Η beta του Marvel’s Avengers με έκανε να φοβάμαι για το τελικό παιχνίδι 

Εντυπώσεις από την υπερπαραγωγή της Square Enix

Η beta του Marvel’s Avengers με έκανε να φοβάμαι για το τελικό παιχνίδι

Η ιστορία μου με το Marvel’s Avengers ξεκινάει το 2019, όταν και είχα τη δυνατότητα να δω ένα κεκλεισμένων των θυρών demo στο πλαίσιο της E3, ενώ μαζί με τον Γιώργο Πρίτσκα μιλήσαμε και πήραμε συνέντευξη από τον director του τίτλου. Για να είμαι ειλικρινής, όλα όσα είχα δει τότε δεν κατάφεραν να με αφήσουν και με το στόμα ανοιχτό, ωστόσο πιστεύοντας πως η έμπειρη ομάδα ανάπτυξης Crystal Dynamics θα ακούσει το feedback και με το χρόνο να είναι -σχετικά- με το μέρος της, απλά έκανα υπομονή. Στο μεσοδιάστημα όντως το στούντιο φαίνεται πως έκανε σημαντικές αλλαγές, με την εμφανέστερη να είναι η ανανεωμένη εμφάνιση των χαρακτήρων, μια πτυχή που είχε απογοητεύσει την κοινότητα στην αρχική αποκάλυψη.

Κάπως έτσι φτάνουμε στο τώρα. Μέσα στο Σαββατοκύριακο είχα τη δυνατότητα να δοκιμάσω για μερικές ώρες την κλειστή beta στο Xbox One X μου. Δυστυχώς και αυτή τη φορά το παιχνίδι δεν κατάφερε να με εντυπωσιάσει και δυστυχώς τώρα ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της Crystal Dynamics. Το να πω βέβαια ότι δεν εντυπωσιάστηκα είναι μάλλον λίγο, αφού πιο ταιριαστό θα ήταν να πω πως επισήμως φοβάμαι για τη μοίρα του. Η αίσθηση που μου άφησε το παιχνίδι είναι αντίστοιχη με αυτή που είχα όταν ασχολήθηκα με το Ghost Recon Breakpoint πριν την κυκλοφορία του και όλοι ξέρουμε τι κατάληξη είχε αυτό…

Το Marvel’s Avengers μού δίνει την εντύπωση ενός προϊόντος που έχει σχεδιαστεί από μια επιτροπή επιχειρηματιών. Σαν η Square Enix να πήρε στα χέρια της τα πνευματικά δικαιώματα και απλά να προσπάθησε να βρει τον τρόπο να βγάλει τα περισσότερα δυνατά χρήματα για το μεγαλύτερο δυνατό χρονικό διάστημα. Έχουμε, λοιπόν, έναν live service τίτλο, ο οποίος μπορεί να μην περιλαμβάνει τα πλέον -καταραμένα- loot boxes, αλλά έχει ό,τι άλλο μπορεί να αναμένει κανείς σε μια AAA παραγωγή του σήμερα. Μικροσυναλλαγές, skins, store αντικείμενων, battle pass (ένα για κάθε χαρακτήρα!), αποκλειστικά αντικείμενα ανάλογα τον πάροχο κινητής τηλεφωνίας των παικτών, skins μέχρι σε κουτάκια από τσίχλες (ναι) και ούτω καθεξής.

Βέβαια, κάτω από το αυτό το «καπιταλιστικό πέπλο» που σκεπάζει το παιχνίδι, φαίνεται πως υπάρχουν τα θεμέλια για μια καλή εμπειρία. Ξεκινώντας, το Marvel’s Avengers είναι σίγουρα μια υπερπαραγωγή και αυτό φαίνεται από το πρώτο λεπτό. Η beta ξεκινά με την πρώτη αποστολή του παιχνιδιού, ένα gameplay απόσπασμα που έχει δημοσιευθεί εδώ και καιρό. Τα πρώτα αυτά λεπτά είναι εκρηκτικά, φαντασμαγορικά και ότι ακριβώς θα περίμενε κανείς από ένα γνήσιο Avengers παιχνίδι. Για να μας βάλει στο πετσί του ρόλου, η εισαγωγή μας δίνει τον έλεγχο πολλών χαρακτήρων. Μέσα σε λίγα λεπτά, λοιπόν, πέρασαν από τα χέρια μου ο Hulk, ο Iron Man, ο Thor και άλλα γνωστά μέλη των Avengers.

Αδιαμφισβήτητα, η Crystal Dynamics δεν έχει και το ευκολότερο έργο στο κομμάτι της αναπαράστασης των ηρώων. Από τη μια δεν έχει την άδεια χρήσης των προσώπων των ηθοποιών του MCU και από την άλλη, όλοι θα συγκρίνουν τους χαρακτήρες με τις πασίγνωστες κινηματογραφικές τους εκδοχές. Το Marvel’s Avengers εν τέλει παρουσιάζει εναλλακτικές βερσιόν για τους λατρεμένους χαρακτήρες που όμως δε νομίζω πως θα απογοητεύσουν. Φαίνεται σαφώς πως είναι επηρεασμένοι από τις ταινίες, αλλά δε δίνουν και την αίσθηση της low-budget αντιγραφής. Πέρα από την εμφάνιση αυτή καθ’ αυτή, η αναπαράστασή τους στο gameplay και τα animations είναι αυτά που κάνουν την άλλη μισή δουλειά. Μάλιστα, το στούντιο έχει κάνει τόσο καλή δουλειά εδώ που δημιουργεί προβλήματα. Εξηγούμαι.

Η αίσθηση του να παίζεις αρχικά με τον Hulk είναι φανταστική. Έχει βάρος, νιώθεις το αντίκτυπο των επιθέσεων και όλες του οι ειδικές δυνάμεις και τα animations του φωνάζουν ‘δύναμη’. Ωστόσο, όσο συνεχίζεις να παίζεις συνειδητοποιείς πως δίνεται τόση έμφαση στα animations και στο ‘φαίνεσθαι’ που νομίζω πως χάνεται η αμεσότητα. Στο τελικό παιχνίδι θα ήθελα να κοπούν μερικά δευτερόλεπτα και να γίνει όλη η δράση λίγο πιο άμεση.

Στον πυρήνα του ο τίτλος είναι brawler με έμφαση στις κοντινές μάχες. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν πρακτικά τις ίδιες ‘αρχές’, απλά προσαρμοσμένες πάνω στις ειδικές τους ικανότητες. Δηλαδή υπάρχουν τα special abilities με τα bumper buttons, οι light και heavy επιθέσεις, το dodge, το άλμα και οι ranged επιθέσεις. Το σύστημα μάχης δεν καινοτομεί και κάνει τα βασικά, όπως ακριβώς έχουμε συνηθίσει στα παιχνίδια του είδους. Ωστόσο, υπάρχει βάθος και ειδικά όσο ανοίγεται το skill tree του κάθε χαρακτήρα και μαθαίνεις να κάνεις combos, τόσο πιο διασκεδαστικό γίνεται. Για να είμαι ειλικρινής ένιωσα πως έτεινε να γίνει λίγο επαναλαμβανόμενο, αλλά σίγουρα με όλο το περιεχόμενο και τις επιλογές παραμετροποίησης του βασικού παιχνιδιού, τα πράγματα πιστεύω πως θα είναι ακόμη καλύτερα. Το βασικό μου παράπονο παραμένει η αμεσότητα. Οι μάχες ειδικά με τον Tony Stark που πρόσθεταν σε μεγαλύτερο βαθμό το στοιχείο του verticality ήταν διασκεδαστικές, αλλά και πάλι ένιωθα πως ο χαρακτήρας δεν ήταν όσο υπάκουος θα ήθελα και ειδικά τα heavy attacks πάντα ένιωθα πως είναι μερικά δευτερόλεπτα πιο χρονοβόρα απ’ ότι πρέπει.

Ο άλλος πυλώνας του παιχνιδιού είναι το loot. Ως κλασικό παιχνίδι υπηρεσία δεν γινόταν να λείπει. Τώρα θα αναρωτηθεί κανείς μα πως γίνεται να βάζεις αντικείμενα πάνω στο Hulk, ο οποίος φοράει μόνο ένα σορτσάκι. Τι αλλάζουν; Η απάντηση μάλλον θα απογοητεύσει κάποιους, αλλά η εμφάνιση του χαρακτήρα αλλάζει μόνο από τα skins (τα οποία συνήθως αγοράζονται). Ό,τι αντικείμενο και να επιλέξετε αλλάζει απλά τα στατιστικά σε ένα σημείο της οθόνης σας, δίνοντας ενδεχομένως και μερικά status effects ή άλλα bonus στον χαρακτήρα σας. Όλα τα αντικείμενα έχουν ένα level που μπορεί να ανέβει, συνεισφέροντας συλλογικά στο επίπεδο του χαρακτήρα. Όσοι είστε εξοικειωμένοι με το Destiny, θα βρεθείτε σε γνώριμα νερά. Αυτό το επίπεδο βέβαια είναι διαφορετικό από το κανονικό level του χαρακτήρα, μέσα από το οποίο ξεκλειδώνεται επιλογές του skill tree.

Όλο αυτό το κομμάτι του loot, το βρήκα ανούσιο. Πρώτον στα RPGs μου αρέσει να βλέπω τα αντικείμενα για τα οποία έχω μοχθήσει. Δεύτερον, ο Hulk για παράδειγμα γνωρίζουμε ήδη ότι είναι παντοδύναμος. Αν το παιχνίδι τον έκανε αρχικά αδύναμο για να βελτιώνεις τις δυνάμεις του με το loot, απλά δε θα ανταποκρινόταν στο lore των κόμικς που έχουμε λατρέψει. Επομένως, από τη μια δεν έχει λογική αυτό, αλλά από την άλλη για να λυθεί το πρόβλημα οι εχθροί έχουν levels και μπάρες ζωής. Αν και δεν μπόρεσα να το διαπιστώσω στη beta, πολύ το φοβάμαι ότι δε θα λείψουν οι ‘bullet-sponge’ περιπτώσεις αν δεν είσαι κατάλληλα εφοδιασμένος.

Προβληματικό βρήκα και τον σχεδιασμό των αποστολών. Μετά την φαντασμαγορική και απολαυστική εισαγωγή, έρχεσαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα. Οι πίστες που είναι πιο κλειστές πάσχουν από το αρένα-διάδρομος-αρένα και οι ανοιχτού τύπου πίστες είναι ανούσια μεγάλες, αφού τα περιβάλλοντα μοιάζουν άδεια και έχουν λιγοστά μυστικά. Προσπερνώντας όμως το level design, αφού είδα μόλις λίγα επίπεδα, αυτό που ξένισε περισσότερο ήταν ορισμένες αποστολές. Το αποκορύφωμα ήταν μερικά objectives που δυστυχώς υπήρχαν πολλές φορές και έπρεπε να παλεύεις μέσα σε ένα μικρό κυκλάκι. Αν έβγαινες το objective δεν προχωρούσε και έτσι η μάχη έπρεπε να γίνει σε περιορισμένο χώρο, με την κάμερα να δυσκολεύεται και με τους ranged εχθρούς να είναι ιδιαίτερα ενοχλητικοί. Θα ήθελα να δω περισσότεροι ποικιλία από το "σκότωσε τα κύματα εχθρών", "υπερασπίσου αυτό το σημείο ή κάτσε σε αυτό το κυκλάκι για λίγα λεπτά".

Θα αποφύγω την συζήτηση για την ιστορία, μιας και το περιεχόμενο της beta, αν και αρκετά γενναιόδωρο, δεν ήταν αρκετό για να κάνω κάποιο ουσιαστικό σχόλιο. Να αναφέρω απλά η ιστορία ξεκινά με την A-Day, όπου πέντε από τα ιδρυτικά μέλη των Avengers, οι Captain America, Iron Man, Thor, Black Widow και Hulk, γιορτάζουν τα αποκαλυπτήρια μιας δεύτερης βάσης στο Σαν Φρανσίσκο. Αναμενόμενα τα πάντα πάνε στραβά μετά από μια τρομοκρατική επίθεση που καταστρέφει το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και μάλλον σκοτώνει και τον Captain America. Το χειρότερο όμως είναι πως η καταστροφή του κρυστάλλου Terrigen έχει προκαλέσει την εξάπλωση του Terrigen Mist, το οποίο δίνει σε αμέτρητους κανονικούς ανθρώπους υπερδυνάμεις. Οι Avengers αναλαμβάνουν την ευθύνη και διαλύονται.

Πέντε χρόνια αργότερα, το ανακατασκευασμένο Σαν Φρανσίσκο είναι υπό τον έλεγχο μιας επιστημονικής οργάνωσης που ονομάζεται A.I.M. Οι υπερήρωες -συμπεριλαμβανομένων των Avengers- είναι πλέον παράνομοι. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η έφηβη Kamala Khan που ανακαλύπτει πως έχει υπερδυνάμεις, αλλά και μια συγκλονιστική συνωμοσία σχετικά με A.I.M. Σιγά-σιγά θα αρχίσουμε να επιστρατεύουμε και να χτίζουμε ξανά τους Avengers και την S.H.I.E.L.D. μέχρι που η beta τελειώνει.

Το μόνο που έχω να επισημάνω είναι πως η πρωταγωνίστρια είναι μια πρώην φανατική των Avengers που βρίσκει τον εαυτό της να γίνεται μια από αυτούς. Τι σας θυμίζει; Τις Spider-Man ταινίες του MCU. Ωστόσο, σε αντίθεση με την περίπτωση του Peter Parker, το χιούμορ εδώ δεν είναι τόσο εύστοχο και οι αντιδράσεις και οι διάλογοι βαδίζουν στην λεπτή γραμμή κοντά στο ‘cringe’. Επισημαίνω όμως ξανά πως δεν έχω δει αρκετά για να κρίνω. Το καλό είναι πως φαίνεται να υπάρχει μια αφορμή για όλα όσα γίνονται, καθώς και πολλά περιθώρια για εκπλήξεις και ανατροπές. Σίγουρα οι λάτρεις των υπερηρώων θα ζήσουν ένα όνειρο, αφού θα δουν ατέλειωτες λεπτομέρειες και λατρεμένους χαρακτήρες να περνούν από την οθόνη τους. Η Crystal Dynamics φαίνεται πως ξεφύλλισε αρκετά κόμικς. Υπάρχει, λοιπόν, μια βάση, αλλά κάποια από τα ερεθίσματα που εξέλαβα με φοβίζουν και στην ιστορία.

Τέλος, θέλω να κάνω μερικά σχόλια και για τον τεχνικό τομέα. Εύλογα θα πει κανείς πως έχουμε να κάνουμε με beta και πως ο κώδικας δεν είναι στην τελική του μορφή. Από την άλλη το παιχνίδι κυκλοφορεί στις 4 Σεπτεμβρίου που σημαίνει πως η ομάδα ανάπτυξης δεν έχει ούτε μήνα μπροστά της για να διορθώσει τα πάντα. Τα μεγαλύτερό μου παράπονο έχει να κάνει με τον networking κώδικα, αφού όσο και αν προσπάθησα δεν κατάφερα να συνδεθώ ούτε μια φορά με την παρέα μου. Μπορεί να στείλαμε μέχρι και τριψήφιο αριθμό από invites. Τίποτα, το παιχνίδι αρνούνταν πεισματικά να μας συνδέσει. Το matchmaking με άλλους τυχαίους παίκτες υπήρχε σαν εναλλακτική, αλλά και πάλι τα προβλήματα δεν απουσίαζαν. Το παιχνίδι είναι κατά βάση co-op, οπότε μπορείτε να φανταστείτε την απογοήτευσή μου που δεν κατάφερα να παίξω ούτε για δοκιμή μαζί με το φίλο μου.

Το δεύτερο μεγάλο αγκάθι που δε σε αφήνει να απολαύσεις τα πανέμορφα, κατά τα άλλα, γραφικά, είναι το framerate. Όπως σας είπα και πριν, προτιμώ την αμεσότητα σε τέτοιου είδους παιχνίδια, οπότε διάλεξα την High Performance επιλογή που στο Xbox One X φαίνεται να έχει ξεκλείδωτο framerate. Δυστυχώς, η απόδοση δεν είναι καθόλου σταθερή και όχι απλώς δε φτάνει ποτέ μέσα στις μάχες τα 60fps, αλλά πέφτει πιο κάτω και από τα 30.

Το παιχνίδι έχει σοβαρό θέμα με την απόδοση και χρειάζεται αρκετή δουλειά για να γίνει ομαλή και απολαυστική η εμπειρία. Συνολικά, η beta του Marvel’s Avengers με άφησε με ανάμεικτες εντυπώσεις και με το φόβο πως μπορεί να έχουμε στα χέρια μας το επόμενο ‘Anthem’. Το παιχνίδι σίγουρα έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε μια ‘must’ εμπειρία για τους λάτρεις του είδους και των υπερηρώων, αλλά για την ώρα φαίνεται πως κάτω-κάτω, στα ψιλά γράμματα, υπάρχουν πολλοί αστερίσκοι με παρατηρήσεις που ενδέχεται να το αποτρέψουν από το να το πετύχει.

11 σχολιο(α)