The Occupant Review - Αξίζει το νέο ισπανόφωνο δράμα-θρίλερ του Netflix; 

Η David και Àlex Pastor δίνουν στο σινεμά την δική τους εκδοχή απρόσκλητου επισκέπτη

The Occupant Review - Αξίζει το νέο ισπανόφωνο δράμα-θρίλερ του Netflix;

Το ισπανόφωνο δράμα-θρίλερ The Occupant (Hogar), συνιστά μία από τις φρέσκιες κινηματογραφικές αφίξεις του Netflix, η οποία φέρει την υπογραφή των δημιουργών David και Àlex Pastor, με σταρ τους Javier Gutiérrez (The Motive, Marshland) και Mario Casas (The Photographer of Mauthausen, The Invisible Guest).

Η πλοκή εστιάζει στον ‘Javier Muñoz’ (Gutiérrez), έναν κάποτε περιζήτητο διαφημιστή, ο οποίος πλέον έρχεται αντιμέτωπος με την ανεργία. Με τα έξοδα να τρέχουν, εκείνος και η οικογένειά του συναντούν μεγάλη οικονομική στενότητα εξαιτίας της οποίας θα πρέπει να αφήσουν πίσω τους το μοντέρνο, άνετο  και ευρύχωρο διαμέρισμα όπου διέμεναν σε μία αναβαθμισμένη περιοχή της πόλης. Μετακομίζουν λοιπόν, σε ένα μικρότερο σπίτι με πιο χαμηλό ενοίκιο για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν καλύτερα στην νέα τους κατάσταση.

Ωστόσο, ο άνδρας αυτός βρίσκεται σε άρνηση να εμπεδώσει, πόσω μάλλον να εναρμονιστεί με αυτές τις τόσο ραγδαίες και απότομες αλλαγές στη ζωή του. Με την σκέψη αυτή να τον βασανίζει συνεχώς, αποφασίζει να παρακολουθήσει τους καινούργιους ενοίκους της παλιάς του κατοικίας. Το ζήτημα είναι ότι κάτι τέτοιο δεν θα αργήσει να εξελιχθεί σε μία τοξική εμμονή που θα θολώσει την κρίση του βγάζοντας στην επιφάνεια τα πιο σκοτεινά του θέλω.

Το cast συμπληρώνουν επίσης οι: Bruna Cusí, Ruth Díaz, David Ramírez, David Selvas, David Verdaguer και η Vicky Luengo.

Το εν λόγω project είναι ένα ενδιαφέρον, σχετικά βραδυφλεγές σε ένταση φιλμ ίντριγκας και σασπένς που ναι μεν ξεκινάει με ένα φιλόδοξο υλικό ως βασική του ιδέα, αλλά καθώς η υπόθεση προχωράει, παρουσιάζει και ορισμένες αδυναμίες που λίγο πολύ σου επιτρέπουν να διαβλέψεις ως πιθανή έκβαση το τί πρόκειται να συμβεί.

Σε πρώτο στάδιο διατηρεί το στοιχείο του μυστηρίου για όσα λαμβάνουν χώρα στην αρχή, με μικρές ανατροπές να μεσολαβούν φειδωλά στη συνέχεια συντηρώντας με κάποιες δυνατές στιγμές το υποβλητικό πλαίσιο που επιδιώκεται εδώ. Η δράση δεν ακολουθεί εξαιρετικά γοργό ρυθμό, αλλά παρέχεται στο κοινό η δυνατότητα να εμβαθύνει στους κύριους δρώντες, στην κατανόηση των κινήτρων τους και κατ’ επέκταση να νιώσει την αβέβαιη και αγωνιώδη ατμόσφαιρα που διαμορφώνεται βαθμιαία.

Τα σκηνικά εναλλάσσονται, με το κέντρο βάρους φυσικά να πέφτει στον ‘Javier’ και στην επίμονη προσκόλλησή του σε χαμένα κεκτημένα του παρελθόντος, στη “μακιαβελική” διεκδίκηση των όσων πιστεύει ότι του αξίζουν, στην καταφυγή του στον δόλο, με τον πυρήνα της ιστορίας να διατρέχει η σύγκρουση ανάμεσα σε ευσεβείς πόθους και πραγματικότητα. Ο θεατής τον παρακολουθεί να βάζει ένα τεράστιο στοίχημα πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό του και έπειτα με τα τρέχοντα δεδομένα. Μεθοδεύει τα πράγματα με κινητήριο μοχλό του την επιθυμία του να κερδίσει το χαμένο έδαφος ό,τι κι χρειαστεί να κάνει.

Ένα πολύ καίριας σημασίας συμβάν οπωσδήποτε σε πιάνει εξαπίνης, με αποτέλεσμα να σε διχάσει εκεί αρκετά η στάση του ήρωα, κάνοντάς σε στο συγκεκριμένο σημείο να αναρωτηθείς αν τελικά τον συμπαθείς ή τον αντιπαθείς.

Στο σύνολό του το έργο καλλιεργεί το έδαφος για το αποκορύφωμα που ενέχει η τελευταία πράξη του. Ο επίλογος επιβεβαιώνει πανηγυρικά την ισχυρή δέσμευση του πρωταγωνιστή απέναντι σε αυτό που έθεσε από την αρχή ως στόχο του.

Το The Occupant είναι μία ταινία που σε γενικές γραμμές θα κρατήσει το ενδιαφέρον σου, χωρίς εντούτοις να σε αφήσει αποσβολωμένο μπροστά σε ένα μεγάλο μπαμ, κι ας «έχει ακόμα το κλειδί» να παρεισφρήσει κρυφά εκεί όπου κανονικά δεν θα ‘πρεπε.

Βρείτε την ταινία στο IMDB

0 comment(s)