασίλειο είναι μεν εκτός στόχων, αλλά μπορούν να επανέλθουν με “μετρίου επιπέδου παρεμβάσεις”. Τα πράγματα σοβαρεύουν για τον υποτιθέμενο “ανεπτυγμένο κόσμο”, καθώς Γερμανία, Ευρωπαϊκή Ένωση γενικότερα, ΗΠΑ και Ιαπωνία βρίσκονται ακόμα στην κατηγορία “ανεπαρκής”. Ρωσία, Αυστραλία, Κίνα, Ινδία και Βραζιλία χρειάζονται ριζοσπαστικές αλλαγές για να πιάσουν τους στόχους.

Όποιος πιστεύει πως έχει όλο το χρόνο στη διάθεσή του, να ξέρει πως ισχύει το αντίθετο. Σχεδόν όλες οι ανεπτυγμένες χώρες πρέπει να ενισχύσουν τους στόχους τους μείωσης εκπομπών το συντομότερο δυνατό, να υιοθετήσουν εθνικές πολιτικές για την επίτευξη αυτών των στόχων και να υποστηρίξουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να κάνουν τη μετάβαση.