Αποθηκεύουμε τόσα πολλά που οδεύουμε σε παγκόσμια κρίση αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων

Ως ανθρωπότητα έχουμε ενσωματώσει ολοένα και περισσότερο την ψηφιακή τεχνολογία σε κάθε τι που κάνουμε, είτε πρόκειται για την καθημερινότητά μας, είτε για πιο εξειδικευμένους σκοπούς. Έτσι ο όγκος των ψηφιακών δεδομένων που πρέπει να αποθηκεύεται κάθε μέρα, κάθε ώρα και λεπτό αυξάνεται με γεωμετρικό τρόπο. 

Μάλιστα η αύξηση γίνεται με τέτοιο ρυθμό που οι ειδικοί προειδοποιούν πως θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε σύντομα μια παγκόσμια κρίση αποθήκευσης δεδομένων, διότι τα στοιχεία τους λένε ότι μέχρι το 2025 ο όγκος των δεδομένων θα δει αύξηση 300%. Αυτή τη στιγμή, όμως, δεν υπάρχει αρκετός χώρος για να καλυφθεί αυτή η αύξηση, όπως αναφέρεται στο άρθρο της Daily Mail. 

Οι εγκαταστάσεις που είναι γνωστές ως κέντρα δεδομένων, όπου συστοιχίες διακομιστών λαμβάνουν και αποθηκεύουν τα ψηφιακά δεδομένα της ανθρωπότητας, δημιουργούνται συνεχώς σε μαζική κλίμακα. Ακόμη και ο φαινομενικά "άδειος" αποθηκευτικός χώρος στο "cloud computing" δεν είναι πλέον σε θέση να διαχειριστεί τον όγκο των δεδομένων.

Μια προτεινόμενη λύση είναι η χρήση του DNA για την αποθήκευση δεδομένων, αν και προς το παρόν προκρίνεται μία που μπορεί να εφαρμοστεί πιο άμεσα.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Aston στο Ηνωμένο Βασίλειο αναπτύσσουν μια επαναστατική τεχνολογία που δημιουργεί επιφάνειες που ενσωματώνουν νανοκανάλια τα οποία είναι 10.000 φορές μικρότερα από μια ανθρώπινη τρίχα. Τα κανάλια αυτά θα χρησιμεύσουν ως χώροι αποθήκευσης δεδομένων, προσφέροντας μια άκρως ικανοποιητική λύση αν τελικά κατασκευαστούν και λειτουργήσουν αποτελεσματικά, δίνοντας στην επιστημονική κοινότητα αρκετό χρόνο για να βρει πιο οργανωμένες και μακροπρόθεσμες μεθόδους αποθήκευσης δεδομένων με μεγαλύτερη προοπτική.