Το Primal είναι η επόμενη animation σειρά που πρέπει να δείτε | Review  

Σας εξηγούμε τους λόγους που αξίζει να της δώσετε μία ευκαιρία

Το Primal είναι η επόμενη animation σειρά που πρέπει να δείτε | Review

Ο Genndy Tartakovsky, είναι ο δημιουργός της animated σειράς Primal. Η 1η σεζόν έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2019, ενώ η 2η πριν μερικές μέρες. Μέχρι στιγμής έχουν προβληθεί συνολικά 13 επεισόδια, χρονικής διάρκειας περίπου 20-22 λεπτών. Με αφορμή την κυκλοφορία της 2ης σεζόν λοιπόν, θα πούμε λίγα λόγια για το Primal, πως τα πάει μέχρι τώρα, αλλά και τις επιρροές του. Πριν προχωρήσουμε σε λεπτομέρειες όμως, ας μάθουμε (για όσους τυχόν δεν γνωρίζουν) ποιος είναι ο Tartakovsky.  

Η πρώτη σημαντική στιγμή της καριέρας του θα έρθει την δεκαετία του ’90, όταν προσλαμβάνεται από το στούντιο κινουμένων σχεδίων, Hanna-Barbera, στα πρώτα του βήματα στο χώρο. Εκεί, θα δημιουργήσει μερικές από τις πιο γνωστές του δουλειές, όπως το 2 Stupid Dogs, αλλά κυρίως το Dexter's Laboratory. Το 2001, ο Tartakovsky, σχεδιάζει και γράφει το επίσης επιτυχημένο Samurai Jack για το Cartoon Network. Στην συνέχεια, ο George Lucas προσέλαβε τον Tartakovsky για να σκηνοθετήσει το Star Wars: Clone Wars (2003–2005), μια σειρά κινουμένων σχεδίων που διαδραματίζεται χρονολογικά μεταξύ του Attack of the Clones και του Revenge of the Sith. Πλέον, αν θελήσετε να ρίξετε μία πιο λεπτομερή ματιά στο πλούσιο βιογραφικό του, αυτό που θα δείτε είναι το όνομα του να βρίσκεται δίπλα σε καταξιωμένους ανθρώπους της pop κουλτούρας, αλλά και πίσω από διάφορα πασίγνωστα projects. Έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικούς καλλιτέχνες του χώρου και με την πρόσφατη του δουλειά, το Primal, ανέβασε τον πήχη, αλλά και τις προσδοκίες για τις μελλοντικές του δημιουργίες ακόμα πιο ψηλά.

Τι συμβαίνει όμως με το Primal και γιατί θεωρείται μία από τις πιο αξιόλογες προτάσεις της χρονιάς; Αρχικά, να αναφέρουμε ότι η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα φανταστικό προϊστορικό παρελθόν, κι επικεντρώνεται στην απροσδόκητη φιλία που αναπτύσσεται μεταξύ ενός ανθρώπου με το όνομα, Spear, κι ενός Τυραννόσαυρου με το όνομα Fang. Το βαθύ ψυχικό τραύμα είναι αυτό που θα τους φέρει πιο κοντά, κι οι δυο τους, σαν οικογένεια σχεδόν, με το θάνατο να παραμονεύει συνεχώς προσπαθούν να επιβιώσουν σε έναν σκληρό και επικίνδυνο κόσμο.

Ως φυσική προέκταση του περιβάλλοντος στο οποίο λαμβάνουν χώρα τα γεγονότα της σειράς, ο διάλογος κι οι ατάκες που συνήθως ανταλλάσσουν οι χαρακτήρες μεταξύ τους, απουσιάζουν πλήρως. Βέβαια, αυτό δεν είναι μία καινούργια τεχνική που δοκιμάζει ο Tartakovsky στο έργο του. Κατά καιρούς, μέσα από τις προηγούμενες σειρές που είχε ασχοληθεί, τον έχουμε δει να φλερτάρει όλο και περισσότερο με την ιδέα απουσίας διαλόγου σε σκηνές, δουλεύοντας μόνο πάνω στην εικόνα και τον ήχο για να αφηγηθεί την ιστορία. Στο Primal, με μοναδικό οδηγό το visual storytelling, η πλοκή εξελίσσεται μέσα από τις εξαιρετικά σχεδιασμένες εικόνες, αλλά και από τον ήχο που λειτουργεί ως εργαλείο για την δημιουργία μίας επικίνδυνης και απειλητικής ατμόσφαιρας.

Βρισκόμαστε μέσα στην ζούγκλα, απροστάτευτοι, ο κάθε θόρυβος πίσω από τους θάμνους και τα δέντρα πιθανόν να σημαίνει μία επικείμενη επίθεση από κάποιο ζώο μεγαλύτερο και δυνατότερο. Το gore στοιχείο κυριαρχεί σε κάθε σκηνή μάχης. Ο Tartakovsky, θεματικά, κρατάει τον αγώνα για επιβίωση ψηλά σε κάθε επεισόδιο και κάνει ξεκάθαρο ότι οι δυο πρωταγωνιστές μας έχουν μία μοναδική επιλογή. Να σκοτώσουν για να μην σκοτωθούν. Δεν έχουν χρόνο για χάσιμο, συνεχώς κινούνται, είτε για να βρουν κάποιο καταφύγιο ώστε να γλυτώσουν από ακραία καιρικά φαινόμενα, είτε για να βρουν φαγητό. Η συγκεκριμένη συνθήκη κάνει το Primal, αν μη τι άλλο, κι ένα εξαιρετικό road movie.

Επιπρόσθετα, υπάρχει κι ο ρυθμός της σειράς. Αυτός ο αργός αλλά σταθερός ρυθμός, από τα νωχελικά βήματα του Spear, μέχρι τα μακρόσυρτα πλάνα που σου δίνουν τον απαραίτητο χρόνο για να απολαύσεις το κάδρο που βλέπεις στην οθόνη σου, αλλά και για να βυθιστείς μέσα στον κόσμο τους. Ο συναισθηματικός πυρήνας όμως της ιστορίας είναι η σχέση μεταξύ του Spear και της Fang και το ταξίδι τους προς την επιβίωση. Υπάρχουν φυσικά οι εκπλήξεις και τα σεναριακά “παιχνίδια”, τα οποία τους κάνουν την ζωή, αλλά και τις δυναμικές μεταξύ τους δυσκολότερες, η ψυχή της σειράς όμως είναι οι δυο και το ιδιόμορφο “bromance” που έχουν αναπτύξει.

Σύμφωνα με τον Tartakovsky, το Primal υπήρχε για πολλά χρόνια μέσα στο μυαλό του, έψαχνε απλά την κατάλληλη στιγμή για να το γράψει. Καθώς εκπαιδευόταν όλο και περισσότερο σε τεχνικές που τον ενδιέφεραν, όπως το visual storytelling, αποφάσισε πως είχε φτάσει πλέον η ώρα να μεταφέρει τις ιδέες του στο χαρτί. Ιστορίες σαν του Conan the Barbarian, αλλά και ταινίες όπως το The Revenant, αποτέλεσαν σημαντικές επιρροές στην κατασκευή του Primal. Υπάρχει μία γενικότερη θετική αποδοχή της σειράς από κοινό και κριτικούς, κι όλοι εστιάζουν στον ιδιαίτερο τρόπο αφήγησης, αλλά και στο art direction. Προσωπικά, θεωρώ το Primal ως ένα επιτυχημένο πείραμα του Tartakovsky και ανήκει σίγουρα στις σειρές που αξίζουν την προσοχή και τον χρόνο σας.