Wi-Fiber: Το ουτοπικό όραμα μιας έξυπνης πόλης 

Μέσα από τη δυστοπική πραγματικότητα του σήμερα

Wi-Fiber: Το ουτοπικό όραμα μιας έξυπνης πόλης

Το χάσμα της υπεροχής που ελοχεύει μεταξύ των τεχνολογικών συσκευών που βρίσκονται καθημερινά στις τσέπες μας, με τις “άτεχνες” εκείνες που αποτελούν την πραγματικότητα γύρω μας, εντείνεται με ραγδαίους ρυθμούς, οδηγώντας επιτακτικά μέσα στα επόμενα χρόνια σε μια άμετρη ανάγκη για εκσυγχρονισμό. Το όνειρο της ύπαρξης μιας φιλοσοφημένης και αμερόληπτης αρχής αποκτά συνείδηση στο πρόσωπο εταιριών που δρουν παρά φύση, δημιουργώντας τρόπον τινά μια λογικά προσδιδόμενη καχυποψία. Ελέω αυτού, η δυστοπική πραγματικότητα του σήμερα καθορίζει την ημερομηνία λήξης σε κάτι μέχρι πρότινος αέναο, αφού υπό το πρίσμα μιας “καθόλα αντικειμενικής” οπτικής γωνίας, η πάλαι ποτέ εικόνα της τεχνολογικά δομημένης ουτοπικής κοινωνίας του μέλλοντος αποδομείται συθέμελα.

Λόγος φυσικά για την εταιρία Wi-Fiber, το οργουελικό προϊόν της οποίας επιδιώκει την επίλυση των άνωθεν προβληματισμών μετεξοπλίζοντας υφιστάμενες υποδομές. Πρόκειται για ένα αρθρωτό σύστημα λαμπτήρων δρόμου (βλ. Πυλώνες) όπου μπορεί να προσαρμοστεί σε ένα σύνολο σύγχρονων αναγκών, όπως ο έξυπνος φωτισμός και η αστική παροχή ιντερνετικής δικτύωσης. Εκτός των ωφελειών που προσφέρει η χρήση LED βολβών στο περιβάλλoν, η δυνατότητα παραγωγής χρωμάτων θα είχε θετικό αντίκτυπο στον άμεσο εντοπισμό κρίσιμων καταστάσεων κατά μήκος του δρόμου, όπως και στην έμμεση ειδοποίηση των οδηγών σχετικά με κάποια επικείμενη ανάγκη (βλ. παραχώρηση χώρου σε ασθενοφόρο), ενώ η παροχή internet θα επιτρέψει την απτή υλοποίηση μιας ασφαλέστερης αυτο-οδηγούμενης εμπειρίας. Μεταξύ των υπολοίπων - φιλικών προς τον Big Brother - χαρακτηριστικών συναντάμε την κάμερα καταγραφής και αποθήκευσης 4K ανάλυσης οπτικοακουστικού υλικού, καθώς και ένα υποσύστημα αμφίδρομης επικοινωνίας (βλ. Μικρόφωνο / Ηχεία), με ένα ειδικό πρόγραμμα να βρίσκεται σε θέση κάνοντας χρήση αυτών να ταυτοποιεί πρόσωπα και αντικείμενα (βλ. Όπλα, Πινακίδες Οχημάτων, κ.α.).

Το παράδειγμα που θέτει τον αναγνώστη ως αυτόπτη μάρτυρα των δύο σεναρίων χρήσης ενός καθημερινού αντικειμένου δεν παύει να συναρπάζει, αφού σύμφωνα με μια παράφραση του παραδόξου της γάτας του Σρέντινγκερ, ο κάτοχος αυτού κρίνει την ιδιότητά του. Μέχρι τη στιγμή της χρήσης του το μαχαίρι αποτελεί ταυτόχρονα τόσο συνεργό ενός εκ προ μελέτης εγκλήματος όσο και ένα ακόμη αντικείμενο savoir vivre σε ένα κατά τα άλλα αλέκιαστο τραπέζι. Η ασφυκτική ή όχι προσέγγιση της τοποθέτησης και χρήσης της παρούσας συσκευής εξαρτάται κατ’ αποκλειστικότητα από τον ανθρωπογενή παράγοντα που μεταβάλει η εκάστοτε εκτελεστική αρμόδια αρχή.

2 comment(s)