Babyteeth Review - Bάζοντας ζωή στην κάθε σου στιγμή 

Μία γλυκόπικρη και έξω από καλούπια ιστορία ενηλικίωσης

Babyteeth Review - Bάζοντας ζωή στην κάθε σου στιγμή

H Shannon Murphy ενορχηστρώνει την δράση του Babyteeth, ενός ξεχωριστού και συγκινητικού δράματος ενηλικίωσης το οποίο όμως κρύβει μέσα του την φρεσκάδα, τον αυθορμητισμό και την αισιοδοξία της νιότης αξιοποιώντας παράλληλα πολύ επιτυχημένα και το μαύρο χιούμορ.

Η Rita Kalnejais υπογράφει εν προκειμένω το σενάριο, αντλώντας υλικό από το ομώνυμο θεατρικό της έργο, με τους Eliza Scanlen (Little Women, Sharp Objects) και Toby Wallace (The Society) να ηγούνται του cast.

Η πλοκή εστιάζει στη σοβαρά άρρωστη ‘Milla’ (Scanlen), μία έφηβη που ερωτεύεται παράφορα με έναν μικροδιακινητή ουσιών, τον ‘Moses’ (Wallace), με τους γονείς της να ανησυχούν ιδιαίτερα για το ειδύλλιο αυτό. Ωστόσο, η κοπέλα αισθάνεται ότι μέσα από τα δυνατά συναισθήματά της για αυτόν τον νεαρό ενισχύεται το κίνητρό της για ζωή και για τολμηρές αλλαγές πέρα από τα συνηθισμένα. Σύντομα οι άνθρωποι που την περιβάλλουν συνειδητοποιούν πόση αξία έχει το να βιώνει κανείς την κάθε στιγμή ως μοναδική ειδικά όταν πρόκειται να γευτείς την αληθινή αγάπη και ξέρεις ότι ένα αναπόδραστο τέλος είναι πολύ κοντά.

Παίζουν επίσης οι: Ben Mendelsohn (Bloodline, Captain Marvel), Essie Davis (The Babadook), Andrea Demetriades, Emily Barclay, Charles Grounds, Justin Smith, Arka Das, Priscilla Doueihy και η Georgina Symes.

Το συγκεκριμένο φιλμ της Murphy συνιστά μία ιδιαίτερη, τολμηρή, ανεπιτήδευτα ρεαλιστική και συνάμα γλυκόπικρη ιστορία αγάπης που έχει πολλά να μας υπενθυμίσει για την ζωή, αποφεύγοντας επιδέξια εντούτοις, τον στείρο διδακτισμό και τα εντυπωσιοθηρικά κλισέ αποφθέγματα, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να περάσει με αμεσότητα και ευστοχία μηνύματα βαθιά ανθρώπινα.  

Η μουσική της Amanda Brown και η επιμέλεια της φωτογραφίας από τον Andrew Commis κατά διαστήματα χτίζουν μία ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα σαν να είναι όλα στο peak τους, όπως ακριβώς τα βιώνει ένας έφηβος, γεμάτα ένταση.

Η Eliza Scanlen ως πρωταγωνίστρια της μυθοπλασίας αυτής ανταπεξέρχεται με το δικό της μοναδικό ύφος και ερμηνευτική ικανότητα στις ανάγκες ενός ρόλου που απαιτεί λεπτό χειρισμό, ώστε η επιλογή της εν λόγω ηθοποιού να αποδεικνύεται ιδανική. Μοιάζει να αγκαλιάζει ζεστά την ηρωίδα που υποδύεται, σαν να γίνεται ένα μαζί της. Προσεγγίζει την φυσιογνωμία αυτή με ευαισθησία, νεύρο, ζωντάνια, και με αφοπλιστική ευθύτητα που δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις. Η ‘Milla’ είναι ένα πρόσωπο που σε κερδίζει από την πρώτη ώρα: ατίθαση, ειλικρινής, ρομαντική, με δημιουργικό και ανυπότακτο πνεύμα. Είναι αυτό που θα έλεγε κανείς αγωνίστρια. Στην τρυφερή ηλικία όπου βρίσκεται αντιμετωπίζει με μία αλλιώτικη δύναμη την επιδείνωση της υγείας της.

Ο Toby Wallace που μας συστήνεται εδώ ως ο ‘Moses’ το αγόρι που ελκύει την ‘Milla’, κουβαλάει τα δικά του βάρη τα οποία πιστεύει ότι μπορεί πλέον να τα μοιραστεί με την νέα του γνώριμη και να αφήσει για λίγο να πέσουν οι άμυνές του, να επαναδιαπραγματευτεί την μέχρι πρότινος εντύπωση του ‘κακού παιδιού’, γενόμενος πιο ευάλωτος όσο κι αν τον φοβίζει αρχικά αυτό. Δίπλα στην ‘Milla’ και κατ’ επέκταση και στους δικούς της νιώθει να γεμίζει το κενό που έχει ενδόμυχα. Οι Scanlen και Wallace έχουν ένα απίστευτα αρμονικό δέσιμο ως κινηματογραφικό ζευγάρι, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον με μία πολύ όμορφη φυσικότητα.

Από την άλλη, η Essie Davis και ο σταρ του The Outsider, Ben Mendelsohn, με την υποκριτική τους δεινότητα αποδίδουν ο καθένας με τον δικό του τρόπο τις ιδιόρρυθμες φιγούρες των γονιών της ‘Milla’ που αρνούνται να δεχτούν την πιθανότητα του απευκταίου, δηλαδή να χάσουν την κόρη τους. Μάλιστα, καθώς διαχειρίζονται την κατάσταση, κάνουν ό,τι μπορούν για να μην καταρρεύσουν και τις περισσότερες φορές προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους ότι δεν έχουν αλλάξει ριζικά τα πράγματα, ότι το παραπάνω ενδεχόμενο φαντάζει πολύ πιο μακρινό.

Το project αυτό είναι ένα δράμα που ενσκήπτει με κατανόηση και χωρίς τραβηγμένους μελοδραματισμούς πάνω από ζητήματα όπως: μία επερχόμενη απώλεια, η αγωνία για το αύριο ενός ασθενούς, η αμηχανία του ανθρώπου μπροστά στο αιώνιο αναπόφευκτο, η ακαταμάχητη επιθυμία του να γευτεί όσα αξίζουν παρά το ότι έχει επίγνωση ότι ο χρόνος του εκπνέει, και η λαχτάρα του να σιγουρευτεί ότι τουλάχιστον κέρδισε όσα θεωρούσε σημαντικά στη ζωή.

Η ταινία αποτυπώνει γνήσια το πώς δοκιμάζονται οι οικογενειακοί δεσμοί και ο έρωτας μπροστά σε κρίσιμες περιστάσεις, αλλά αυτό που την συνέχει είναι μία ενστικτώδης προσδοκία ότι όλα θα πάνε καλά ακόμη και αν η λογική υπαγορεύει κάτι άλλο, λιγότερο ευοίωνο. Είναι η ελπίδα που δεν μπορεί να ξεριζωθεί ολότελα από το μέσα του ατόμου που όσο κι αν θέλει να την εγκαταλείψει, εκείνη έστω και αμυδρή δεν παύει να του δίνει κίνητρο για ό,τι κι αν έπεται παρακάτω όσο βραχυπρόθεσμο κι αν είναι αυτό.

Στο άκουσμα του τίτλου του Babyteeth θα σου έρχεται πάντα στο μυαλό ένα κορίτσι με κοντά, γαλάζια μαλλιά και σπινθηροβόλο βλέμμα, που με ένα υπέροχο χαμόγελο στα χείλη ατενίζει πουλιά να πετούν ανάμεσα στα κλαδιά των δέντρων, ενώ κελαηδούν δυνατά για το σήμερα.

Βρείτε την ταινία στο IMDB

0 comment(s)