The Elder Scrolls Online: Tamriel Unlimited - Review

Ένα αναπάντεχα καλό MMORPG, τώρα στις κονσόλες

Η σειρά The Elders Scrolls δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι γνωστή όχι μόνο στους λάτρεις των RPGs αλλά και στους παίκτες που δεν είναι παραδοσιακά ακόλουθοι αυτού του είδους. Όλοι ακόμα κι αυτοί που δεν έχουν παίξει ποτέ κάποιο παλαιότερο παιχνίδι, σίγουρα έχουν ακούσει για το μαγευτικό του lore, τους απέραντους χάρτες και την επική μουσική του. Επιπλέον είναι παιχνίδια πιο κοντά στη φιλοσοφία της παλιάς RPG σχολής κι αυτό είναι κάτι που οι fans εκτιμούν. Προσωπικά πιστεύω πως τα RPG παιχνίδια είναι μια μοναχική εμπειρία που δε θα έπρεπε να αλλοιώνεται από multiplayer στοιχεία, γιατί έτσι χάνεται ένα αρκετά μεγάλο μέρος της ατμόσφαιρας και της απόδοσης της ιστορίας. Εκτός βέβαια κι αν δημιουργηθεί ένα παιχνίδι αποκλειστικά γι’ αυτό το σκοπό. Ευτυχώς για εμάς η Bethesda, όπως φαίνεται ενστερνίζεται την ίδια άποψη. Έτσι, ύστερα από τα επιτυχημένα Morrowind, Oblivion και Skyrim, η σειρά τολμά να δοκιμαστεί και να επεκταθεί σε νέα μονοπάτια, αυτά του MMO. Για το λόγο αυτό η θυγατρική ZeniMax Online Studios που συστάθηκε για τη δημιουργία MMO παιχνιδιών επιλέχτηκε για να φέρει εις πέρας αυτό το θαρραλέο εγχείρημα. Αποτέλεσμα ήταν το όγδοο επί σειράς στο κόσμο του Elders Scrolls παιχνίδι, το The Elders Scrolls Online, το οποίο κυκλοφόρησε πρώτα για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές τον Απρίλιο του 2014. Αρχικά βασίστηκε στο συνδρομητικό μοντέλο και αργότερα αφαιρέθηκε κάνοντας στις 9 Ιουνίου 2015 την εμφάνισή του και στις κονσόλες, με την ονομασία The Elders Scrolls Online: Tamriel Unlimited.

Το παιχνίδι χρονολογείται χίλια χρόνια πριν τα γεγονότα του Skyrim σε μια σκοτεινή εποχή χάους και αιματοχυσίας. Ο αυτοκράτορας της Cyrodiil προκειμένου να νομιμοποιήσει την διεκδίκησή του στον Ruby Throne, επιθυμεί να γίνει Dragonborn και μέσω ενός τελετουργικού -που κάθε νέος αυτοκράτορας πρέπει να εκτελέσει- να ανάψει τις Dragonfires οι οποίες προστατεύουν τα σύνορα του κόσμου των θνητών και του Oblivion, κρατώντας έξω τα τερατόμορφα Dedra και ασφαλίζοντας τυχόν πύλες από και προς αυτό. Ο μάγος Mannimarco τον πείθει πως γνωρίζει το τελετουργικό, το οποίο γα να επιτευχθεί χρειάζεται το Amulet of Kings, ένα φυλαχτό που μπορεί να φορεθεί μόνο από αυτούς που κουβαλούν το αίμα του αρχικού δημιουργού του και είναι διάδοχοι του θρόνου. Έτσι ο αυτοκράτορας συγκροτεί μια ομάδα από πέντε έμπιστούς του προκειμένου να το βρουν, όπως και κάνουν. Καθώς το τελετουργικό ξεκινά, ο Mannimarco αποκαλύπτεται πως είναι πράκτορας του Deadric Prince Molag Bal και οι προθέσεις του είναι να καταστρέψει τα barriers μεταξύ Nirm και Oblivion ώστε να επιτρέψει στον αφέντη του να συγχωνεύει τους δυο κόσμους και να κυριαρχήσει. Πράγμα που πετυχαίνει. Χιλιάδες ψυχές θυσιάζονται για να αποκτήσει ο Molag Bal περισσότερη δύναμη. Μέσα σε αυτούς είναι και ο χαρακτήρας που παίζουμε ο οποίος ξυπνά στο Coldharbour -ένα πεδίο του Oblivion- και βοηθούμενος από μια γυναίκα εν ονόματι Lyris Titanborn, προσπαθούν να ελευθερώσουν έναν μυστήριο άντρα που αποκαλείται The Prophet και μαζί να δραπετεύσουν στην Tamriel. Η προσπάθεια αυτή είναι και στην ουσία το tutorial που μας μαθαίνει τα βασικά.

Το παιχνίδι μετά από ένα εντυπωσιακό βίντεο, μας καθοδηγεί να δημιουργήσουμε τον χαρακτήρα μας, μέσα από μια αρκετά ικανοποιητική γκάμα facial και body επιλογών. Οι φατρίες που έχουμε την δυνατότητα να ενταχθούμε είναι τρεις όπως επίσης και οι φυλές αυτών. Έτσι στην Ebonheart Pact μπορούμε να επιλέξουμε Dunmer, Argonian ή Nord. Στην Daggerfall Covenant, Orc, Breton ή Redguard και τέλος στην Aldmeri Dominion ανάμεσα σε Altmer, Bosmer και Khajiit. Κάθε φατρία επίσης ελέγχει και δραστηριοποιείται σε διαφορετικά σημεία του χάρτη. Οι Ebonheart Pact ελέγχουν το ανατολικό χάρτη της Tamriel και δραστηριοποιούνται στις περιοχές Skyrim, Morrowind και Black Marsh. Οι Daggerfall Covenant στο δυτικό, στις High Rock, Hammerfell και Orsinium. Και τέλος οι Aldmeri Dominion στο νότιο στις Summerset Isles, Elsweyr και Valenwood. Αυτό σημαίνει ότι οι περιοχές που θα συναντήσετε είναι ανάλογες της φατρίας που θα ενταχθείτε.

Όσον αφορά τα classes, αυτά είναι τέσσερα και είναι τα ίδια για όλους. Μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα σε Nightblade, Sorcerer, Dragon Knight και Templar. Η κάθε κλάση δίνει στον παίκτη τρία αποκλειστικά skill lines, όμως προς έκπληξή μου διαπίστωσα, ότι δεν με περιόριζε να εξοπλίσω και να επιλέξω τον τύπο που θα μάχεται ο χαρακτήρας μου. Δηλαδή μπορούσα να φτιάξω έναν Sorcerer ο οποίος φορά Heavy Armor και κρατά σπαθί. Υπάρχει πλήρης ελευθερία για το πώς ο παίκτης θα φτιάξει τον χαρακτήρα του. Ένα χαρακτηριστικό που δεν βρίσκεται εύκολα σε άλλα παιχνίδια του είδους και ομολογώ πως ήταν κάτι που μου άρεσε αρκετά. Ο μόνος περιορισμός που εντόπισα είναι στην εκτέλεση κάποιων δυνάμεων που είναι συνδεδεμένες με τα όπλα που κρατάμε. Επί παραδείγματι, αν ο Sorcerer κρατά destruction staff δεν μπορεί να εκτελέσει μαγείες που βασίζονται στο restoration, ομοίως αν κρατά restoration staff δεν μπορεί αντίστροφα να εκτελέσει δυνάμεις που βασίζονται στο destruction. Αυτό όμως δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα γιατί μετά το 15lvl έχουμε τη δυνατότητα να κουβαλάμε δυο όπλα πάνω μας, που αλλάζουν πολύ εύκολα πιέζοντας αριστερά το σταυρόνημα. Οπότε μπορούμε όμορφα να συνδυάσουμε δυο τύπους με τους οποίους θα μάχεται ο χαρακτήρας μας χωρίς του περιορισμούς της κλάσης που βλέπουμε σε άλλα παιχνίδια.

 

Μετά το tutorial, αναλόγως της φατρίας που έχουμε ενταχθεί ξεκινάμε σε μια βασική πόλη αναζητώντας για κάποιο quest. Όσοι στο παρελθόν είχατε ασχοληθεί με προηγούμενα παιχνίδια της σειράς θα αισθανθείτε σαν το σπίτι σας. Ο χάρτης που είδαμε στο Skyrim με τη μπάρα στο πάνω μέρος της οθόνης που δείχνει τα σημεία άμεσου ενδιαφέροντος, υπάρχει κι εδώ μαζί με όλα τα legend σύμβολα που ξέρουμε. Όσοι από την άλλη δεν είχατε ασχοληθεί ξανά, η αλήθεια είναι ότι θα ζοριστείτε αρκετά στην αρχή μέχρι να εξοικειωθείτε, καθώς ο χάρτης δεν είναι και τόσο φιλικός στους νέους παίκτες. Ακόμα κι εγώ που είχα παίξει το Skyrim σχετικά πρόσφατα, με δυσκόλεψε στη αρχή να τον συνηθίσω με αποτέλεσμα να τρέχω πάνω κάτω στον χάρτη μη ξέροντας που βρίσκομαι. Και σα να μην έφτανε αυτό, κάθε φορά που περνούσα από συγκεκριμένα σημεία του χάρτη άκουγα τις ίδιες φωνές από τα NPCS να μου λένε “hello” και “good day” μαζί με τα ανοιχτά μικρόφωνα τον παικτών που τσίριζαν στ αυτιά μου, τα οποία κιόλας δεν μπορείς να κάνεις mute! Τόσο είχα εκνευριστεί με όλο αυτό το σκηνικό, που μου ήρθε να κατέβω στον τρίτο και να χαστουκίσω τη διαχειρίστρια.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι, τόσο τα αρχικά quest, όσο φυσικά και τα μετέπειτα δεν ακολουθούν την πεπατημένη, δηλαδή πήγαινε στο υπόγειο σκότωσε δέκα ποντίκια, πήγαινε στο κελάρι σκότωσε τις αράχνες κι έλα μετά να πάρεις το reward. Σαφώς και υπάρχουν fetch quest αλλά εδώ οι περισσότερες αποστολές έχουν νόημα και μια μικρή ιστορία από πίσω τους. Οι περιοχές του χάρτη ξεκλειδώνουν σταδιακά, είτε εκτελώντας τις main quests, είτε καβαλώντας το άλογό σας, ψάχνοντας την περιπέτεια στα πλαίσια της εξερεύνησης. Το μόνο σίγουρο είναι πώς όπου και να πάτε, η περιπέτεια θα σας βρει. Στο χέρι σας είναι που θα πάτε και με τι αποστολές θα ασχοληθείτε. Θεωρητικά μπορείτε να πάτε στην κυριολεξία όπου σας βγάλει ο δρόμος, όμως κάποιες περιοχές είναι για συγκεκριμένα level, στις οποίες ναι μεν θα έχετε πρόσβαση αλλά αν είσαστε πιο χαμηλό level από αυτό που απαιτείται θα πάρετε τα πίσω μπρος. Όλες οι αποστολές έχουν ένα προτεινόμενο level χωρίς να σας περιορίζει να τις εκτελέσετε, ο μόνος περιορισμός υπόκειται στο πόσο δυνατός είναι ο χαρακτήρας σας και αν είναι κατάλληλος γι’ αυτό το προτεινόμενο level. Εύλογα άκουσα γκρίνια από διάφορους παίκτες ότι αυτό κάνει το παιχνίδι γραμμικό. Δε θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί τους γιατί μιλάμε για ένα τεραστίων διαστάσεων χάρτη που πολύ εύκολα μπορείς να χαθείς. Ναι μεν ο χάρτης μας δείχνει κάθε φορά μόνο τις αποστολές που αφορούν την περιοχή που βρισκόμαστε, αλλά αν το φορτώναμε συνεχώς με νέες αποστολές στο τέλος θα χάναμε κάθε έλεγχο. Οπότε ορθά πιστεύω έπραξε το studio ώστε να μη σου απαγορεύει άμεσα την πρόσβαση σε μεγαλύτερα level μέρη και αποστολές, αλλά με έμμεσο τρόπο, χωρίς να αποπαίρνει τον παίκτη, να σου λέει ότι δεν μπορείς να πας ακόμα.

 

Οι χάρτες βρίθουν από ζωή, μυστικά, μυστήρια, εχθρούς και πραγματικά το συναίσθημα της εξερεύνησης είναι τόσο έντονο όσο και στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς που έχουμε συνηθίσει. Δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις στο επόμενό σου βήμα και αυτό είναι το συναρπαστικό. Στις μεγάλες πόλεις του χάρτη βρίσκουμε ό,τι χρειαζόμαστε, ώστε να ετοιμάσουμε τον χαρακτήρα μας για όταν βγει παραέξω. Έτσι συναντάμε shops όπου μπορούμε να αγοράσουμε, να πουλήσουμε, να επιδιορθώσουμε τα όπλα και το armor μας ή να αγοράσουμε πίσω αντικείμενα που πουλήσαμε. Επίσης βρίσκουμε alchemy, blacksmithing, clothing, enchanting και woodworking stations, στα οποία μπορούμε να δημιουργήσουμε, να καταστρέψουμε ή να ενισχύσουμε τα αντικείμενά μας, επισκεπτόμενοι τον κάθε station που είναι κατάλληλος για το υλικό του αντικειμένου που θέλουμε να παρέμβουμε. Όταν διαλύουμε κάτι που δεν μας είναι χρήσιμο, αυτό μας ανταμείβει με υλικά, τα οποία μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να δημιουργήσουμε κάτι άλλο. Το όλο crafting σύστημα βέβαια προϋποθέτει να έχουμε ανεβάσει το level που απαιτείται για την κάθε εργασία. Αυτό το επιτυγχάνουμε, είτε κάνοντας πειράματα, είτε αποστολές, είτε βρίσκοντας βιβλία διάσπαρτα στο χάρτη. Όσο ανεβασμένο είναι το level, τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα έχουμε. Επίσης υπάρχουν τράπεζες όπου μπορούμε να καταθέσουμε χρήματα, υλικά ή αντικείμενα ούτως ώστε να δώσουμε χώρο στο inventory μας, καθώς αυτός δεν είναι απεριόριστος. Ωστόσο ο αριθμός των θέσεων, τόσο του inventory μας, όσο και της τράπεζας, μπορεί να αυξηθεί με ένα χρηματικό αντίτιμο. Όλα τα μαγαζιά στα market places είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους σαν συγκοινωνούντα δοχεία, που σημαίνει πως θα έχετε πρόσβαση σε οποιοδήποτε μαγαζί ή τράπεζα του χάρτη κι αν βρεθείτε.

Ένα άλλο στοιχείο που μου άρεσε αρκετά είναι ο Justice μηχανισμός. Δεν έχετε χρήματα; Βάλατε στο μάτι κάποια γυαλιστερή armor ή weapon και δεν μπορείτε να το αγοράσετε; Είναι απλό. Κλέψτε το! Πατώντας το R3 μπαίνετε σε stealth mode όπου μπορείτε να βάλετε χέρι στις τσέπες των περαστικών ή στους πάγκους των μαγαζιών σηκώνοντας ότι σας γυαλίσει. Με προσοχή βέβαια γιατί οι φρουροί καραδοκούν παντού κι αν σας πιάσουν εκτός ότι σας παίρνουν ότι με τόσο κόπο κλέψατε, σας ζητούν και χρηματική εγγύηση! Μπορείτε φυσικά να αρνηθείτε όπως έκανα κι’ εγώ, αλλά έφαγα τόσο ξύλο όσο είχα φάει πριν 25 χρόνια που έπαιξα τον γιατρό με την Ελενίτσα. Αν όμως δεν σας πιάσουν, υπάρχουν σε διάφορες πόλεις τα καταφύγια των παρανόμων, όπου μπορείτε να πουλήσετε ή να ξεπλύνετε το κλοπιμαία. Θα μου άρεσε όμως να υπήρχε και ένα bounty system όπου θα μπορούσαμε να κυνηγήσουμε τους παράνομους παίκτες, παίρνοντας κάποια ανταμοιβή απ’ τις αρχές. Θα ήταν ιδανικό, ειδικά αν έχετε κάποιον στο group που έχει κατακλέψει την κοινωνία και δεν αφήνει τίποτα για σας, ξέρω τι σας λέω!

 

Τα skills μας τα εντοπίζουμε κάτω από την skill line στο κουμπί options, και είναι ταξινομημένα σε αυτά της κλάσης μας, των όπλων, της armor, του guild, της φυλής που ανήκουμε καθώς και κάποιες ακόμα που αφορούν διάφορες optional επιλογές όπως είναι πχ. το soul trap ή το pickpocketing. Η αναβάθμιση αυτών γίνεται, είτε με την συχνότητα χρησιμοποίησής τους, είτε με βιβλία που βρίσκουμε στο χάρτη, όπου με τα skill points που κερδίζουμε σε κάθε level up μπορούμε να αναβαθμίσουμε ή να ενεργοποιήσουμε τις abilities μας, που χωρίζονται σε active, passive και ultimate. Επιπλέον μπορούμε να κερδίσουμε skill points ανά τρία skyshards που βρίσκουμε κρυμμένα σε κάθε χάρτη. Τις δυνάμεις μας μπορούμε να τις κάνουμε assign στην ability bar των έξι θέσεων και να τις χρησιμοποιήσουμε μέσα στο παιχνίδι με το τετράγωνο, το τρίγωνο, τον κύκλο, το L1, R1 και L1+R1 για την ultimate. Προσωπικά θεωρώ τις έξι θέσεις της ability bar ανεπαρκείς και θα προτιμούσα να υπήρχαν περισσότερες θέσεις, όπως γίνεται πχ στο Dragon Age, όπου με το πάτημα του L2 μπορούμε να ορίσουμε άλλες τόσες. Επιπλέον έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε assign και τα potions ούτως ώστε να τα χρησιμοποιήσουμε άμεσα μέσα στη μάχη, με το πάτημα του πάνω μέρος του σταυρού.

Το σύστημα μάχης θα φανεί οικείο σε όσους έχουν ασχοληθεί με προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, ενώ δεν θα δυσκολέψει νέους. Με το πάτημα του κάτω μέρους του σταυρονήματος η κάμερα αλλάζει από τρίτο σε πρώτο πρόσωπο και αντίστροφα, αφήνοντας έτσι στον παίκτη την ελευθερία να επιλέξει όποια κάμερα επιθυμεί περισσότερο. Ο χαρακτήρας μας μπορεί να κάνει κινήσεις αποφυγής με το L2+X προς όποια κατεύθυνση θέλει, αποφεύγοντας εισερχόμενα πυρά. Οι εχθροί πριν ετοιμαστούν να κάνουν μια special επίθεση προειδοποιούν τον παίκτη με μια κόκκινη γραμμή στο έδαφος δίνοντάς του όλο το χρόνο να τις αποφύγει. Ενώ είναι ιδιαίτερα φιλικό σε έμπειρους όσο και σε αρχάριους παίκτες, καθώς διαπίστωσα πως όλες οι επιθέσεις που εξαπέλυσα με τον μάγο μου, βρήκαν τον στόχο τους ακόμα κι αν δεν τον είχα στην ίδια ευθεία με εμένα. Υπάρχει επίσης το μπλοκάρισμα με το L2 και σε συνδυασμό με το R2 πατημένο την κατάλληλη στιγμή της επίθεσης του εχθρού, μπορείτε να τον ζαλίσετε για ορισμένα δευτερόλεπτα ανταποδίδοντας πίσω την επίθεση.

 

Κατά την περιπλάνησή σας στον χάρτη, θα συναντήσετε dungeons στα οποία όμως θα έχετε πρόσβαση μόλις φτάσετε το level 10. Εκεί μπορείτε να μπείτε με την παρέα σας στο γκρουπ μέχρι τέσσερα άτομα ή με άτομα που θα βρείτε απ’ έξω, αφού τους εντάξετε ή ενταχθείτε στο γκρουπ τους και μαζί να τα εξερευνήσετε, ερχόμενοι αντιμέτωποι με εχθρούς και bosses που στο τέλος αφήνουν όμορφα καλούδια. Γενικά το group finder είναι μια έξυπνη προσθήκη για να γνωρίσετε κόσμο που θα σας βοηθήσει στις δύσκολες αποστολές σας. Μια επίσης έξυπνη προσθήκη είναι και το trading system με το οποίο μπορείτε να ανταλλάξετε αντικείμενα και χρήματα με φίλους σας ή με άλλους παίκτες. Εκτός από την άμεση ανταλλαγή που μπορούμε να κάνουμε μέσα στο παιχνίδι καλώντας κάποιον που θα δούμε μπροστά μας σε trade, υπάρχει η ίδια δυνατότητα και στο menu social. Εκεί πατώντας mail, στέλνουμε στον παίκτη που επιθυμούμε μήνυμα, κάνοντας attach αντικείμενα που θέλουμε να του στείλουμε ή χρήματα, ακόμα κι αν δεν είναι on line. Στον χάρτη επίσης συναντάμε world bosses και dark anchors. Τα μεν αφορούν κάποια σημεία σε διάφορες περιοχές όπου υπάρχουν bosses και τα δε, είναι στην ουσία public events όπου σπεύδουν οι παίκτες της περιοχής για να αντιμετωπίσουν κύματα εχθρών και ένα boss στο τέλος με συνήθως αρκετά καλή ανταμοιβή.

Αν έχετε την εντύπωση ότι θα παίξετε το παιχνίδι παρέα με φίλους σας co-op, μη βιαστείτε να χαρείτε γιατί τα πράγματα δε δουλεύουν ακριβώς όπως νομίζετε. Ξεκίνησα μαζί με άλλα τρία άτομα στο group και στο τέλος καταλήξαμε να παίζει ο καθένας μόνος του. Καταρχήν για να είστε παρέα με τους φίλους σας στο ίδιο γκρουπ πρέπει όλοι να ανήκουν στην ίδια φατρία. Επίσης υπάρχει περίπτωση σε έναν διάλογο μιας και ο καθένας επιλέγει τις δικές του απαντήσεις να επιλέξετε διαφορετικά πράγματα και η έκβαση της αποστολής να είναι διαφορετική για τον καθένα σας, ακόμα και σε διαφορετικό μέρος. Επίσης αν ο άλλος είναι μεγαλύτερο level από εσάς και περάσει μια αποστολή την οποία εσείς δεν έχετε κάνει, δεν θα μπορεί να επιστρέψει και να σας βοηθήσει γιατί γι’ αυτόν η αποστολή θα έχει πάρει την δική της έκβαση. Επίσης δεν τον συμφέρει να σας βοηθήσει, γιατί το reward σε χαμηλότερο επίπεδο δεν θα είναι άξιο της προόδου του. Έτσι η μόνη περίπτωση που μπορείτε ουσιαστικά να παίξετε παρέα με τους φίλους σας, είναι στα dungeons όπου τον συμφέρει κιόλας κάποιον που είναι μεγαλύτερο level από εσάς, να παίξει μαζί σας, μιας και οι εχθροί παίρνουν το level του παίκτη που είναι leader του group. Αυτό φυσικά συμβαίνει μόνο στα dungeons.

 

Τα πράγματα ευτυχώς είναι αντιστρόφως ανάλογα στο PVP το οποίο λαμβάνει μέρος στον απέραντο χάρτη της Cyrodiil. Η φατρία παραμένει η ίδια που επιλέξατε στην αρχή του παιχνιδιού. Σκοπός εδώ είναι να επιτεθείτε και να κατακτήσετε τα φρούρια των αντίπαλων φατριών, προστατεύοντας παράλληλα τα δικά σας. Η μετακίνηση στο χάρτη γίνεται με τα shrines που ενεργοποιείτε και με τις gates που συνδέονται μέσω links, με τα φρούρια που έχετε κατακτήσει. Αν χάσετε κάποιο φρούριο τότε κόβεται και το link που συνδέει το φρούριο αυτό με τα υπόλοιπα της κατοχής σας και με τις gates. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορείτε πλέον να έχετε γρήγορη πρόσβαση σε αυτά, κοινώς θα πρέπει να πάρετε το άλογο να πάτε εκεί ή να το κόψετε με τα πόδια και να φτάσετε τη μέρα που θα κυκλοφορήσει το Half-Life 3! Με κάθε νίκη που κάνετε, καθώς και φέροντας εις πέρας αποστολές που έχουν να κάνουν με εκτελέσεις στόχων ή κατασκόπων, μεταφορά πληροφοριών ή συγκομιδή υλικών θα μαζεύετε alliance points. Αυτά μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε για να αγοράσετε siege weapons όπως καταπέλτες ή γιγάντιες βαλλίστρες ώστε να έχετε μεγαλύτερες πιθανότητες να κατακτήσετε αντίπαλο φρούριο. Τα όπλα αυτά φυσικά και καταστρέφονται όπως επίσης μπορείτε να καταστρέψετε και των αντιπάλων σας. Η πρώτη μου απόπειρα κατάκτησης στέφθηκε με απόλυτη…αποτυχία γιατί πριν φτάσω καν στο φρούριο τσακίστηκα με τ’ άλογο σε κάτι γκρεμνά.

Τέτοιο εξευτελισμό ούτε ο Daniel Fortesque στο Medievil! Στη δεύτερη απόπειρα, όμως, είδα μια από τις πιο επικές μάχες που είχα δει σε τέτοιου είδους παιχνίδι η διάρκεια της οποίας κράτησε πάνω από μια ώρα. Η όλη η διαδικασία κατάκτησης του φρουρίου ήταν ότι πιο επικό έχω βιώσει σε multiplayer περιβάλλον. Στην οθόνη υπήρχαν πάνω από εκατό άτομα σύμμαχοι και εχθροί, πύρινες μπάλες από τους καταπέλτες περνούσαν πάνω απ’ τα κεφάλια μας. Μάγοι μας βομβάρδιζαν με healing, τοξότες έριχναν συνεχώς βροχή από βέλη, στη πρώτη γραμμή warriors με heavy armor προστάτευαν τους πιο αδύναμους. Πραγματικά πρέπει να το βιώσετε αυτό για να το καταλάβετε. Το μόνο εκνευριστικό ήταν πως όταν έχανα με έβγαζε πίσω στην gate και από κει, έπρεπε να μεταφερθώ στο κοντινότερο φρούριο που ανήκε στην φατρία μου και να ξαναπάω στην περιοχή με το άλογο. Επίσης αρκετά εκνευριστική ήταν και η λίστα αναμονής που περίμενα για να συνδεθώ με τον server. Έτυχε να περιμένω μέχρι και μισή ώρα.

Το level cap φτάνει στο 50 κι από κει κι έπειτα αναβαθμίζεται σε veteran ξεκινώντας απ’ την αρχή. Αυτό φυσικά σας ξεκλειδώνει dungeons, περιοχές και υλικό στο οποίο πριν δεν είχατε πρόσβαση. Το Crown system είναι ένα είδος microtransaction με το οποίο έχετε πρόσβαση σε extra στολές, pets ή mounts καθώς επίσης και σε σπάνια υλικά για τις crafting ανησυχίες σας.

Τα γραφικά του παιχνιδιού σε καμία περίπτωση δεν εντυπωσιάζουν όμως δεδομένου της κατηγορίας της οποίας ανήκει μπορώ να πω ότι είναι ικανοποιητικά. Βέβαια στην αρχή θα πάθετε ένα σοκ, ειδικά αν έχετε παίξει πρόσφατα The Witcher 3 ή Dragon Age: Inquisition αλλά μετά από κάποια ώρα θα τα συνηθίσετε. Αυτό που δεν συνηθίζεται όμως είναι το έντονο lag που υπάρχει σε μέρη που έχει συνωστισμό. Αυτό συμβαίνει και στο PVP και μέσα στις μεγάλες πόλεις, κάτι που ευελπιστώ να αλλάξει στο μέλλον. Ο ήχος επίσης δεν εντυπωσιάζει εκτός από το γνωστό theme που παίζει στο κεντρικό μενού, μη περιμένετε ότι θα ακούσετε κάτι αξιομνημόνευτο μέσα στο παιχνίδι. Επίσης τις περισσότερες φορές οι διάλογοι είναι τελείως ξύλινοι και οι ηθοποιού που έχουν επιλεχθεί κάνουν συνεχώς τις ίδιες φωνές σε πολλούς χαρακτήρες σε σημείο που αρχίζει να τους ξεχωρίζεις. 

Συνοψίζοντας : Το The Elders Scrolls Online είναι μια αρκετά καλή μεταφορά από τους υπολογιστές στις κονσόλες. Η ZeniMax Online Studios, τολμά να φέρει ένα είδος που ήταν άρρητα συνδεδεμένο με αυτούς κι απ’ ότι φαίνεται τα κατάφερε περίφημα για τα δεδομένα της κονσόλας, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για ακόμα πιο πολλές προσπάθειες στο μέλλον. Σαφώς και υπάρχουν λάθη, σαφώς και υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης όμως αν κάνετε τον κόπο να μπείτε στον κόσμο του και σας ελκύει αυτό το είδος παιχνιδιού, τότε το σίγουρο είναι ότι θα το αγαπήσετε και θα περάσετε μαζί του αρκετά μεγάλο διάστημα. Το μεγάλο του χαρτί είναι οι επικών διαστάσεων μάχες που γίνονται στο PVP που όμοιές του δεν έχω συναντήσει ξανά σε άλλο multiplayer παιχνίδι. Η αίσθηση και η αναπάντεχη ομαδικότητα που συναντάς μεταξύ αγνώστων μέσα σε ένα περιβάλλον 100 ατόμων που μάχονται μπροστά στην οθόνη σου είναι μοναδική.
Box Art
Tested on : PS4
Developer : ZeniMax Online Studios
Publisher : Bethesda
Available for : PS4, PC, Xbox One
Release date : 2015-06-09

13 comment(s)