Είδα μετά από καιρό το Sinners, για το οποίο είχα ακούσει εκπληκτικά λόγια. Με βεβαιότητα μπορώ να επιβεβαιώσω τις... φήμες! Η ταινία είναι εκπληκτική, ιδιαίτερη και καυστική όσο δεν πάει. Ποτισμένη από την κορυφή ως τα νύχια, με την κουλτούρα των μαύρων, εκτελεσμένη από αυτούς τους ανθρώπους, για τους ανθρώπους τους.

Ωδή προς την ομορφιά της blues και το πάθος με το οποίο ο αμερικανικός νότος τη ζει εδώ και δύο σχεδόν αιώνες. Άργησε πολύ να επικοινωνήσει το κυρίως πιάτο της, αλλά αυτήν την καθυστέρηση την ευχαριστήθηκα περισσότερο ακόμη και από δεύτερο μισό που παίρνει μπρος.

Αριστουργηματικό μοντάζ, σκηνοθεσία που δε φοβάται να προκαλέσει και γενικότερα μια φανταστική αίσθηση ελευθερίας και αυτοπεποίθησης. Αεράτη, ωμή, στυλιζαρισμένη και στολισμένη με όλα τα υπέροχα αρώματα του Μισισιπή.