The Eddy Review - Η νέα τζαζ σειρά του Netflix τα έχει όλα 

Ο δημιουργός του Whiplash γράφει «ραβασάκι» στο ρομαντικό Παρίσι, τη μουσική και τις ανθρώπινες σχέσεις

The Eddy Review - Η νέα τζαζ σειρά του Netflix τα έχει όλα

Μας συστήθηκε με το εκκωφαντικό “Whiplash” το 2014, το οποίο και απογείωσε την καριέρα των Miles Teller και J.K. Simmons. Δυο χρόνια αργότερα έκανε το Χόλιγουντ να παραμιλάει στους ρυθμούς του “La La Land”, το οποίο σάρωσε στα Όσκαρ εκείνης της χρονιάς με 6 βραβεία (παραλίγο θα κέρδιζε και το «Καλύτερης Ταινίας», όμως εξαιτίας της γκάφας των διοργανωτών αυτό κατέληξε στο “Moonlight”), φέρνοντας στη «μόδα» τα μιούζικαλ με ένα «ραβασάκι» στο παραμελημένο αυτό είδος ταινιών που πριν από αρκετές δεκαετίες άνθιζε στις σκοτεινές αίθουσες. Στην τρίτη του κινηματογραφική προσπάθεια θέλησε να εξυμνήσει το κουράγιο και την ανθρώπινη θέληση να φτάσει ψηλά και να κατακτήσει το φεγγάρι στο “First Moon”, ξεφεύγοντας αρκετά από τη θεματολογία του, αλλά κρατώντας το ζεστό, ανθρώπινο στιλ που διέπει τις δουλειές του.

Απορώ ακόμα πως κατάφερε να βγάλει στον Gosling ψήγματα συναισθημάτων στην ερμηνεία του. Αναφέρομαι φυσικά στον χαρισματικό Damien Chazelle, ο οποίος μέσα σε μια τετραετία κατάφερε να εδραιώσει το όνομα του ως ένας από τους πιο καυτούς και ανερχόμενους σκηνοθέτες της νέας γενιάς.

Φαίνεται όμως ότι για το γαλλοθρεμένο Chazelle το «λέει» η καρδιά του να γράφει…ραβασάκια. Η καλλιτεχνική του έμπνευση πηγάζει τελικά μέσα από αυτό το καύσιμο που αποτελείται από τις ανθρώπινες φιλοδοξίες, την θέληση, το μεράκι, το ταλέντο και φυσικά τη σύγκρουση και τη ζύμωση, τα οποία οι ανθρώπινες σχέσεις ανακατεύουν τόσο απρόβλεπτα. Εδώ και κάμποσο καιρό περίμενα να δω πως θα καρποφορούσε η συνεργασία του με το Netflix και τον σεναριογράφο Jack Thorne του επίσης οσκαρικού “Wonder”. Το "The Eddy” κατέφτασε στην streaming πλατφόρμα του Netflix, κάπως αθόρυβα θα έλεγα για την υψηλή ποιότητα της παραγωγής του αλλά -δε βαριέστε- είμαστε και εμείς που ξεσκαρτάρουμε τον κατάλογό του για να σας προτείνουμε πάντα τα όσα θεωρούμε πως αξίζει να δείτε.

Στην αυτοτελή μίνι σειρά του Netflix πρωταγωνιστεί ο Andre Holland (τον έχετε δει στα “Selma”, “Moonlight”, “High Flying Bird”) στο ρόλο ενός πρώην αστεριού της τζαζ μουσικής, ο οποίος παρέα με τον κολλητό του άνοιξαν ένα τζαζ κλαμπ στο Παρίσι. Τα βάρη της διαχείρισης, τα οικονομικά προβλήματα και το μέλλον της μπάντας του θα τον φέρουν σε δυσχερή θέση. O Elliot βρίσκεται στην δίνη μερικών αναπάντεχων εξελίξεων που θα φέρουν τα πάνω-κάτω στη καθημερινότητά του και θα πρέπει να ξεστρατίσει από το καβούκι του, ώστε με κάποιο τρόπο να τα βγάλει πέρα με τη δουλειά του, την καριέρα του, την ίδια του τη ζωή, αλλά και να ξαναβρεί το χαμένο του εαυτό. Σαν να μην έφτανε, ένα μυστήριο πολύ μεγαλύτερο από αυτόν σκάει κυριολεκτικά στο κατώφλι του κλαμπ του και θα αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο για να ξεκινήσει μια δυσάρεστη αλυσιδωτή αντίδραση που θα αλλάξει μια για πάντα τον ίδιο και τους γύρω του.

Μπορεί ο Chazelle να σκηνοθετεί τα δύο πρώτα επεισόδια από τα οκτώ συνολικά αυτής της μίνι σειράς, όμως είναι λες και άφησε την σφραγίδα και το προσωπικό του στιλ πάνω της. Η ρετρό -γεμάτη θόρυβο σαν αστικό καρτ ποστάλ- φωτογραφία του The Eddy, σε συνδυασμό με την κάμερα που τις περισσότερες φορές κινείται ανελλιπώς και δημιουργεί γουστόζικα μονόπλανα εκεί που δεν το καταλαβαίνεις, δένει τόσο μα τόσο φυσιολογικά με την ελευθερία και την απρόβλεπτη φύση της τζαζ. Τώρα που αναφέρθηκα στη μουσική πρέπει να κάνω ιδιαίτερη μνεία στο κομμάτι αυτό. Έχοντας επίσης έντονα στοιχεία μιούζικαλ, το soundtrack του θα σας ταξιδέψει και θα σας βάλει ακριβώς στο ύφος της σειράς, σαν να ακούτε ζωντανά τις ερμηνείες της μπάντας με μια μπύρα στο χέρι. Και γιατί όχι να σας ωθήσει να το ακούτε στο Spotify -όπως έκανα. Εσείς που είστε κάτοχοι ενός καλού ηχοσυστήματος και μιας HDR οθόνης θα εκτιμήσετε τα όσα προσφέρει στον τομέα αυτό η μίνι σειρά του Netflix. Σα να περισσεύουν στον Chazelle όρεξη, ενέργεια και ιδέες από το Whiplash.

Αυτή η αστείρευτη αγάπη για τη τζαζ βρίσκεται στο DNA της ιστορίας του Eddy και των πρωταγωνιστών του. Φαντάζει λες και η σειρά να έχει κοπεί στο μοντάζ και να έχει «ραφτεί» η πλοκή πάνω σε πεντάγραμμο, σαν ένα τζαζ κομμάτι που με το κρεσέντο του στο φινάλε, σου φέρνει ένα χαμόγελο ολοκλήρωσης όταν πέφτουν τα credits. Aρκετούς πόντους πρόσθεσε και η ενδιαφέρουσα δομή του, με σχεδόν κάθε επεισόδιο -εκτός από το τελευταίο- να είναι και ένα πορτραίτο αποτελούμενο από τις σκέψεις, τα βάσανα και τα παράξενα της καθημερινότητας των πρωταγωνιστών και μελών της μπάντας. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ονόματα των επεισοδίων βαφτίστηκαν από αυτά των βασικών προσώπων της σειράς.

Ένα από τα στοιχεία που κάνουν το The Eddy ένα κρυφό διαμάντι στην βιβλιοθήκη του Netflix είναι πως δεν υπάρχει τέτοια παρόμοια σειρά τόσο σε θεματολογία όσο και σε ωριμότητα και σε ποιότητα παραγωγής, και αυτό διότι όλοι όσοι εμπλέκονται έχουν αξιοσημείωτο βιογραφικό. Στο cast πέρα από το μεγάλο όνομα του Andre Holland, υπάρχουν μικρότερου βεληνεκούς -αλλά τρομερών δυνατοτήτων- ηθοποιοί.

Ειλικρινά δεν ξέρω ποιον να ξεχωρίσω ή να βάλω πιο ψηλά, έχοντας δει τόσο ψυχωμένες και βαθιά συγκινητικές και προσγειωμένες ερμηνείες. Από την ατίθαση και γεμάτη περιέργεια Julie την κόρη του Elliot, την οποία υποδύεται η Amandla Stenberg, στην Amira της Leila Bekhti που έχει και την πιο βαριά συναισθηματικά ερμηνεία όλων, μέχρι την Maja της Joanna Kulig, η οποία αναζητά μια διέξοδο, όντας σε ένα σταυροδρόμι στην προσωπική και επαγγελματική ζωή της και συγκρούεται με το παρελθόν και το μέλλον της.

Το The Eddy θα σας συναρπάσει ιδιαίτερα αν είστε λάτρεις της μουσικής και πόσο μάλλον της ίδιας της τζαζ. Στον κυκεώνα των σειρών φαντασίας, ντοκιμαντέρ για δολοφόνους, φτηνών ρομάντζων, ριάλιτι και εφηβικών δραμάτων που το Netflix τελευταία εστιάζει, μοιάζει με ένα αναπάντεχο δώρο από τους θεούς της μουσικής σε όσους θέλουν κάτι που θα τους μαγνητίσει με την παράξενη ζεστασιά του, την γήινη ομορφιά του, τον ξεχωριστό, προσγειωμένο χαρακτήρα του και τους καθημερινούς πρωταγωνιστές του.

Είναι αυτό το παριζιάνικο τζαζ ρομάντζο που μερικοί ονειρεύονται να ζήσουν, είναι οι φιλοδοξίες που κάποιοι με ιδρώτα θέλουν να μετουσιώσουν, είναι το οικογενειακό δράμα και οι καταστάσεις που θα σας ταυτίσουν. Κάντε μια βόλτα, ανοίξτε την πόρτα του και βυθιστείτε στις μελωδίες του…

Βρείτε τη σειρά στο IMDB

2 comment(s)