NASA: Το διαστημικό υδροπλάνο που θα εξερευνήσει τον Τιτάνα είναι βγαλμένο από το DUNE

Ότι θα βλέπαμε τόσο φουτουριστικά σχέδια διαστημικών σκαφών από τη NASA δεν το περιμέναμε, πόσο μάλλον όταν θυμίζουν διαστημόπλοιο βγαλμένο από την ταινία "Dune".

Η NASA ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει μια νέα αποστολή για τη δημιουργία ενός επαναστατικού αεροσκάφους που θα εξερευνήσει τον Τιτάνα. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου ο οποίος αποτελεί εδώ και μια δεκαετία μόνιμο στόχο μελέτης, αφού οι επιστήμονες θεωρούν ότι βρίσκεται σε μια γεωατμοσφαιρική κατάσταση παρόμοια με αυτή της πρώιμης Γης και μπορεί έτσι να ρίξει φως στην εξέλιξη του πλανήτη μας. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία έχει αποφασίσει να στείλει σε λίγα χρόνια στον Τιτάνα ένα drone εξερεύνησης για να βάλει τα θεμέλια αυτής της αποστολής.

Στα σενάρια που εξετάζει η NASA είναι να στείλει εκεί και ένα τύπο υδροπλάνου που θα μπορεί να πετά στην πυκνή ατμόσφαιρα του Τιτάνα αλλά και να κινείται πάνω στις λίμνες μεθανίου του δορυφόρου του Κρόνου, συλλέγοντας και αναλύοντας δείγματα από τις λίμνες και τον αέρα του.

Αυτό το σκάφος φέρει την ονομασία TitanAir και θα πραγματοποιεί επίσης συλλογή δεδομένων, που θα βοηθήσουν στην καλύτερη μελέτη του Τιτάνα, έναν πλανήτη που θεωρείται από τους επιστήμονες ικανός να φιλοξενήσει ανθρώπινη ζωή. 

To παραπάνω αποτελεί μέρος του προγράμματος NIAC της NASA, το οποίο αφορά την ανάπτυξη καινοτόμων τεχνολογιών διαστημικής εξερεύνησης. Το MIT έχει προτείνει στο πλαίσιο του NIAC την κατασκευή ενός διαστημικού παρατηρητηρίου, που θα αποτελείται από χιλιάδες πανομοιότυπους μικρούς δορυφόρους.

Τοποθετημένοι σε απομακρυσμένες από τη Γη περιοχές του διαστήματος οι δορυφόροι θα συνεργάζονται για να ανιχνεύουν ραδιοεκπομπές σε χαμηλές συχνότητες προερχόμενες από τις απαρχές του Σύμπαντος και να βοηθήσουν στον εντοπισμό πλανητών εκτός του ηλιακού μας συστήματος που είναι βραχώδεις όπως η Γη και ο Άρης κάνοντας μετρήσεις στα μαγνητικά τους πεδία.

Άλλα φουτουριστικά projects για διαστρικά ταξίδια

Η εξερεύνηση στο βαθύ διάστημα μπορεί να γίνει γρηγορότερη ειδικά στο εξωτερικό άκρο του ηλιακού μας συστήματος και όσον αφορά τα διαστρικά ταξίδια. Το project του Athur Donovan του UCLA έχει σκοπό να αναβαθμίσει την προώθηση των διαστημοπλοίων παράγοντας μια "δέσμη σφαιριδίων" από μικροσκοπικά σωματίδια που ταξιδεύουν με πολύ υψηλή ταχύτητα (άνω των 120χλμ/sec) χρησιμοποιώντας ριπές λέιζερ. Η ιδέα θα μπορούσε να μειώσει δραματικά το χρόνο που απαιτείται για την εξερεύνηση του βαθιού διαστήματος

Για παράδειγμα, το Voyager 1 χρειάστηκε 35 χρόνια για να φτάσει στο διαστρικό διάστημα, ενώ ένα διαστημόπλοιο ενός τόνου θα μπορούσε να φτάσει στα 100AU (Αστρονομική μονάδα) σε μόλις τρία χρόνια. Θα μπορούσε να διανύσει 500AU σε 15 χρόνια.

Άλλα projects περιλαμβάνουν αυτό του Congrui Jin από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα στο Λίνκολν, το οποίο έχει οραματιστεί αυτοαναπτυσσόμενα συγκροτήματα κατοικιών που θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν χώρο στις αποστολές στον Άρη, ενώ ο Peter Curreri από τη Lunar Resources έχει επινοήσει αγωγούς που θα μπορούσαν να μεταφέρουν οξυγόνο μεταξύ των βάσεων της Σελήνης.