Xenoblade Chronicles 3D - Review

Το πρώτο, αποκλειστικό παιχνίδι του New 3DS

Αυτό που, νομίζω, μπορούμε με ευκολία να συμπεράνουμε από αυτά που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια ως μέλη αυτής της βιομηχανίας, είναι πως οι Ιάπωνες αρχίζουν και μας λείπουν επικίνδυνα και η απουσία τους τα τελευταία δύο χρόνια τουλάχιστον, είναι κάτι παραπάνω από αισθητή. Και όταν λέω μας λείπουν, εννοώ πως οι κάποτε τεράστιες κυκλοφορίες που πρωταγωνιστούσαν στη gaming σκηνή, πλέον έχουν παραγκωνιστεί, πιθανόν από τις συγκυρίες, αλλά και από την κρίση ταυτότητας που περνάει η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου γενικότερα. Η Nintendo, όντας η βασική εκπρόσωπος εκείνης της gaming κουλτούρας που όλοι λίγο-πολύ αγαπάμε, προσπαθεί και μάλιστα έχει στα σκαριά τεράστιες κυκλοφορίες αμιγώς Ιαπωνικών τίτλων, όπως το Xenoblade Chronicles X και άλλα.

Πριν έρθει, όμως, το μεγάλο παιχνίδι της Monolith Soft στο Wii U, η εταιρία προσπαθεί να τονώσει λιγάκι το ενδιαφέρον του κοινού και δει των JRPG fans με την κυκλοφορία του Xenoblade Chronicles 3D, το οποίο μάλιστα είναι ένα από τα πρώτα παιχνίδια που απαιτούν το New 3DS ως hardware και δε μπορούν να “τρέξουν” στο παραδοσιακό 3DS. Οι λόγοι που οδήγησαν τη Nintendo σε αυτή την απόφαση, προσωπικά ακόμη δε με έχουν πείσει και μετά από μερικές ώρες παρέα με τον αποκλειστικό τίτλου του New 3DS, οφείλω να ομολογήσω πως μου μοιάζει περισσότερο με marketing trick για να στραφούν τα βλέμματα προς το νέο hardware, παρά κάτι που έχει τεχνικής φύσης υπόβαθρο. Καταρχάς πρέπει να ξεκαθαρίσω πως το παρόν κείμενο δεν αποτελεί κριτική του παιχνιδιού αυτού καθαυτού, αλλά κατάθεση άποψης όσον αφορά στη μεταφορά του στη φορητή κονσόλα της εταιρίας.

Το Xenoblade Chronicles κυκλοφόρησε στο Wii, πίσω στο 2010 και αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους JRPG τίτλους της κονσόλας, αλλά και της γενιάς γενικότερα. Χαρακτηριζόταν από ένα ενδιαφέρον σενάριο, με αξιομνημόνευτους χαρακτήρες, αχανή περιβάλλοντα, ατελείωτο περιεχόμενο, καθώς και από ένα στιβαρό, ολοκληρωμένο και επιτυχημένα δοσμένο σύστημα μάχης. Αποτέλεσε επίσης και ένα από τα κατορθώματα του Wii σε ό,τι αφορά τον τεχνικό τομέα, μιας και ομολογουμένως ήταν ίσως ο ομορφότερος και τεχνικά πιο προηγμένος τίτλος της πολύ αδύναμης -αναλογικά- κονσόλας της Nintendo.

Πριν περάσω στο πως έφτασε το Xenoblade Chronicles στο New 3DS (και New 3DS XL, μη το ξεχνάμε), θα πρέπει να ξεκαθαρίσω πως το έργο το έχει αναλάβει η Monster Games, ένα μικρό στούντιο από τη Μινεσότα των ΗΠΑ γνωστό για τα ports της μεταξύ οικιακής και φορητής κονσόλας της Nintendo αλλά και άλλα. Οπότε, θα πρέπει να έχετε ήδη αντιληφθεί πως μιλάμε καθαρά για ένα port και όχι για κάτι παραπάνω.

 

Θα ξεκινήσω λέγοντας πως από τον τεχνικό τομέα και με όλα αυτά που άκουγα για το πόσο απαραίτητο είναι το νέο hardware για να μεταφερθεί επιτυχώς το Xenoblade Chronicles, περίμενα πολλά περισσότερα από αυτά που αντίκρισα. Τα γραφικά είναι πράγματι όμορφα, τα χρώματα είναι πλούσια και -το σημαντικότερο- το framerate παραμένει σταθερό και απροβλημάτιστο. Ωστόσο, το Xenoblade Chronicles 3D συνεχίζει να είναι ένα παιχνίδι προηγούμενης γενιάς, με ατέλειες που απλά συγχωρούνται ελέω της “φορητής” του φύσης.

Παρόλα αυτά αν υπάρχει κάποιος που περιμένει να δει κάτι ομορφότερο από αυτό που αντίκρισε πριν χρόνια στο Wii, ενδεχομένως να απογοητευτεί, γιατί ούτε η “συμπίεση” της εικόνας σε λιγοστές ίντσες δεν είναι αρκετές για να κάνουν τα γραφικά να δείχνουν πιο συμπαγή. Επιπλέον, συγχωρέστε με αλλά δεν είδα ένα παιχνίδι που δε θα μπορούσα να το δω στο “παλιό” 3DS, τουλάχιστον όσον αφορά τον τεχνικό τομέα και μόνο αυτόν. Ο υπερχρονισμός του CPU και η λίγη παραπάνω RAM της νέας κονσόλας δε νομίζω να έκαναν ξαφνικά ικανή μία τέτοια μεταφορά. Επιπροσθέτως, κάτι που ενδιαφέρει αρκετούς, λάμπει δια της απουσίας του το Ιαπωνικό dub, το οποίο είναι έτη φωτός καλύτερο από το αντίστοιχο αγγλικό.

Κακά τα ψέματα, μιλάμε για ένα παιχνίδι που σχεδιάστηκε για τηλεοράσεις. Η φύση του τίτλου, καθώς και το γεγονός ότι στην οθόνη -ειδικότερα στις μάχες- εμφανίζεται ένας χαμός από πληροφορίες, κάνουν τη θέαση στη οθόνη του New 3DS έναν μικρό εφιάλτη. Υπάρχουν, μάλιστα γραμματοσειρές, που πραγματικά είναι αδύνατον να διαβαστούν (ελπίζω να μην υπάρξει σχόλιο για την ηλικία μου!). Μπορεί από ένα σημείο, εγκεφαλικά όλα να μπαίνουν στη θέση τους, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι το παιχνίδι αυτό χρειάζεται πολλές περισσότερες ίντσες οθόνης για να ξεδιπλώσει τις αρετές του.

Δηλώνω μερικώς απογοητευμένος και από το 3D effect του Xenoblade Chronicles 3D. Και λέω “μερικώς” διότι το 3D είναι πολύ όμορφο και χαρίζει πολλά στην απόδοση των αχανών περιβαλλόντων του τίτλου, μόνο όταν ο slider της τρισδιάστατης απεικόνισης βρίσκεται μέχρι τη μέση, γιατί στα υψηλότερα επίπεδα, για έναν παράξενο λόγο όλα αρχίζουν και “πιξελιάζουν” επικίνδυνα.

Αυτό που σίγουρα βοήθησε στην όλη υπόθεση είναι το C-stick του νέου hardware, το οποίο βοηθάει εξαιρετικά στο χειρισμό της κάμερας. Και γι' αυτό ο παίκτης θέλει λιγάκι χρόνο μέχρι να προσαρμοστεί, αλλά πιστέψτε με, από ένα σημείο και μετά, όλα κυλούν ομαλότατα. Για την ιστορία, υπάρχει υποστήριξη Amiibo φιγουρών, ωστόσο το έξτρα περιεχόμενο περιορίζεται σε μερικά 3D models και τίποτα παραπάνω.

Συνοψίζοντας : Εν κατακλείδι, αυτό που μένει από το Xenoblade Chronicles 3D είναι πως πρόκειται για ένα port, το οποίο, αφενός δεν έχει κάνει κάτι λάθος, αφετέρου πολλοί θα περίμεναν περισσότερα. Θεωρώ πως ένα “HD” port στο Wii U θα ήταν σαφέστατα σοφότερη επιλογή, δεδομένου ότι το παιχνίδι της Monolith Soft είναι φτιαγμένο για “πολλές” ίντσες. Όπως και να 'χει, πρόκειται για ένα από τα καλύτερα JRPGs των τελευταίων χρόνων και όσοι κάτοχοι της νέας φορητής κονσόλας, αρέσκεστε σε αυτήν την κατηγορία παιχνιδιών, θα πρέπει οπωσδήποτε να βρείτε μερικές...μέρες -και όχι απλά ώρες- για να επενδύσετε.
Box Art
Tested on : Nintendo 3DS
Developer : Monster Games
Publisher : Nintendo
Available for : New 3DS/ XL
Release date : 2015-04-02

8 comment(s)