Murder on the Orient Express Movie Review 

Ένας ανανεωμένος Βέλγος ερευνητής

Murder on the Orient Express Movie Review

Το γνωστό αστυνομικό μυθιστόρημα της αξεπέραστης Agatha Christie γράφτηκε και δημοσιεύθηκε το 1934, το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε αρκετά χρόνια αργότερα, το 1974 μαζί με ένα πρωτοκλασάτο επιτελείο ηθοποιών. Το τότε βαγόνι των αστέρων με σκηνοθέτη των Sidney Lumet, αποτελούνταν από τον Albert Finney ο οποίος είχε αποδώσει με μοναδική μεστότητα το ρόλο του Βέλγου επιθεωρητή, μαζί του έκαναν την εμφάνιση τους οι Lauren Bacall, Ingrid Bergman, όπου είχε τιμηθεί με το βραβείο του Όσκαρ για τον ρόλο της, Martin Balsam, Jacqueline Bisset, Jean Pierre – Cassel και φυσικά ο ηγετικός Sean Connery. Η ταινία δεν είχε την πλήρη αποδοχή των κριτικών της εποχής παρ' όλα αυτά θεωρείται πως έχει αφήσει μία λαμπερή κληρονομιά πίσω της.

Το νέο Murder on the Orient Express φιλοδοξεί να δώσει μία σκοτεινή εκδοχή του διάσημου μυθιστορήματος και προσπαθεί να ξεφύγει λίγο από τον τρόπο παρουσίασης του πρώτου φιλμ. Οι μηχανές του περίφημου τρένου ανάβουν με οδηγό αυτή τη φορά τον Kenneth Branagh ο οποίος είναι ο σκηνοθέτης αλλά και ο πρωταγωνιστής της ταινίας στον ρόλο του ιδιότροπου και εκκεντρικού ντετέκτιβ, Hercule Poirot. Ο Branagh, έκανε μεγάλη προσπάθεια και κατάφερε να μην δεί ούτε λεπτό από το πρώτο Orient Express δοκιμάζοντας να δημιουργήσει ένα διαφορετικό κλίμα από την διασκευή του συναδέλφου του Lumet. Χωρίς καμία επιρροή λοιπόν, καταφέρνει και προσθέτει, αισθητικά τουλάχιστον, μία προσεκτική αλλά και γοητευτική αναπαράσταση της εποχής εκείνης.

Αυτό που δεν μπόρεσε να μας δώσει ποτέ αυτή η ρετουσαρισμένη εκδοχή του διαχρονικού μυθιστορήματος, είναι την ατμόσφαιρα αγωνίας και μυστηρίου που πλημμύριζε από το αρχικό φιλμ. Ο Branagh κάπως βιαστικά φαίνεται να αντιμετώπισε τις προθέσεις των ηρώων στην ταινία και μας τις αποκαλύπτει ελαφρώς άγαρμπα και χωρίς την ιδιαίτερη βαρύτητα στην εξέλιξη της ιστορίας. Κάτι άλλο το οποίο απογοητεύει είναι το πως δεν μπόρεσε να αξιοποίησει ένα από τα πιο εντυπωσιακά cast που έχουμε δεί τα τελευταία χρόνια στον κινηματογράφο. Λαμπερά ονόματα όπως Judi Dench, Daisy Ridley, Johnny Depp, Penelope Cruz, Michelle Pfeiffer, Olivia Colman, Willem Dafoe, Josh Gad, Leslie Odom, Derek Jacobi, Marwan Kenzari, Lucy Boynton, Sergei Polunin και Manuel Garcia-Rulfo.  

Εκτός του δημοφιλή ντετέκτιβ, οι άλλοι δύο που κατάφεραν να ξεχωρίσουν είναι οι Michelle Pfeiffer και Daisy Ridley ενώ οι υπόλοιποι μοιάζουν κάπως αμήχανοι στην εξέλιξη της πλοκής χωρίς κάποιον ιδιαίτερο ρόλο και σκοπό σε αυτή. Βέβαια οι εμβληματικές τους παρουσίες και ο τρόπος που εμηνεύουν τους ρόλους τους είναι αρκετός για να σου θυμίσουν τον λόγο που τους έχεις αγαπήσει και έχεις σεβαστεί την πορεία τους στον κινηματογράφο γενικότερα. Όσο για τον Branagh, έχω να πω ότι η προσπάθεια του να μας δώσει μία διαφορετική εικόνα του Poirot είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική και το πετυχαίνει σε μεγάλο βαθμό.

Το πλούσιο μουστάκι του αλλά και η κάπως χιουμοριστική προσέγγιση του ρόλου τον κάνει να ξεχωρίζει από τους προκατόχους του. Σαφώς πιο ανανεωμένος, σοβαρός αλλά και αρκετά πιο ευδιάθετος και αστείος με έναν περίσσιο αυτοσαρκασμό όπου χρειάζεται, ο Poirot του Branagh σε συνδυασμό με την πανάκριβη παραγωγή μεγάλων σκηνικών αλλά και ψηφιακών εφέ σε παραμυθένια χιονισμένα τοπία, είναι κάτι που σίγουρα θα απολαύσετε στην ταινία. Τα εντυπωσιακά πλάνα των απόκρυμνων χιονισμένων πλαγιών που διασχίζει η μοιραία αμαξοστοιχία προσδίδουν μία ιδιαίτερη γοητεία στο έργο του Branagh προσφέροντας έτσι μία ευκαιρία στο μάτι του θεατή να ταξιδέψει σε τοποθεσίες ονειρικές και αρκετά απομονωμένες.

Το αρνητικό στα παραπάνω είναι πως η απόφαση δημιουργίας δράσης έξω από τον χώρο του κλειστοφοβικού τρένου, μάλλον αφαιρεί αρκετά από την ένταση που προσπαθεί να δώσει στην συνολική ατμόσφαιρα ο Ιρλανδός σκηνοθέτης. Οι όμορφες εικόνες, του Κύπριου διευθυντή φωτογραφίας Haris Zambarloukos, είναι όντως παρούσες χωρίς όμως να βοηθούν ουσιαστικά την πλοκή. Η συνεργασία βέβαια των δύο τιμήθηκε στο φεστιβάλ κινηματογράφου Camerimage στην Πολωνία, με το βραβείο Duo. Το βραβείο Duo μάλιστα κατέχει μία μοναδικότητα διότι δεν υπάρχει σε άλλα φεστιβάλ. Οι Zambarloukos και Branagh συνεργάστηκαν μαζί και στο παρελθόν στις ταινίες Thor, Jack Ryan: Shadow Recruit, Cinderella και Sleuth οι οποίες είχαν μεγάλη εμπορική επιτυχία.

Η νέα κινηματογραφική εποχή, λοιπόν, για τον κόσμο της αγαπημένης μας Agatha Christie βρίσκεται πλεόν εδώ με αρκετά ψεγάδια αλλά και κάποια θετικά καινούργια στοιχεία. Δεν μπορώ να πω ότι με απογοήτευσε, περισσότερο αδιάφορο με άφησε το όλο εγχείρημα αν και μιλάμε για μία από τις αγαπημένες μου ιστορίες μυστηρίου από την βρετανίδα μυθιστηριογράφο.

Βρείτε την ταινία στο IMDB

6 comment(s)