Πρώην επικεφαλής PlayStation: Τα παιχνίδια πρέπει να γίνουν μικρότερα

Η βιομηχανία του gaming βρίσκεται στα πρόθυρα κρίσης, όπως προειδοποίησε για ακόμη μια φορά ο πρώην επικεφαλής του PlayStation, Shawn Layden.

Αναλυτικότερα, σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στο Eurogamer για τα 30 χρόνια του PlayStation, ο Layden εξέφρασε την ανησυχία του για το συνεχώς αυξανόμενο κόστος ανάπτυξης των παιχνιδιών, το οποίο, όπως πιστεύει, έχει φτάσει σε μη βιώσιμα επίπεδα.

Ποια είναι η λύση; Ο Layden θεωρεί ότι η βιομηχανία πρέπει να επαναπροσδιορίσει την κλίμακα των σύγχρονων παιχνιδιών, φτιάχνοντας μικρότερες σε διάρκεια και πιο εστιασμένες εμπειρίες.

Ο Layden ανέδειξε επίσης ένα πιο βαθύ πρόβλημα στη βιομηχανία: την εξάρτησή της από το να αντλεί περισσότερα έσοδα από την ίδια, σχετικά στάσιμη, βάση παικτών. Μέχρι να αλλάξει αυτό το μοντέλο, υποστηρίζει ότι οι δημιουργοί και οι εκδότες παιχνιδιών θα πρέπει να βρουν τρόπους να μειώσουν το οικονομικό βάρος της ανάπτυξης AAA τίτλων.

«Κάθε γενιά το κόστος για να φτιαχτεί ένα παιχνίδι διπλασιάζεται. Αυτό που κόστιζε $1 εκατομμύριο στο PS1, μετά κόστιζε $2 εκατομμύρια, μετά $4 εκατομμύρια, και μετά $16 εκατομμύρια. Η αύξηση είναι εκθετική.

Κατά τη γενιά του PS4, που ήταν και η τελευταία με την οποία είχα σχέση, η ανάπτυξη ενός παιχνιδιού κόστιζε $150 εκατομμύρια αν ήθελες να είσαι στην κορυφή – και αυτό πριν προσθέσεις το κόστος του marketing. Με βάση αυτό τον υπολογισμό, τα παιχνίδια για το PS5 θα φτάσουν τελικά τα $300 με $400 εκατομμύρια, κάτι που απλά δεν είναι βιώσιμο.

Είναι σαν να είμαστε στο τέλος του 18ου αιώνα και να συνειδητοποιούμε ότι η κατασκευή καθεδρικών ναών είναι τρομερά ακριβή. Μπορούμε να συνεχίσουμε να φτιάχνουμε αυτά τα τεράστια μνημεία για τον Θεό με αυτή την απίστευτη δαπάνη εργασίας και χρόνου; Ή μήπως να φτιάχνουμε απλώς τέσσερις τοίχους και μια στέγη – και αυτό να είναι μια εκκλησία, σωστά;

Φοβάμαι πως έχουμε μετατρέψει το AAA gaming σε μια μορφή "καθεδρικής επιχείρησης", και απλά δεν μπορεί να αναπτυχθεί άλλο. Στην πραγματικότητα, μάλλον έχει ήδη αναπτυχθεί υπερβολικά.»

Όταν ρωτήθηκε πώς μπορεί αυτή η τάση να επιστρέψει σε κάτι πιο βιώσιμο, ο Layden απάντησε ότι «τα παιχνίδια είναι πολύ μεγάλα». Εξήγησε ότι, ενώ στο παρελθόν η διάρκεια ενός παιχνιδιού ήταν από τα βασικά πλεονεκτήματά του, καθώς το μέσο κοινό μεγαλώνει ηλικιακά, τα μεγάλα σε διάρκεια παιχνίδια γίνονται λιγότερο ελκυστικά για ορισμένους παίκτες.

«Για πολύ καιρό, επιμέναμε στο να λέμε για τις "100 ώρες gameplay". "Αυτό θα είναι φοβερό. Είναι 100 ώρες gameplay," λες και αυτό ήταν το πιο σημαντικό πράγμα που έπρεπε να ξέρει κανείς. Αυτό ήταν ένα μέτρο σύγκρισης στα πρώτα χρόνια, όταν ο μέσος gamer ήταν 18 με 23 χρονών. Και όταν είσαι 18 με 23, έχεις πολύ χρόνο και λίγα χρήματα.

Αλλά καθώς η μέση ηλικία του gamer μετακινήθηκε στα τέλη των 20 και στις αρχές των 30 – ε, είναι το αντίθετο, σωστά; Ίσως να μην έχεις πλούτο χρημάτων, αλλά σίγουρα είσαι φτωχός σε χρόνο. Οπότε, πιστεύω πως η προσέγγισή μας είναι εκτός τόπου σε αυτή την αγορά, είναι εκτός πραγματικότητας.»

Ο Layden επίσης ανέφερε ότι η συνεχής επιδίωξη για εξαιρετικά λεπτομερή γραφικά αυξάνει κατακόρυφα το κόστος παραγωγής. Πρόσθεσε ότι αν τα παιχνίδια είναι υπερβολικά μεγάλα και οι παίκτες δεν φτάνουν στο τέλος τους, τότε ξοδεύονται πολλοί πόροι για περιεχόμενο που τελικά λίγοι έχουν την ευκαιρία να δουν.