Αυτά είναι τα συναισθήματα που όλοι έχουμε νιώσει και κανείς δεν ήξερε πως να τα πει

Υπάρχουν συναισθήματα που όλοι έχουμε νιώσει αλλά ποτέ δεν καταφέραμε να περιγράψουμε. Εκείνες οι μικρές στιγμές που μας συγκλονίζουν, μας γεμίζουν χαρά ή μελαγχολία, αλλά όταν προσπαθούμε να τις βάλουμε σε λόγια, η γλώσσα φαίνεται φτωχή. 

Αυτό ακριβώς το κενό έχει προσπαθήσει να καλύψει ο συγγραφέας John Koenig, μέσα από το Dictionary of Obscure Sorrows, ένα έργο που χάρισε ονόματα σε αυτές τις εμπειρίες. 

Οι λέξεις αυτές είναι αγγλικοί νεολογισμοί που έχουν γίνει αναγνωρίσιμοι τα τελευταία χρόνια με αυτά τα ονόματα, καθώς πολλοί αναγνώστες αναγνώρισαν μέσα τους εμπειρίες που ποτέ δεν είχαν καταφέρει να ονοματίσουν.

Μια από τις πιο γνωστές λέξεις που δημιούργησε είναι το Sonder, δηλαδή η ξαφνική συνειδητοποίηση ότι κάποιος άγνωστος γύρω μας έχει μια ζωή εξίσου πλούσια και περίπλοκη με τη δική μας. Μια στιγμή που μας κάνει να δούμε τον κόσμο πιο ανοιχτά και να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε το κέντρο της ιστορίας. Εξίσου δυνατή είναι το Kenopsia, που περιγράφει την ανατριχιαστική αίσθηση ενός χώρου που άλλοτε ήταν γεμάτος ζωή αλλά τώρα μοιάζει άδειος, αυτό που αφήνει πίσω της η απουσία ανθρώπων στο μέρος που κάποτε υπήρχε φασαρία.

Στο ίδιο πνεύμα είναι το Exulansis, η στιγμή δηλαδή που σταματάμε να μιλάμε για μια εμπειρία επειδή οι άλλοι δεν μπορούν να τη νιώσουν ή να σχετιστούν μαζί της. Είναι το συναίσθημα της απογοήτευσης όταν νιώθουμε ότι οι λέξεις μας δεν βρίσκουν αντίκρισμα.

Από την άλλη, το Ellipsism, είναι η μελαγχολία που μας πιάνει όταν συνειδητοποιούμε ότι δεν θα μάθουμε ποτέ πώς θα εξελιχθεί η Ιστορία ή τι θα συμβεί στον κόσμο μετά τον θάνατό μας.

Υπάρχουν και πιο προσωπικοί όροι, όπως το Gnossienne, η αίσθηση όταν συνειδητοποιούμε ξαφνικά ότι ένας άνθρωπος που νομίζαμε ότι γνωρίζουμε καλά, έχει μια μυστική, άγνωστη ζωή που ίσως να μην μάθουμε ποτέ.

Το Hanker sore, από την άλλη, περιγράφει το γλυκόπικρο συναίσθημα του να βρίσκουμε κάποιον τόσο ελκυστικό που σχεδόν “πονάει”, ενώ το Ecstatic shock, αναφέρεται στο ξαφνικό κύμα χαράς που μας πλημμυρίζει όταν βλέπουμε κάτι πανέμορφο ή συγκλονιστικό και μας πιάνει απροετοίμαστους.

Φυσικά, οι λέξεις αυτές δεν έχουν επιστημονική βάση και δεν μπορούμε να τις πετάμε χαλαρά σε μια κουβέντα, πάντως αγαπήθηκαν από πολλούς ανθρώπους, γιατί έδωσαν λέξεις σε συναισθήματα που ποτέ δεν ξέραμε πώς να τα πούμε.