Thimbleweed Park Review

  • Written by 
  • Read later

    Ο Ron Gilbert ξέρει να πως να φτιάξει ένα  *beep* καλό παιχνίδι

    Το να φτιάξεις ένα καλό oldschool point & click adventure game είναι σαν να παίζεις το χορευτικό παιχνίδι Limbo σε κάποιο beach party. Για να θέσεις τον "πήχη" ψηλά, πρέπει να τον κατεβάσεις όσο το δυνατόν περισσότερο. Πρέπει να αποτινάξεις από πάνω σου οτιδήποτε σε περιορίζει και να κάνεις τα πράγματα όσο το δυνατόν πιο 'αυθεντικά' μπορείς. Σίγουρα θα χρησιμοποιήσεις τα νέα μέσα όμως επιβάλλεται να το κάνεις με σεβασμό στο παρελθόν. Όταν πρόκειται για παλαιού τύπου παιχνίδια, διατηρώ πάντα τις επιφυλάξεις μου. Ήταν μια περίεργη εποχή εκείνη στην οποία μεγάλωσα, με πολλές ελλείψεις, παραλείψεις και ιδιαίτερες μεθόδους ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών. Από την εισαγωγή κειμένου ως εντολές μέχρι την Scumm Engine της Lucas και από απλό κείμενο στην οθόνη μέχρι το σύστημα διαλόγων σε παιχνίδια όπως το Monkey Island. Μιλάμε για μια εποχή όπου τα γραφικά δεν είχαν καταφέρει να περάσουν ακόμα στις τρεις διαστάσεις. Που ο ήχος έβγαινε μέσα από το εσωτερικό ηχείο του υπολογιστή, και δεν μπορούσε να παράγει τίποτε άλλο πέρα από διαφορετικές τονικότητες ενός *beep*.

    Και όμως, για εκείνη την εποχή τα παιχνίδια αυτά ήταν η κόψη της τεχνολογίας. Δεκαετίες έχουν περάσει από τότε και πολύ πυρίτιο έχει κυλήσει στο αυλάκι. Η τεχνολογία έχει αλλάξει άρδην. Πλέον το απλό, καθημερινό κινητό μας τηλέφωνο έχει όση δύναμη είχαν όλοι οι υπολογιστές του κόσμου εκείνο τον καιρό. Είναι, λοιπόν, δύσκολο να καταφέρει να εκτιμήσει μια δημιουργία σήμερα με τις 'τότε' αξίες. Για το λόγο αυτό παραμένω κι εγώ επιφυλακτικός σχεδόν πάντα. Ένα μεγάλο ποσοστό που πάει να παίξει το χαρτί της νοσταλγίας, της ρετρό απεικόνισης και του παλιομοδίτικου, αποτυγχάνει παταγωδώς. Και το μόνο που καταφέρνουν τέτοια παιχνίδια είναι να κάνουν το έργο άλλων δημιουργών δυσκολότερο. Όταν νομίζεις πως τα έχεις δει όλα, όταν όλα εκείνα που έχεις δει είναι μέτρια, δύσκολα ασχολείσαι ξανά με το κομμάτι αυτό.

    Τα adventure games τώρα, είναι ούτως ή άλλως μια ιδιαίτερη κατηγορία. Δεν έχουν το αγοραστικό κοινό που έχουν τα shooters, όμως αυτό δεν ήταν πάντοτε έτσι. Υπήρξε η εποχή που όπως είπα ήταν βασιλιάδες των βιντεοπαιχνιδιών. Λίγο πριν την έκρηξη με την κυκλοφορία του Doom. Οι δύο βασικές εταιρίες δημιουργίας adventure games ήταν η LucasArts και η Sierra Online. Δύο διαφορετικές 'σχολές', η κάθε μία με τις δικές της επιτυχημένες σειρές περιπετειών. Στην Lucas εργάζονταν και οι δύο βασικοί υπεύθυνοι της δημιουργίας του Thimbleweed Park, Ron Gilbert και Gary Winnick.

    Τότε είχαν δώσει στον κόσμο μερικά από τα καλύτερα βιντεοπαιχνίδια όλων των εποχών, όπως τα 'Monkey Island' και 'Maniac Mansion' ή το παραγκωνισμένο συχνά 'Zak Mckracken'. Επιστρέφω λοιπόν στον αρχικό υπότιτλο αυτού του κειμένου, επισημαίνοντας τον: Ron *beeping* Gilbert can *beeping* make a good *beeping* game! Τις περισσότερες φορές το να επιστρέφεις στο παρελθόν, εκτός από 'εμμονή' δημιουργεί και κακό προϊόν μιας και η τεχνολογία έχει προχωρήσει αρκετά. Επίσης κάποιοι θεωρούν πως άνθρωποι σαν τον Ron Gilbert έχουν μείνει στην ιστορία από 'τύχη'. Έτυχε να βρίσκονται την κατάλληλη εποχή στην κατάλληλη θέση και αυτό ήταν όλο. Λοιπόν, χαίρομαι που μπορώ να διαψεύσω αυτή τη θεωρία. Το Thimbleweed Park είναι από εκείνες τις φωτεινές εξαιρέσεις στο χώρο όπως και στην πλατφόρμα του kickstarter που σε κάνει να νιώθεις υπερήφανος που είσαι gamer, backer άλλα και οπαδός του συγκεκριμένου ανθρώπου.

    Η ιστορία του παιχνιδιού έχει να κάνει με μια δολοφονία. Δύο ειδικοί πράκτορες, η Rey και ο Reyes καταφτάνουν στην μικρή πόλη για να λύσουν το έγκλημα και να πιάσουν το δολοφόνο. Όπως είναι φυσικό, αυτό δεν είναι εύκολο. Η μικρή αφιλόξενη πόλη κρύβει πολλά μυστικά. Σκοπός μας είναι να ξεδιπλώσουμε το κουβάρι της ιστορίας. Το σενάριο το υπογράφει ο ίδιος ο Gilbert και εδώ πρέπει να δώσουμε τα εύσημα για μία ακόμη φορά, ειλικρινά δεν πίστευα πως θα έχει διατηρηθεί σε τέτοιο υψηλό επίπεδο η γραφή του παιχνιδιού. Ειδικά σε ότι αφορά το τέλος, νομίζω είναι αξεπέραστο. Ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Δε θυμάμαι να έχω δει κάτι παρόμοιο σε παιχνίδι άλλη φορά. Είναι ένα τέλος που πρέπει να δει κανείς για να κατανοήσει ολόκληρο το παιχνίδι. Κατά τη διάρκεια της εξερεύνησής σας θα συμβούν αρκετά ευτράπελα και περίεργα γεγονότα για τα οποία δεν μπορώ να μιλήσω, μπορώ να αναφερθώ όμως σε όσα έχουν προβληθεί στα εκάστοτε trailers του παιχνιδιού, όπως για παράδειγμα για το σύστημα ελέγχου και απεικόνισης.

    Εδώ έχουμε ένα παρόμοιο σύστημα με εκείνο της SCUMM engine όπου συγκεκριμένες εντολές βρίσκονται στο κάτω αριστερό κομμάτι της οθόνης, ενώ το δεξί κάτω κομμάτι το καταλαμβάνει το inventory όπου μπορούμε να βρούμε όλα τα χρήσιμα αντικείμενα. Αρχικά μπορεί να το δείτε ως κάτι κουραστικό μιας και η επιλογή 'εντολών' από το κάτω μέρος της οθόνης είναι κάτι που έχει εδώ και καιρό ξεπεραστεί, όμως πιστέψτε με, δε θα σας δημιουργήσει κανένα πρόβλημα, ούτε θα βρεθείτε αγανακτισμένοι από το σύστημα αυτό. Εξάλλου, είναι όπως είπαμε ένα παιχνίδι δημιουργημένο με τις 'τότε' αξίες και αρχές, και ένα σύγχρονο σύστημα θα αφαιρούσε πολύ από την εμπειρία. Για τη δική σας ευκολία υπάρχουν tutorials και βοήθεια σχετικά με τα πάντα στο μενού του παιχνιδιού.

    Πάντως μιας και έχω ασχοληθεί με τα πάρα πολλά adventure games, έχω να πω πως το συγκεκριμένο σύστημα μάλλον είναι το πιο εκλεπτυσμένο που υπάρχει, καθώς αξιοποιεί τη σκέψη του παίκτη στο να δημιουργεί φράσεις. Έτσι μπορούμε για παράδειγμα να εκτελέσουμε σύνθετες εντολές όπως 'Δώσε το τάδε αντικείμενο στον τάδε', ή 'σπρώξε το τάδε αντικείμενο' και ούτω καθεξής. Αντίθετα, στις σύγχρονες 'αφαιρετικές' μηχανές το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι ένα κλικ που το παιχνίδι το ερμηνεύει όπως του αρέσει. Αφαιρείται λοιπόν ένα μεγάλο κομμάτι που απάρτιζε τα βιντεοπαιχνίδια τότε, το...'να σκέφτεσαι'.

    Το Thimbleweed Park οπτικά ίσως ξενίσει αρκετούς σύγχρονους παίκτες, μιας και παραμένει πιστό σε εκείνη την εποχή όπου τα adventure games ήταν ένα μάτσο pixels. Εδώ έχουμε να κάνουμε με την προσωπική προτίμηση του καθενός, παρόλα αυτά, το ίδιο το παιχνίδι γνωρίζει ακριβώς τι θέλει να κάνει. Ξέρει ακριβώς πως πρέπει να μοιάζει με ένα παιχνίδι που δημιουργήθηκε το 1987 και όχι το 2017. Για τον λόγο αυτό, οτιδήποτε σας ξενίσει μέσα σε αυτό, να γνωρίζετε πως είναι επίτηδες δημιουργημένο έτσι. Αυτή ήταν και η ουσία της καμπάνιας του Kickstarter τους. Και, ω Θεέ μου, τι εμπειρία! Είναι από τα λιγοστά παιχνίδια που έχουν τόσο αξιομνημόνευτους χαρακτήρες, καταστάσεις και περιβάλλοντα. Και δεν το λέω απλώς επειδή τυγχάνει να έχω μια 'ροπή' προς τα παλιά adventure games άλλα και το συγκεκριμένο δημιουργό. Το λέω γιατί έτσι ακριβώς είναι. Όλοι οι χαρακτήρες του παιχνιδιού έχουν κάτι να δώσουν, και έμειναν στο μυαλό μου πολύ περισσότερο από όσο θα περίμενα. Σαν παιχνίδι αποτελεί ένα συνονθύλευμα.

    Θα έλεγε κανείς πως είναι το απόσταγμα των καλύτερων τίτλων εκείνης της εποχής. Επίσης φαίνεται να έχει γίνει κατανοητό από τους παίκτες όλα αυτά τα χρόνια, ποιο σημείο σε αυτά τα παιχνίδια είναι εκνευριστικό. Από το συγκεκριμένο παιχνίδι απουσιάζει κάθε ενοχλητικό και εκνευριστικό τέτοιο σημείο, όπως για παράδειγμα τσιριχτά ή υπερβολικά voice overs, παράλογοι γρίφοι ή κακό χιούμορ. Τα πάντα έχουν μια συγκεκριμένη ροή και πρόθεση, μια στρωτή γραφή και εξαιρετικά voice overs που βοηθούν την ατμόσφαιρα.  Το χιούμορ και η σάτιρα είναι πολύ υψηλού επιπέδου και περιέχονται δεκάδες αναφορές σχετικά με την ποπ κουλτούρα μας, τα βιντεοπαιχνίδια, τα ίδια τα adventure games ενώ πολλές φορές το ίδιο το παιχνίδι σπάει τον τοίχο που χωρίζει τον παίκτη με τα pixels επί της οθόνης.

    Οι παλιοί φίλοι των adventure games θα λατρέψουν τον τρόπο σάτιρας του Ron Gilbert αν και ίσως βρουν ένα-δύο αστεία επαναλαμβανόμενα. Γενικά δε μπορώ να πω ότι γελάω με τα παιχνίδια. Τα μόνο ίσως που με κάνουν να γελάσω πραγματικά και όχι απλώς να φυσήξω αέρα από τη μύτη μου, είναι παιχνίδια, είτε του Tim Schafer, είτε του Ron Gilbert. Όπως το Headlander ή το The Cave. Αυτό εδώ όμως νομίζω τα ξεπέρασε όλα. Ειδικά στο πρώτο μισό του παιχνιδιού που ακόμη το κλίμα είναι ανάλαφρο, το χιούμορ είναι ασταμάτητο. Πραγματικά μου έχει λείψει αυτού του είδους η διασκέδαση. Ξεφεύγει κατά πολύ από τη συνηθισμένη μας ρουτίνα που ακούει στο όνομα 'κάνε κλικ μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι, και πάμε στο επόμενο'. Εδώ παρακολουθείς και παίζεις ταυτόχρονα μια παράσταση. Το παιχνίδι προσπαθεί να σε διασκεδάσει και να σε βάλει να σκεφτείς. Υπάρχει καλύτερο πράγμα;

    Οι χαρακτήρες όπως είπα είναι αξιομνημόνευτοι. Ειδικά ο αθυρόστομος κλόουν Ransome ή ο Σερίφης της πόλης. Χαίρομαι πάρα πολύ που έπιασαν τον οικονομικό στόχο της καμπάνιας τους έτσι ώστε να ενσωματώσουν τα voice overs γιατί κυριολεκτικά κάνουν πολύ μεγάλη διαφορά. Η σάτιρα είναι διάσπαρτη και πολυεπίπεδη και ακουμπάει σε κάποια σημεία πολύ ευαίσθητα θέματα, ακόμη και οικογενειακά. Ακόμη και κάποιες κινήσεις που σε βάζει να κάνεις το παιχνίδι κρύβουν καυτηριασμό θεμάτων, όπως το να μαζεύεις τους διάσπαρτους κόκκους σκόνης. Το μοναδικό αρνητικό που έχω να του προσάψω είναι το γεγονός πως δεν μπορείς να κάνεις skip τους διαλόγους. Αυτό ίσως καταντήσει ελαφρώς εκνευριστικό όταν χρειαστεί να τους ακούσεις για δεύτερη και τρίτη φορά, όμως ίσως αυτός να είναι και ο τρόπος του να σου πει το παιχνίδι πως πρέπει να σκεφτείς κάτι άλλο.

    Σαν παιχνίδι, μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει ως ένα 'Open world - multiple ending adventure', μιας και κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό μπορείς να κάνεις τα πράγματα χωρίς κάποια συγκεκριμένη σειρά. Κάθε πρωταγωνιστής έχει ένα σημειωματάριο όπου υπάρχει μια λίστα με πράγματα που πρέπει να γίνουν, χωρίς απαραίτητα να έχουν αριθμητική σειρά. Υπάρχουν επίσης δύο διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας για το παιχνίδι, το Casual για τους αρχάριους και το Hard mode για τους πιο έμπειρους παίκτες. Μου πήρε περίπου 13 ώρες να το ολοκληρώσω και αυτό χωρίς να διαβάσω τα πάνω από 100 διαφορετικά βιβλία που υπάρχουν μέσα σε αυτό, πολλά από τα οποία ήταν συνδρομή εκείνων που στήριξαν την καμπάνια του παιχνιδιού. Μάλιστα κάποια από αυτά προς έκπληξή μου απαιτούσαν μέχρι και αποκρυπτογράφηση.

    Συνοψίζοντας...

    Λένε πως ο μισθός είναι η δωροδοκία που σου δίνουν για να ξεχάσεις τα όνειρα σου. Ολοκληρώνοντας το παιχνίδι το μήνυμα είναι σαφές "Ενημερώστε τους φίλους σας να αγοράσουν το παιχνίδι, διαφορετικά θα πρέπει να βρούμε κανονικές δουλειές". Ειλικρινά αυτό είναι κάτι που απεύχομαι για αυτή την ομάδα που ελπίζω να βρει τους πόρους ώστε να συνεχίσει να μας δίνει τέτοιες δημιουργίες. Πρόκειται για ένα ιστορικό επίτευγμα ‘επανάληψης’ της ιστορίας. Ένα adventure game βγαλμένο από μια άλλη εποχή, χωρίς τις εκπτώσεις που θα περίμενε κανείς. Μπόλικο αξιοπρεπές χιούμορ, πληθώρα γρίφων, ενδιαφέροντες και αξιομνημόνευτοι χαρακτήρες και ένα αρκετά ενδιαφέρον σε εκτέλεση τέλος. Ένα παιχνίδι που επιβεβαιώνει πως ο Ron Gilbert ξέρει να φτιάχνει καλά παιχνίδια.

    10
    Τέλειο
    Box Art
    Tested on : PC
    Developer : Terrible Toybox
    Publisher : Terrible Toybox
    Available for : PC, Xbox One
    Release date : Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017
    Latest Reviews
    Login to post comments
    Comments (20)
    Refresh Comments
    Choose Order:
    • Comment Link
      Manonera
      Manonera 16/04/2017 19:20:32
      Καλησπέρα σας και καλή διασκέδαση... Εύχομαι να ακολουθήσουν και άλλα..
    • Comment Link
      Manosch
      Manosch 12/04/2017 13:26:55
      Από τη στιγμή που έχει τον Κώστα Τσάκωνα... Είναι μεγάλο παιχνίδι... #κλασσικήπερίπτωσηβλάβης
    • Comment Link
      dimitris.kostarelos
      dimitris.kostarelos 06/04/2017 10:17:51
      10 με τονο απο εναν που μεγαλωσε αναπνεοντας 40%SCUMM, 40% Sierra και 20% οξυγονο!
    • Comment Link
      Z3RO
      Z3RO 05/04/2017 20:52:02
      i think i saw a three headed monkey...
    • Comment Link
      ShadowGP
      ShadowGP 05/04/2017 13:53:24
      Μust αγορά! Το περίμενα πολύ καιρό και χαίρομαι πολύ που βγήκε τόσο καλό...
    • Comment Link
      PrimitiveBlast
      PrimitiveBlast 03/04/2017 04:58:03
      Πολυ ωραιο review με εβαλε στο τριπακι να το δοκιμασω και πραγματικα ειναι φοβερο game πανέξυπνο και καλοφτιαγμενο απο ολες τις αποψεις. Επαιζα 10 ωρες ασταμάτητα και αφησα το τελος για αυριο που θελω πολυ να το δω. Αν και δε προλαβα τις εποχες αυτες (γεννημενος το 93 με psx μεγαλωσα) και δε θυμαμαι να εχω παιξει πανω απο 2-3 παρομοια old-school adventures αξιζει και με το παραπανω και το αγαπησα γτ μου εδωσε την αισθηση οτι παιζω ενα παλιο αγαπημενο παιχνιδι (απο αυτα που επαιζες παιδι και σου έχουν μεινει οι εμπειριες εως τώρα) αλλα το ζεις τωρα σαν να σε παει σε αλλη εποχη απλα τοτε που τα ανακαλυπτες... Μην το αφησετε
    • Comment Link
      johngamer64
      johngamer64 01/04/2017 18:46:21
      Εκπληκτικό το review για μια καθηλωτική δημιουργία που σου μένει αξέχαστη.Περιμένουμε live stream...
    • Comment Link
      ShufflepuckCafé
      ShufflepuckCafé 01/04/2017 10:56:21
      Ξέρω ότι είναι εξτρά δουλειά αλλά τα reviews του Μπάμπη και του Πρίτσκαρου (και του Μέμου), είναι κρίμα που είναι μόνο στα Ελληνικά, πολύ θα ήθελα να τα δει και περισσότερος κόσμος με μία αγγλική μετάφραση.

      Χωρίς να θέλω να αδικήσω τα υπόλοιπα παιδιά, ο Λεωνίδας π.χ. έχω την εντύπωση ότι είναι εξαιρετικός επίσης αλλά δεν έχει τύχει να διαβάσω πολλά κείμενά του.
    • Comment Link
      simovitch123
      simovitch123 01/04/2017 00:52:32
      Μπράβο ρε Μπάμπη, εαν δεν έγραφες αυτό το κείμενο, κατά πάσα πιθανότητα να μην μάθαινα ποτέ για την ύπαρξη αυτού του διαμαντιού!!
    • Comment Link
      JourneyMan
      JourneyMan 31/03/2017 21:14:17
      Φοβερο φαινεται και θα το τιμησω καποια στιγμη στο GOG.
    • Comment Link
      MokilokD
      MokilokD 31/03/2017 20:10:33
      largo lagrande is asking for you
    • Comment Link
      jiannis
      jiannis 31/03/2017 18:43:52
      χειμώνας 1993 είμαι πρωτοετής φοιτητής και ένας φίλος φέρνει σπίτι σε δισκέτες ενα παιχνίδι για να το εγκαταστήσουμε στο καινούργιο μου pc .
      Λέει οτι του το αντέγραψε κάποιος στο πανεπιστήμιο , οτι έχει εναν περίεργο τίτλο - κάτι με μαϊμούδες και οτι έχει ακούσει καλά λόγια ...
      ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΑΛΛΟ
    • Comment Link
      Captain_Zaraki
      Captain_Zaraki 31/03/2017 17:24:22
      Πωπωπω!Τι λες τωρα!Φαινεται καταπληκτικο, μακαρι να το δουμε συντομα και σε κονσολες...!
    • Comment Link
      UnboxFun
      UnboxFun 31/03/2017 16:59:32
      Τα adventures games δεν τα τίμησα όσο χρειάζονταν την εποχή που έπρεπε.
      Τώρα που αρχίσαμε να νοσταλγούμε θυμάμαι μάλλον το Monkey Island 2: LeChuck's Revenge όπου χρειάστηκα και βοήθεια για να το τερματίσω.
      Μιας και αναφέρθηκε και η LucasArts, θυμάμαι το Indiana Jones and The Fate of Atlantis (πρέπει να είχε διαφορετικούς τερματισμούς, που δεν κατάφερα να τους βρω όλους).
      Άλλο adventure που θυμάμαι ήταν το Sherlock Holmes (ποιο ακριβώς δεν θυμάμαι).
      Ξέρω πέταξα κάπως άσχετα πράγματα, αλλά Μπάμπη κατάφερες να με πας αρκετά πίσω. Επιπλέον καλό είναι να παραδεχτώ πως δεν το έχω ιδιαίτερα με τα adventures games.
      Τέλος πρέπει να σε συγχαρώ για το άρθρο σου.
    • Comment Link
      NikeFerrari
      NikeFerrari 31/03/2017 15:45:33
      Μεγάλο respect για τον Ron!

      Ελπίζω να βρει τον δρόμο του το παιχνίδι και για κονσόλες.

      Edit. Μου διέφυγε το γεγονός ότι ήδη κυκλοφορεί στο XB1. Ωραία!
    • Comment Link
      SteaM10
      SteaM10 31/03/2017 14:59:20
      Αχ τι μου κάνεις ρε Ron! Ax!
      Μπάμπη έγραψες ακριβώς ότι έπρεπε να γράψεις. Έχω κλείσει ήδη 3 ώρες και φοβόμουν ότι θα έρθει η στιγμή που θα τελειώσει. Δεν θέλω να τελειώσει. Τώρα που είπες ότι το τελείωσες σε 13 ώρες έχω ένα τεράστιο χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο μου. Τι ωραίο συναίσθημα που είναι να ξυπνάς το πρωί, να φτιάχνεις μία μεγάλη κούπα καφέ, να στρίβεις το πρώτο τσιγάρο της ημέρας και να ξεκινάς το καινούριο παιχνίδι των Gilbert kai Winnick. (Τα καλά του να είσαι άνεργος :P)
      Δεν θα γράψω κάτι άλλο. Με κάλυψες με ότι έγραψες και με την βαθμολογία που έδωσες. Respect. Είσαι adventuras από τους παλιούς. (Είσαι και Τσουρινακικός να υποθέσω ε;)

      Πάω να συνεχίσω το αριστούργημα γιατί αρχίζω και νιώθω τα signals ;p

      Ron Giblert - a -reno και Gary Winnick - a - who ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!
    • Comment Link
      Kidagine
      Kidagine 31/03/2017 14:57:03
      Δεν ειχα ποτε την ευκαιρια να παιξω παιχνιδια του Ron Gilbert, λογο ηλικιας, και δεν εχω καμια αναμνηση του οπως πολλοι(αν και το intro του monkey island μου φερνει ενα περιεργο συναισθημα νοσταλγιας), ξερωντας ομως την ιστορια του, και διαβαζοντας το review ανυπομονω να δοκιμασω, ισως να ειναι το "δικο μου" monkey island,ισως και για αλλους νεοτερους.
    • Comment Link
      ConstantinosRed
      ConstantinosRed 31/03/2017 14:36:18
      Μέχρι πριν λίγες μέρες δεν το ξερα το παιχνίδι και όταν το δα και στο steam και το έψαξα δεν περίμενα να δω το όνομα Ron Gilbert χαχα...Είναι ωραίο να έχουμε ακόμη τέτοια παιχνίδια.
    • Comment Link
      Stratoulis
      Stratoulis 31/03/2017 13:15:47
      Θα το τσεκάρω το παιχνίδι δεν παίζει!
    • Comment Link
      BraVeHeart
      BraVeHeart 31/03/2017 13:09:51
      Ρίγος όταν ανοίγει intro παιχνιδιού και γράφει "by Ron Gilbert". Τεράστιος δημιουργός.