Xenoblade Chronicles X Review

Η "τονωτική ένεση" και για το JRPG genre και για το Wii U

Τα JPRGs αποτελούν σίγουρα μία ιδιαίτερη κατηγορία παιχνιδιών η οποία απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό που εν τέλει απαρτίζει τον ίδιο τον πυρήνα του. Φυσικά, δεν αναφέρομαι σε ξεχωριστούς τομείς ανά παιχνίδι, αλλά ως ένα σύνολο παιχνιδιών το οποίο προσπαθεί εκτός από μία εμπειρία, να προβάλλει έμμεσα ένα δείγμα από την κουλτούρα της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου και όποιες ιδιοτροπίες και μαγευτικά αγγίγματα πηγάζουν από αυτή. Το ποσοστό των θετικών και αρνητικών που φέρει το εν λόγω genre, αφήνεται στην κρίση του καθενός ξεχωριστά. Οι φιλοσοφίες μου, όμως, σταματούν εδώ, μιας και ανυπομονώ να περάσω απευθείας στο «ψητό».

Η Monolith Soft, είναι μία εταιρία της οποίας το όνομα στα αυτιά των περισσοτέρων ακούγεται ως μελωδία και σε άλλους ως παραφωνία. Η εν λόγω ομάδα ανάπτυξης ειδικεύεται περισσότερο στην δημιουργία παιχνιδιών τα οποία αρμόζουν στην κατηγορία την οποία ανέφερα πιο πάνω και όχι μόνο. Η τελευταία εμφάνιση της εταιρίας στο χώρο των RPGs έγινε με το Xenoblade Chronicles το 2011, το οποίο άφησε ανάμεικτα συναισθήματα στο κοινό, ωστόσο αναγνωρίστηκε ως ένα από τα καλά JRPGs των τελευταίων χρόνων. Παρόλα αυτά, αξίζει να σημειωθεί πως επανακυκλοφόρησε φέτος τόσο για το Nintendo 3DS, όσο και για το Wii U.

Με το πέρασμα τεσσάρων χρόνων, η ομάδα ανάπτυξης εργάστηκε έτσι ώστε να φέρει και το δεύτερο μέρος της σειράς Xenoblade, το οποίο βρήκε το δρόμο του αποκλειστικά για το αδικοχαμένο οικιακό σύστημα ψυχαγωγίας της Nintendo αρχικά προς την αγορά της Ιαπωνίας, ενώ στις 4 Δεκεμβρίου κάνει την εμφάνισή του και στην Ευρώπη. Το Xenoblade Chronicles X υπόσχεται την ίδια και πιο βελτιωμένη εμπειρία με τον προκάτοχό του, με νέες προσθήκες, χαρακτηριστικά και όλα τα συναφή τα οποία αρμόζουν σε ένα sequel. Στις παρακάτω γραμμές θα προσπαθήσω να σας αναλύσω τα όσα προσφέρει το νέο RPG πόνημα των Ιαπώνων και το αν αξίζει κάποιος να επενδύσει, τόσο τα χρήματα, όσο και τ χρόνο του πάνω σε αυτό, γιατί μιλάμε για παιχνίδι που θα ζητήσει πολλές, πολλές ώρες από τη ζωή σας.

Ο τίτλος λαμβάνει χώρα στο έτος 2054 όπου δύο εξωγήινες φυλές βρίσκονται σε πόλεμο και μάχονται δίπλα στον πλανήτη Γη. Στην προσπάθειά τους να καταστρέψουν η μία την άλλη, οι κυβερνήσεις ετοιμάζουν άμεσα ένα πρόγραμμα μέσω του οποίου η ανθρωπότητα θα αναγκαστεί να δραπετεύσει με γιγάντια διαστημόπλοια και να αποικίσει σε έναν άλλο πλανήτη. Η Γη τελικά καταστρέφεται και ένα τεράστιο ποσοστό ανθρώπων αφανίζεται. Οι "τυχεροί" που κατάφεραν να δραπετεύσουν με τα διαστημόπλοια, καταλήγουν να περιπλανώνται για δύο χρόνια στο διάστημα, προσπαθώντας σκληρά να βρουν ένα κατάλληλο πλανήτη για την ανθρωπότητα. Καθώς η αναζήτησή τους συνεχίζεται, ξαφνικά δέχονται επίθεση από μία εξωγήινη φυλή, με αποτέλεσμα η διαστημική κιβωτός τους να υποστεί σοβαρές ζημιές και να προβεί σε αναγκαστική προσγείωση στον πλανήτη Mira, όπου εκεί «ξετυλίγεται» ξεκινάει ουσιαστικά η ιστορία του παιχνιδιού.

Στον εν λόγω πλανήτη οι άνθρωποι επιτυγχάνουν να ιδρύσουν μία νέα πόλη ονόματι, NLA (New Los Angeles), στην οποία μαζί με τη δημιουργία της, έθεσαν και την απαραίτητη ιεραρχία ανάμεσα σε όλους τους διασωθέντες. Η θέση την οποία αναλαμβάνει κάθε άτομο, γίνεται πάντα με βάση τη δική του επιλογή, ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν και τα ταλέντα κάθε ατόμου ξεχωριστά. Με λίγα λόγια, έχει εδραιωθεί η τοπική αστυνομία της πόλης, ο στρατός και ούτω καθεξής. Η στρατιωτική οργάνωση της πόλης φέρει την ονομασία Blade και στόχος της είναι η αντιμετώπιση διαφόρων απειλών για την ανθρωπότητα, αλλά και η συλλογή πληροφοριών σχετικά με τον πλανήτη Mira. Η Blade, αποτελείται από οκτώ διαφορετικά τμήματα, με το κάθε ένα να έχει αναλάβει μία ξεχωριστή αποστολή.

Η ιστορία του τίτλου, αν και δεν εμφανίζει κάποια πρωτοτυπία, μου τράβηξε την προσοχή και το ενδιαφέρον από την πρώτη στιγμή, καθώς το όλο -επιτρέψτε μου- στήσιμο της και η πλοκή της είναι σωστά δομημένα, με την απαραίτητη κατά την γνώμη μου αγωνία για την συνέχεια και την εξέλιξή της. Δε θέλω να πω πως το κομμάτι της ιστορίας είναι άψογο, ή πως δεν έχει τα ατοπήματά του, αλλά προσωπικά δεν με απογοήτευσε. Αυτό αποτελεί ένα μεγάλο θετικό για τον τίτλο, διότι ένα χαοτικό open world RPG σαν το Xenoblade Chronicles X, θα μπορούσε να κουράσει αρκετά εύκολα τον παίκτη, αν δεν εφάρμοζε τουλάχιστον για το τυπικό του πράγματος, μία αξιοπρεπής ιστορία. Θα ήθελα περισσότερα στην ανάπτυξη των χαρακτήρων. Γίνονται φιλότιμες προσπάθειες δεσίματος με τον παίκτη, αλλά σε τελική ανάλυση, δεν καταφέρνουν να αναπτυχθούν όσο θα έπρεπε.

"Η ιστορία του τίτλου, αν και δεν εμφανίζει κάποια πρωτοτυπία, μου τράβηξε την προσοχή και το ενδιαφέρον από την πρώτη στιγμή."

Μετά την ιστορία και τα απαραίτητα cutscenes, στην οθόνη μου αντίκρισα ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά που ενσωματώνει και χαρακτηρίζει ταυτόχρονα ένα μικρό κομμάτι των RPG παιχνιδιών, το character customization. Ο συγκεκριμένος τομέας θεωρώ πως δεν πρόκειται να απογοητεύσει κανέναν, καθώς η εταιρία φαίνεται πως το χειρίστηκε με την πρέπουσα προσοχή και κατάφερε να παραδώσει ένα αποτέλεσμα που θα ευχαριστήσει και τους πιο απαιτητικούς εκεί έξω. Σημαντική βοήθεια για την πραγματοποίησή του έθεσαν οι επιλογές παραμετροποίησης που είναι πραγματικά άφθονες, με τις λεπτομέρειες και τη χρωματική παλέτα να παρέχει την κατάλληλη ελευθερία ως προς τη δημιουργία του «τέλειου» χαρακτήρα για τα γούστα του κάθε παίκτη.

Στη συνέχεια έχουμε το δεύτερο σημαντικότερο τομέα του Xenoblade Chronicles X, και φυσικά αναφέρομαι στο gameplay. Κάτω από την ομπρέλα του Action RPG, κρύβεται ένας βαθύς, δυναμικός χειρισμός, ο οποίος ομολογώ πως μου πήρε αρκετές ώρες για να εναρμονιστώ μαζί του και να μπορώ να πείσω τον εαυτό μου πως έχω αντιληφθεί πλέον την όλη λειτουργία του. Αρχικά, με το που ολοκλήρωσα τη δημιουργία του χαρακτήρα μου, ο τίτλος προσπάθησε με μικρά βήματα να μου διδάξει το σύστημα μάχης. Σε πολλά σημεία, το gameplay διατηρεί την ίδια μορφή με τον προκάτοχό του, αλλά σαφώς πιο βελτιωμένη. Δηλαδή, επιλέγετε το class το οποίο επιθυμείτε να ακολουθήσετε και λαμβάνετε και τις απαραίτητες ικανότητες -ή αλλιώς Arts- οι οποίες διαφέρουν ανά κατηγορία. Εκτός των δεδομένων auto-attacks, τα εν λόγω Arts, μπορούν να συνδυαστούν με τη φαντασία του κάθε παίκτη και έχουν ως αποτέλεσμα καταστροφικά Combos.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε το ίδιο class, μπορείτε να εμπλουτίσετε τη δύναμή του, αναβαθμίζοντας τις ικανότητές του με Battle Points, τα οποία μπορείτε να κερδίσετε καθώς πολεμάτε. Να σημειωθεί, πως το μέγιστο επίπεδο εμπειρίας το οποίο μπορεί να λάβει κάθε class, είναι το 10. Η εμπειρία όσον αφορά το gameplay, εξυψώνει τον πήχη διαδραστικότητας με την χρήση του Wii U gamepad, μέσω του οποίου μπορείτε να βλέπετε απλά και γρήγορα το χάρτη του παιχνιδιού, να χρησιμοποιείτε την "fast travel" δυνατότητα, να ελέγξετε τις τοποθεσίες των αποστολών και τις προϋποθέσεις για την εκκίνηση τους και αρκετά ακόμη που θα κάνουν πιο εύκολη τη συνολική ενασχόλησή σας με τον τίτλο.

Ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορείτε να αλλάξετε και να δοκιμάσετε περισσότερα classes, πράγμα το οποίο κατά τη γνώμη μου αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για ένα RPG του συγκεκριμένου βεληνεκούς, καθώς δίνει στον παίκτη ακόμη περισσότερες επιλογές, τόσο από πλευράς περιεχομένου, όσο και από στρατηγικών κινήσεων. Επιπροσθέτως, μαζί σας μπορείτε να έχετε ακόμη τρία άτομα, είτε σε online mode, είτε σε offline, ολοκληρώνοντας ένα δυναμικό party συνολικά τεσσάρων ατόμων. Το τι ικανότητες και skills θα έχει ο κάθε ένας είναι πάνω στο χέρι σας, όμως εγώ προσωπικά καθ' όλη τη διάρκεια της ενασχόλησής μου με τον τίτλο, προσπαθούσα να επιλέγω άτομα τα οποία είχαν στην κατοχή τους διαφορετικές ικανότητες μεταξύ τους, έτσι ώστε να πάρω μία γεύση από τις υπόλοιπες ομάδες του παιχνιδιού, αλλά και για να υπάρχει μία «ισορροπία».

"Κάτω από την ομπρέλα του Action RPG, κρύβεται ένας βαθύς, δυναμικός χειρισμός."

Σημαντική αναφορά δεν θα μπορούσα να μην κάνω και στα Skells, ή αλλιώς, τα λεγόμενα «Transformers» του παιχνιδιού. Γιγαντιαία μηχανικά ρομπότ κατασκευασμένα από ανθρώπους, τα οποία αποτελούν μία από τις μέγιστες δυνάμεις και την πρώτη γραμμή άμυνας της NLA. Μετά από περίπου 25 ώρες παιχνιδιού, κατάφερα και απέκτησα το δικό μου Skell. Παρόλο που η απόκτησή του είναι προαιρετική, το θεωρώ απαραίτητο, όχι μόνο λόγω της εξαίσιας δύναμής του -την οποία μπορείτε να εκμεταλλευτείτε στις μάχες- αλλά και από το πόσο διασκεδαστικό και ευκολότερο είναι να ταξιδεύεις στον πλανήτη, διότι τα Skells μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σαν οχήματα, ενώ αργότερα, δέχονται και την αναβάθμιση πτήσης.

Ιδιότροπο και «βαρύ» βρήκα λίγο το χειρισμό του, όμως μετά από λίγες ώρες παιχνιδιού η δύναμη της συνήθειας με έκανε να το ξεχάσω. Όσον αφορά την παραμετροποίησή τους, το παιχνίδι παρέχει την ίδια ελευθερία με το χαρακτήρα σας, δηλαδή, μπορείτε κυριολεκτικά να μεταμορφώσετε το Skell σας όπως εσείς επιθυμείτε, δηλαδή να του προσθέσετε νέα πανοπλία, όπλα και όλα τα συναφή, ενώ μπορείτε ακόμη να αλλάξετε και τις ικανότητες του με βάση το γούστο σας, επί παραδείγματι περισσότερο επιθετικές κλπ.

Περνάω στον τομέα της εξέλιξη της ιστορίας του τίτλου και τον τρόπο διαχείρισης των κύριων και δευτερευουσών αποστολών. Εδώ, έχω το μεγαλύτερο παράπονο, καθώς ο τρόπος προόδου στην ιστορία είναι ρηχός και κουραστικός, διότι για να προχωρήσω στο επόμενο κεφάλαιο, το παιχνίδι με ανάγκαζε να ολοκληρώσω μία σειρά από δευτερεύουσες αποστολές, οι οποίες ομολογώ πως ήταν ανούσιες και δεν είχαν να προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό το φαινόμενο αφήνει τελικά μία πικρή γεύση, ειδικά όταν συνεχίζεται για περισσότερες από 50 ώρες. Ορισμένοι, μπορεί να το δικαιολογήσουν λέγοντας πως το παιχνίδι προσπαθούσε να με προετοιμάσει με τα απαραίτητα levels και εξοπλισμό για την επόμενη αποστολή και πολλά ακόμη. Δε συμφωνώ με αυτή τη λογική. Θεωρώ πως υπάρχουν πολύ πιο δημιουργικοί τρόποι για να αναβαθμίσεις ένα παίκτη, από το να τον πλημμυρίζεις με δεκάδες ανούσιες αποστολές που σκοπό έχουν απλά να ροκανίσουν το χρονόμετρο.

Αυτό, εν τέλει κατάφερε να με κουράσει και το θεωρώ σφάλμα από την πλευρά της Monolith, διότι θα ήθελα τουλάχιστον στον τρόπο προσέγγισης της ιστορίας, να μιμηθεί "ανταγωνιστές" της, δηλαδή, να παρέχει στον παίκτη απόλυτη ελευθερία όσον αφορά τα main και secondary quests. Σαφώς, όπως κάθε open world RPG, έτσι και το Xenoblade Chronicles X συνοδεύεται με μία αμύθητη ποσότητα εξοπλισμού, τόσο στα όπλα, όσο και στις πανοπλίες. Άψογος σχεδιασμός και στους δύο τομείς, ο οποίος θα καλύψει όλα τα γούστα, ενώ, υπάρχει και η επιλογή αναβάθμισης του εξοπλισμού, εφόσον έχετε στην κατοχή σας τα κατάλληλα αντικείμενα, τα οποία θα πρέπει να συγκεντρώσετε κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης σας στον πλανήτη Mira.

Ένα από τα δυνατά χαρτιά του Xenoblade Chronicles X είναι ο τεχνικός του τομέας. Εδώ μπορώ να πω με σιγουριά πως το Wii U δείχνει τα «δόντια» του, καθώς ο εν λόγω τομέας δεν πρόκειται να απογοητεύσει κανέναν. Πανέμορφα σχεδιασμένα τοπία, σαγηνευτικά και γιγαντιαίας κλίμακας περιβάλλοντα και ιδιαίτερες μορφές ζωής απεικονίζονται εξαιρετικά στην οθόνη, με «κρυστάλλινα» γραφικά, άψογο Native 720p και σταθερά 30 καρέ ανά δευτερόλεπτο, σε συνδυασμό, με ένα απέραντο draw distance και αρκετά σύγχρονα και απαιτητικά particle effects. Μικρά και σύντομα βρήκα επίσης τα loading times, είτε μετά από κάποιο game over screen, είτε κατά την εκκίνηση της επόμενης αποστολής και όλα αυτά χωρίς να κατεβάσω κάποιο επιπλέον patch. Εν τέλει, έχουμε να κάνουμε ίσως με το πιο όμορφο παιχνίδι που έχει δει το οικιακό σύστημα της Nintendo μέχρι σήμερα και αυτό που βγάζει τη γλώσσα στα «μεγάλα» παιχνίδια των πολύ δυνατότερων Xbox One και PS4.

Τώρα, όσον αφορά τον τομέα της μουσικής τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Αυτό που θέλω να πω, είναι πως πολλές φορές η μελωδία που έφτασε στα αφτιά μου ήταν παντελώς αδιάφορη και δεν πρόσφερε τίποτα και πουθενά. Από την άλλη, όταν ξεκινούσα την μάχη με κάποιο boss της περιοχής, η μουσική άλλαζε «μανδύα» και με σαφέστατα πιο ενδιαφέρουσες νότες και επιβλητικότητα που στεκόταν επάξια στο ύψος των περιστάσεων. Εν ολίγοις, υπάρχουν κάποια κομμάτια τα οποία πρόκειται να σας συγκινήσουν, είτε γιατί προσθέτουν τις απαραίτητες σταγόνες δράματος, δράσης, αγωνίας κλπ, όμως υπάρχουν και τα αντίστοιχα κομμάτια που δεν είχαν ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Ένα από τα σπουδαιότερα αρνητικά, κατά την προσωπική μου άποψη, είναι η απουσία του ιαπωνικού dub. Οι αγγλόφωνη προοπτική, σε αυτά τα παιχνίδια είναι τις περισσότερες φορές απογοητευτική και το Xenoblade Chronicles X δεν αποτελεί εξαίρεση, δυστυχώς.

Ένα από τα σπουδαιότερα αρνητικά, κατά την προσωπική μου άποψη, είναι η απουσία του ιαπωνικού dub.

Αυτό που θα ήθελα επίσης να τονίσω, είναι πως καλώς ή κακώς, πληθώρα τίτλων του 2015 μας έχουν αφήσει με αρκετά παράπονα, όσον αφορά τον τεχνικό τομέα τους και συγκεκριμένα τα πολλά bugs και glitches τους. Εδώ, έχω μείνει απόλυτα ευχαριστημένος τόσο από την Monolith, όσο και από την Nintendo, για τη δέουσα προσοχή που έχει εφαρμοστεί στο τεχνικό κομμάτι, καθώς μετά από τις 80 περίπου ώρες τις οποίες ανάλωσα στο μαγευτικό κόσμο του πλανήτη Mira, προς έκπληξή μου δε συνάντησα αξιοσημείωτα προβλήματα.

Συνοψίζοντας : Μετά από τέσσερα χρόνια αναμονής, φαίνεται πως η Monolith Soft εργάστηκε σκληρά για να φέρει εις πέρας ένα άξιο sequel που ακούει στο όνομα Xenoblade Chronicles X. Αμύθητο περιεχόμενο, πλούσιος εξοπλισμός, πανέμορφοι σχεδιασμένοι πλανήτες και πολλά ακόμη που δένουν όμορφα και παραδίδουν μία έντονη εμπειρία, την οποία όποιος είναι κάτοχος ενός Wii U δεν πρέπει να αφήσει να περάσει απαρατήρητη. Σίγουρα, υπάρχει χώρος για βελτίωση και πολλά πράγματα είχαν την ευκαιρία να γίνουν διαφορετικά, αλλά εν τέλει, το παιχνίδι σαν σύνολο δεν απογοητεύει και θα ευχαριστήσει και τους σκληροπυρηνικούς fans του συγκεκριμένου είδους παιχνιδιών, αλλά και αυτούς που απλά επιθυμούν να ζήσουν ένα όμορφο ταξίδι.
Box Art
Tested on : Wii U
Developer : Monolith Soft
Publisher : Nintendo
Available for : Wii U
Release date : 2015-12-04

18 comment(s)