Νέα μέθοδος συγχρονισμού της ώρας χρησιμοποιεί κοσμικές ακτίνες  

Ξεπερνώντας όλες τις δυσκολίες

Νέα μέθοδος συγχρονισμού της ώρας χρησιμοποιεί κοσμικές ακτίνες

Η σύγχρονη τεχνολογία μας έχει επιτρέψει να μετράμε το χρόνο με ακρίβεια μικροδευτερολέπτων. Και στο σύγχρονο κόσμο είναι απόλυτα σημαντικό όλοι να μετράμε με τον ίδιο τρόπο το χρόνο, από τα συστήματα GPS έως τα δίκτυα επικοινωνίας. Οι οπτικές ίνες και οι δορυφόροι μπορεί να έφεραν την επανάσταση σε αυτόν τον τομέα για να σιγουρευτούμε πως οι τεχνολογίες μας είναι συγχρονισμένες, ωστόσο πολλές φορές τα ευαίσθητα ηλεκτρονικά που χωρίζονται από τεράστιες αποστάσεις, κρυμμένα κάτω από ωκεανούς και έδαφος, είναι εύκολο να χάσουν το ρυθμό τους.

Τώρα, ο γεωφυσικός Hiroyuki Tanaka που Πανεπιστημίου του Τόκιο, προτείνει έναν πιο αξιόπιστο και πιο προσβάσιμο τρόπο να καταγράφουμε το χρόνο.

Είναι σχετικά εύκολο να καταγράψεις το χρόνο σήμερα. Για παράδειγμα τα ατομικά ρολόγια το κάνουν για δεκαετίες τώρα. Ωστόσο, είναι μεγάλες και ακριβές συσκευές που είναι εύκολο να διαταραχθούν. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που εργάζομαι στη βελτίωση της καταγραφής του χρόνου.

Ο Tanaka προτείνει το Cosmic Time Synchronization (CTS), το οποίο περιλαμβάνει τα υποατομικά σωματίδια μιόνια, τα βαρύτερα “ξαδερφάκια” του ηλεκτρονίου. Τα μιόνια καταφθάνουν στην επιφάνεια του πλανήτη με σχεδόν την ταχύτητα του φωτός και η ενέργεια που διαθέτουν είναι αρκετή για να διαπεράσουν σχεδόν τα πάντα, φτάνοντας αρκετά βαθιά στον πλανήτη. Αν κρατήσετε το χέρι σας με ανοιχτή την παλάμη σας, ένα μιόνιο θα περάσει από αυτήν κάθε δευτερόλεπτο. Ούτε τα βράχια του ανώτερου υπεδάφους είναι ικανά να σταματήσουν την πορεία του.

Κάθε βροχή από μιόνια παρέχει μία μοναδική “έκρηξη” κάθε φορά, η οποία μπορεί να ανιχνευθεί από διαφορετικούς αισθητήρες από απόσταση αρκετών τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ένα δίκτυο θα μπορούσε να εντοπίσει αυτά τα κοσμικά πυροτεχνήματα για να συγχρονίσει την ώρα με μοναδική ακρίβεια.

Η ιδέα είναι σωστή και η τεχνολογία, οι ανιχνευτές και τα ηλεκτρονικά υπάρχουν ήδη. Οπότε θα μπορούσαμε να την κάνουμε πράξη σχετικά γρήγορα.

Ένα δίκτυο εντοπισμού μιονίων θα μπορούσε να προσφέρει και ακριβή εντοπισμό των επικέντρων των σεισμών ή να προειδοποιεί εγκαίρως για τσουνάμι. Θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει τη βάση για το επόμενης γενιάς παγκόσμιο σύστημα εντοπισμού θέσης, χαρτογραφώντας την πορεία των μιονίων.

Ο Thomas Edison φώτισε το Manhattan ξεκινώντας με μία λάμπα. Ίσως υιοθετώντας αυτήν την προσέγγιση, ξεκινώντας με ένα οικοδομικό τετράγωνο, μετά με μία γειτονιά, να μπορέσουμε τελικά να συγχρονίσουμε όλο το Τόκιο και ακόμα παραπέρα.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports.