Bravely Second: End Layer - Review

To μικρομεγάλο RPG της Square Enix

Μετά τη μεγάλη επιτυχία του Bravely Default, η Square Enix έβαλε ως στόχο να μας ταξιδέψει για ακόμη μία φορά στη μαγευτική Luxendarc. To sequel πήρε το όνομά του από μια κίνηση που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κατά τη διάρκεια της μάχης, ακριβώς όπως και το Bravely Default. Η κίνηση, όπως λογικά μαντέψατε, λέγεται Bravely Second και σας επιτρέπει να σταματήσετε το χρόνο κάνοντας μία ακόμα επίθεση. Ο τίτλος κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία τον Απρίλιο του 2015 και επιτέλους έρχεται στην Ευρώπη στις 26 Φεβρουαρίου 2016.

Γενικά, υφίσταται μία τάση για γκρίνια από μεγάλη μερίδα gamers ότι η κατηγορία των JRPGs στις φορητές κονσόλες είναι φτωχή, χωρίς ικανοποιητικό content, επιλογές σε classes και equipment ή πολυπλοκότητα στις μάχες. Η αλήθεια είναι πως κι εγώ έχω την ίδια εντύπωση, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (βλ. Pokémon). Το Bravely Second: End Layer, έρχεται στην Δύση για να μας αποδείξει ότι ένα turn-based RPG μπορεί να είναι πλήρες και ποιοτικό από όλες τις απόψεις, ακόμη και σε μια φορητή κονσόλα.

H ιστορία ξεκινά δυόμιση χρόνια μετά τα γεγονότα του Bravely Default. Η Agnes, χαρακτήρας που εμφανίζεται στο πρώτο παιχνίδι, έχει γίνει η Popesguard της Crystal Orthodoxy, καταπολεμώντας κάθε είδους διαφθορά που είχε αυτό το κίνημα. Όμως αυτή η περίοδος ειρήνης τελειώνει απότομα, με τον Emperor Oblivion να απαγάγει την Agnes και να τη φυλακίζει στο Sky Fortress της Grantz Empire. Εν τω μεταξύ, ο Tiz Arrior, χαρακτήρας που συναντάμε στο Bravely Default, ξυπνά από το κώμα που έχει πέσει με τη βοήθεια της Magnolia Arch. Οι δυο τους συναντούν τον Yew Geneolgia και την Edea Lee και όλοι μαζί προσπαθούν να σώσουν την Agnes από τα χέρια του Oblivion και της νεράιδάς του, Anne.

Στο Bravely Second, σας δίνεται η δυνατότητα να εξερευνήσετε ακόμη περισσότερο τον κόσμο της Luxendarc. Η ατμόσφαιρα και οι σκοτεινές πινελιές που συναντήσαμε στο Bravely Default επιστρέφουν, αλλά δυστυχώς επισκιάζονται γρήγορα από μερικές παράξενες και χιουμοριστικές στιχομυθίες μεταξύ των χαρακτήρων. Οι δημιουργοί του, βιάζονται να “ελαφρύνουν” το κλίμα χωρίς κανένα ουσιώδη λόγο, χρησιμοποιώντας αρκετές γνωστές εκφράσεις που συχνά συναντάμε σε memes και forums ή γενικότερα στο internet, χαλώντας έτσι τη μαγεία της ιστορίας. Ευτυχώς αυτό συμβαίνει περισσότερο στα tutorials αλλά δεν απουσιάζει πλήρως από το υπόλοιπο παιχνίδι.

Όπως προανέφερα, το Bravely Second είναι ένα turn-based RPG, που θυμίζει αρκετά κλασσικά RPGs της Square Enix, όπως τα Final Fanstasy και Dragon Quest. Προσωπικά απολαμβάνω αρκετά αυτό το genre παιχνιδιών αν και εφόσον έχουν ένα έξυπνο και βαθύ σύστημα μάχης, κάτι που το συγκεκριμένο διαθέτει. Στη μάχη ενσωματώνεται η ιδιότητα “Brave”, που σας επιτρέπει να κάνετε παραπάνω κινήσεις, αλλά φυσικά με κάποιο κόστος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το μειονέκτημα είναι ότι και οι αντίπαλοι έχουν τη δυνατότητα να κάνουν τον ίδιο αριθμό κινήσεων με εσάς. Δηλαδή αν επιλέξετε να επιτεθείτε τέσσερις φορές και δε εξοντώσετε τους αντιπάλους, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αντικρύσετε το «Game Over Screen» γιατί θα αντεπιτεθούν με τον ίδιο τρόπο.

Φυσικά η κίνηση Bravely Second δε θα μπορούσε να απουσιάζει, εφόσον το παιχνίδι ονομάστηκε από αυτήν. Όπως και στο Bravely Default, έτσι και στο sequel πρέπει να μαζέψετε Sleep Points. Η συγκεκριμένη ιδιότητα σάς επιτρέπει να παγώσετε τη μάχη σε οποιοδήποτε σημείο, ακόμα και κατά τη διάρκεια που κινούνται οι εχθροί. Όταν επιτίθεστε μέσω του Bravely Default, μπορείτε να ξεπεράσετε το όριο των 9999 hit points, κάτι που στις προχωρημένες μάχες είναι πολύ χρήσιμο καθώς οι αντίπαλοι έχουν ατελείωτο HP και εσείς μπορείτε να κάνετε πολύ περισσότερο damage από 9999. Επίσης, υπάρχει και λεγόμενο Consecutive Chance. Σε περίπτωση που νικήσετε τους αντιπάλους σας σε ένα γύρο, έχετε τη δυνατότητα να πάτε κατευθείαν σε μια επόμενη μάχη που σας δίνει κατά x1.5 περισσότερο XP και loot. Το μειονέκτημα που έχετε είναι ότι τα Brave Points δεν ανανεώνονται, με αποτέλεσμα να έχετε μεγαλύτερη πιθανότητα να βρεθείτε νεκρός αν επιτεθεί ο αντίπαλος. Επιπλέον σας δίνεται η δυνατότητα να δημιουργήσετε το set από equipment, jobs και abilities ώστε να μειωθεί ο χρόνος που ξοδεύετε στο menu.

Το Job System, είναι ακριβώς το ίδιο με τον προκάτοχό του, απλώς με μερικές νέες προσθήκες. Μερικές από τις νέες δουλειές είναι Catmancer, Patissier, Guardian, Wizard, Bishop και Exorcist που σας επιτρέπουν να αποκτήσετε νέα abilities. Για να μπορέσετε να αλλάξετε δουλειά πρέπει να μαζέψετε τα asterisks, κάποια gems, μέσω των οποίων ξεκλειδώνετε ή όπως προανέφερα αλλάζετε δουλειές. Φυσικά δε χρειάζεται να τα ξαναμαζέψετε αν θελήσετε να επιλέξετε κάποιο άλλο επάγγελμα ή “vocation”, εφόσον η επιλογή παραμένει διαθέσιμη μόνιμα.

Τα dungeons αρχικά είναι αρκετά απλοϊκά στη δομή τους. Στη κάτω οθόνη του Nintendo 3DS μπορείτε να δείτε το χάρτη καθώς και την αποστολή σας. Ο χάρτης εμφανίζεται καθώς τον εξερευνάτε και μέσω αυτού μπορείτε να φτάσετε πιο εύκολα σε κάποια items ή chests με loot. Ένα αρνητικό στοιχείο των dungeons είναι ότι χωρίς το χάρτη είναι δύσκολο να κινηθείτε στους στενούς δρόμους λόγω της δυσνόητης απεικόνισής τους στην πάνω οθόνη. Προσωπικά βρέθηκα “κολλημένη” στην touch screen για να μπορέσω να βρω το δρόμο ευκολότερα, με αποτέλεσμα να μη θαυμάσω τα ωραία γραφικά και το σχεδιασμό του dungeon.

Ένα άλλο μειονέκτημά του είναι το ότι το παιχνίδι σας υποχρεώνει να δημιουργήσετε ένα Square Enix Member’s Account για να μπορέσετε να κάνετε restore το Norende Village. Στο προηγούμενο παιχνίδι υπήρχε ένα αντίστοιχο μέρος το οποίο δε υποχρέωνε τον παίκτη να κάνει Sign Up για να μπορέσει να ολοκληρώσει την αποστολή. Αυτό έχει προκαλέσει τη δυσαρέσκεια πολλών παικτών, όπως και τη δική μου, γιατί είναι ένας πλάγιος τρόπος για να μαζέψει η Square Enix μέλη στο site της, περίπου όπως κάνει και η Ubisoft μέσω του Uplay.

Οφείλω όμως να ομολογήσω ότι τα γραφικά του είναι μαγευτικά. Είναι το μόνο παιχνίδι στο οποίο ανέχομαι το 3D στο 3DS γιατί όταν είναι ενεργοποιημένο οι πόλεις και τα τοπία μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένα από τα 3D βιβλία που είχαμε μικροί. Παρ’ όλα αυτά μετά από λίγη ώρα το 3D κουράζει, αλλά αν το κρατήσετε σε χαμηλά επίπεδα θα μπορέσετε να το ανεχτείτε και να το χαρείτε. Προτείνω να το κρατήσετε ενεργοποιημένο γιατί πραγματικά αλλάζει όλο το παιχνίδι. Το soundtrack του Bravely Second δεν απογοητεύει αλλά δεν είναι από τα soundtracks τα οποία θα τα σιγοτραγουδάτε κατά τη διάρκεια της μέρας ή θα τα κάνετε search στο YouTube, όπως συμβαίνει σε εμένα στα περισσότερα JRPGs. Δανείζεται μερικά από τα κομμάτια του Bravely Default και προσθέτει αρκετά δικά του τα οποία προσωπικά δε με εντυπωσίασαν αλλά ταίριαζαν με το fantasy theme του παιχνιδιού και θύμιζαν αρκετά τη χρυσή εποχή Square Enix.

Συνοψίζοντας : Το Bravely Second: End Layer είναι από εκείνα τα σπάνια παιχνίδια του 3DS που είναι τόσο πλούσια σε περιεχόμενο. Είναι ένα turn-based RPG το οποίο θυμίζει περισσότερο παιχνίδι «μεγάλης» κονσόλας και λιγότερο κάτι που απευθύνεται στο κοινό των handhelds, και αυτό είναι προς τιμή των δημιουργών που δεν προέβησαν σε εκπτώσεις. Είχα αρκετό καιρό να απολαύσω τόσο πολύ ένα παιχνίδι φορητής κονσόλας, με το τελευταίο να είναι ένα από τα πρόσφατα Pokémon. Μακάρι να δούμε κάτι παρόμοιο ξανά από την Square Enix η οποία παρά τα «στραβοπατήματα» των τελευταίων χρόνων, αποδεικνύει πως αν θέλει, μπορεί να φτιάξει μαγικά παιχνίδια, όπως παλιά.
Box Art
Tested on : Nintendo 3DS
Developer : Silicon Studio/ Square Enix
Publisher : Nintendo
Available for : Nintendo 3DS
Release date : 2016-02-24

5 comment(s)