TOPIC: Τι παίζω αυτόν τον καιρό;

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 1 week ago #11293

  • marius_octavus
  • marius_octavus's Avatar
  • Offline
  • Loader
  • Posts: 874
  • Thank you received: 262
αυτές τις ημέρες έλιωνα στο mario maker 2 το οποίο ήταν εκπληκτικό. δεν ασχολήθηκα βέβαια με πίστες άλλων μόνο με αυτές απο το story mode. ίσως κάποια στιγμή μελλοντικά. και χθες ξεκίνησα το astral chain
The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 6 days ago #11294

  • pouckis
  • pouckis's Avatar
  • Offline
  • Storekeeper
  • Posts: 463
  • Thank you received: 113
Επιστρέφω στο forum με μια παιχνιδάρα! :woohoo:

Ξεκίνησα εδώ και λίγες ημέρες το NieR: Automata επιτέλους, μετά από 3 χρόνια ουσιαστικά που βγήκε. Τα λόγια είναι περιττά, θέλω να γράψω τόσα πολλά για το παιχνίδι αλλά οι περισσότεροι από εσάς ξέρετε τι παιχνιδάρα είναι.

Τα δύο πράγματα όμως που έχω κρατήσει είναι τα επικά Soundtracks σε κάθε περιοχή, ίσως πλέον τα αγαπημένα μου σε βιντεοπαιχνίδι (απλά δεν υπάρχουν!). Και το δεύτερο πιο σημαντικό είναι όταν ασχολείσαι με ένα παιχνίδι 4-5 ώρες την ημέρα και σβήνεις την κονσόλα και ταυτόχρονα, ταυτόχρονα όμως! την ξανανάβεις για να συνεχίσεις το παιχνίδι!

Η 2B πλέον έχει μπει στο πάνθεον με τις πιο αγαπημένες μου γυναικείες μορφές στα βιντεοπαιχνίδια, μαζί με Aloy, και σίγουρα στο μέλλον όταν περάσουν όλα αυτά θα τσιμπήσω 1-2 φιγούρες είτε Funkο είτε πιο μεγάλες από αυτήν.

Υ.Γ
Κάτι έχει πάρει το μάτι μου για ανακοίνωση πρώτη του Απρίλη, ελπίζω κάτι από Nier! Και όχι κανά αστείο λόγω ημερομηνίας :lol:
'' No one can predict the future, so it's pointless to fear the unknown. '' Yoh Asakura

The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 6 days ago #11295

  • ConstantinosRed
  • ConstantinosRed's Avatar
  • Offline
  • Unboxholic
  • Posts: 25681
  • Thank you received: 2343
pouckis wrote:
Επιστρέφω στο forum με μια παιχνιδάρα! :woohoo:

Ξεκίνησα εδώ και λίγες ημέρες το NieR: Automata επιτέλους, μετά από 3 χρόνια ουσιαστικά που βγήκε. Τα λόγια είναι περιττά, θέλω να γράψω τόσα πολλά για το παιχνίδι αλλά οι περισσότεροι από εσάς ξέρετε τι παιχνιδάρα είναι.

Τα δύο πράγματα όμως που έχω κρατήσει είναι τα επικά Soundtracks σε κάθε περιοχή, ίσως πλέον τα αγαπημένα μου σε βιντεοπαιχνίδι (απλά δεν υπάρχουν!). Και το δεύτερο πιο σημαντικό είναι όταν ασχολείσαι με ένα παιχνίδι 4-5 ώρες την ημέρα και σβήνεις την κονσόλα και ταυτόχρονα, ταυτόχρονα όμως! την ξανανάβεις για να συνεχίσεις το παιχνίδι!

Η 2B πλέον έχει μπει στο πάνθεον με τις πιο αγαπημένες μου γυναικείες μορφές στα βιντεοπαιχνίδια, μαζί με Aloy, και σίγουρα στο μέλλον όταν περάσουν όλα αυτά θα τσιμπήσω 1-2 φιγούρες είτε Funkο είτε πιο μεγάλες από αυτήν.

Υ.Γ
Κάτι έχει πάρει το μάτι μου για ανακοίνωση πρώτη του Απρίλη, ελπίζω κάτι από Nier! Και όχι κανά αστείο λόγω ημερομηνίας :lol:

Ωραίος φίλε!!.Φοβερό παιχνίδι το Nier Automata..Πραγματικά το θεωρώ ως ένα από τα καλύτερα σε αυτή τη γενιά...Αγαπάμε Platinum!!!! :hellyeah:
The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 5 days ago #11296

  • ConstantinosRed
  • ConstantinosRed's Avatar
  • Offline
  • Unboxholic
  • Posts: 25681
  • Thank you received: 2343
Τελείωσα το Nioh πριν λιγο...Wow δεν περίμενα να μου αρέσει τόσο πολύ...Σίγουρα κάποια πράγματα θα μπορούσαν να ταν καλύτερα και δυστηχώς από τι φαίνεται δεν τα διόρθωσαν στο 2ο αλλά παραμένει πολύ απολαυστικό παιχνίδι...Ακόμη και το story αν του δώσεις λίγη προσοχή έχει αρκετό ενδιαφέρον....Θα ασχολήθώ και με τα dlc αλλά αργότερα..Το λιώνω εδώ και μέρες και δεν θέλω να πάθω overdose χαχα..Θα αγοραστεί και το Nioh 2 σύντομα στο μέλλον...

Να και ο χαρακτήρας μου όταν μπήκα στη τελευταία περιοχή..
Warning: Spoiler! [ Click to expand ]
Last Edit: 2 months 5 days ago by ConstantinosRed.
The administrator has disabled public write access.
The following user(s) said Thank You: pouckis

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 5 days ago #11297

  • pouckis
  • pouckis's Avatar
  • Offline
  • Storekeeper
  • Posts: 463
  • Thank you received: 113
Τέλος και από εμένα το Nier , εντάξει, απλά έπος και ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχω παίξει! Ίσως πλέον μέσα στα 3 αγαπημένα μου άνετα.
Να σημειώσω πως τσίμπησα και τελειώσα το μικρούλι Lydia στο Switch, μικρό indie 1-2 ώρες περίπου πάει το παιχνίδι. Δώστε του αυτήν την μια ώρα από τον χρόνο σας, έχει πολλά να πει. :whistle:

Σειρά θα πάρει μάλλον το Luigi's Mansion Dark Moon για ξεκούραση μετά το [email protected] που έφαγα :PΚαι αργότερα έχω Heavy Rain να παίξω ξανά μιας και μου ρθε η όρεξη.
'' No one can predict the future, so it's pointless to fear the unknown. '' Yoh Asakura

The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 5 days ago #11298

  • SupahMari0
  • SupahMari0's Avatar
  • Offline
  • Courier
  • Posts: 1453
  • Thank you received: 231
Παίζω το beta του Resident Evil Resistance. L4D καταστάσεις, ωραία φάση! Εκεί που σκεφτόμουνα να επιστρέψω στο Vermintide 2... Νομίζω αυτό θα με κρατήσει για την ώρα. :)

5 μέρες έμειναν... Ως τότε beta και επίσκεψη στο original RE3 μετά από 20 χρονια για την καθώς πρέπει προετοιμασία. :woohoo::3
The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 3 days ago #11299

  • GrayFox46
  • GrayFox46's Avatar
  • Offline
  • Geia-xara-unboxer
  • Posts: 3958
  • Thank you received: 299
To πιο ακυρο co op που έχω δει στη ζωη μου...
http://www.mariowiki.com/images/9/95/Frog_Mario_SM[IMG]www.mariowiki.com/images/9/95/Frog_Mario_SM
The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 2 days ago #11300

  • KosD
  • KosD's Avatar
  • Offline
  • Package receiver
  • Posts: 1869
  • Thank you received: 479
GrayFox46 wrote:
To πιο ακυρο co op που έχω δει στη ζωη μου...

χαχαχαχαχαχαχα τιναφτορε
The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 1 day ago #11301

  • Hechmanic369
  • Offline
  • Unboxer
  • Posts: 2600
  • Thank you received: 490
Τελείωσα αυτές τις μέρες τα δύο Amnesia.

To The Dark Decent το λάτρεψα. Είχε ωραίους γρίφους που αν και δεν ήταν και τίποτα δύσκολο, δεν κούραζαν και σε έβαζαν στο τρυπάκι του να ψαχτείς, έστω και λίγο. Επίσης, πολύ καλή αφήγηση και πολύ ενδιαφέρον σενάριο. Ατμοσφαιρικό όσο δεν πάει και τρομακτικό ανά σημεία. Μακράν από τα καλύτερα adventure horror που έχω παίξει ποτέ.

Το A Machine for Pigs από την άλλη με απογοήτευσε σχεδόν εξ' ολοκλήρου. Οι γρίφοι του παιδικοί και ούτε έστω και λίγο δύσκολοι, σαν να φαίνεται ότι μπήκαν απλά για να μπουν. Το voice acting μέτριο με μόνο εκείνο του πρωταγωνιστή να ξεχωρίζει λίγο. Μάλιστα στα letters δεν υπήρχε καθόλου αφήγηση. Ακόμα και η γραμματοσειρά δεν μου άρεσε χαχα. Οι εχθροί αδιάφοροι. Την ατμόσφαιρα πέτυχαν και το story που ήταν οι μόνοι λόγοι που συνέχιζα να το παίζω.
Το A Machine for Pigs θα το χαρακτήριζα ως ένα μέτριο παιχνίδι, μια κακή εργολαβία, και ένα κακό Amnesia.
Α και η διάρκεια του παιχνιδιού είναι ένα αστείο χαχα (3 ώρες)

Τουλάχιστον ξέρω πως το Rebirth θα το αναλάβουν αυτοί που πρέπει οπότε δεν ανησυχώ. Είμαι πλέον έτοιμος να πάθω ξανά αμνησία. Χτυπήστε με! :woohoo:

EDIT: Επίσης τελείωσα και το Shadow Warrior 2 το οποίο ξέχασα να αναφέρω. Το παιχνίδι ήταν εθιστικό του κερατά με πολύ ωραίο χιούμορ. Το απόλαυσα εννοείται.
Last Edit: 2 months 1 day ago by Hechmanic369.
The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 14 hours ago #11302

  • Gio_S
  • Offline
  • Loader
  • Posts: 829
  • Thank you received: 149
Μιας και αυτές τις ημέρες έχω ξανά πρόσβαση στο Χbox μου, θυμήθηκα πως υπάρχει μια σειρά η οποία ξεκίνησε στις κονσόλες της Microsoft (και εκεί βρίσκονται οι καλύτερες εκδόσεις των παιχνιδιών της) με την οποία δεν ασχολήθηκα ποτέ ενώ το ήθελα πολύ, τα Ninja Gaiden. Επομένως, αγόρασα το Ninja Gaiden Black και το ολοκλήρωσα στο normal (συνήθως αυτό το επίπεδο δυσκολίας επιλέγω για action games τέτοιου είδους και στα επόμενα playthroughs αφού εξοικειωθώ με το σύστημα μάχης δοκιμάζω και τα επόμενα. Δεν συνάντησα σημαντικά spikes στην δυσκολία και δεν είναι σε καμία περίπτωση όσο σαδιστικό λένε κάποιοι).
Μου πήρε λίγο χρόνο να συνηθίσω την κάπως δύστροπη κάμερα (εξαιτίας της είναι δύσκολο π.χ. να προβλέψεις το αν σε περιμένουν εχθροί μετά από μια γωνία. Προσωπικά περισσότερο την κέντραρα με το RT και χρησιμοποιούσα σπάνια την απαίσια 3rd person κάμερα με τα inverted controls που δεν γίνεται να αλλάξω), αλλά όταν μπήκα στο νόημα και εξοικειώθηκα με την κίνηση του Ryu το απόλαυσα στο έπακρο.
Το combat ήταν απίστευτα εθιστικό και δεν μπορούσα να το χορτάσω. Μου θύμισε έντονα την πρώτη μου επαφή με το Bayonetta. Τα κοψίματα/juggles έχουν φοβερή αίσθηση (την καλύτερη που έχω νιώσει σε παιχνίδι για την ακρίβεια. Νομίζω παίζουν ρόλο τόσο τα animations, όσο και ο ήχος) ενώ υπάρχουν αρκετοί ωραίοι συνδυασμοί και ικανοποιητικός αριθμός όπλων (προσωπικά αγαπημένο μου ήταν το Dragon Sword).
Τα bosses ωστόσο δεν μπορώ να πω πως μου άφησαν καλή εντύπωση. Σε κάποια η κάμερα ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός μου (όπως στην μάχη με την Alma, παρότι την νίκησα εύκολα), ενώ αλλά (είτε δύσκολα, είτε εύκολα) δεν τα βρήκα ιδιαίτερα διασκεδαστικά (π.χ. όσα απαιτούν υποχρεωτική χρήση του τόξου που σίγουρα δεν είναι ο λόγος που αγάπησα το gameplay του παιχνιδιού) ή καλοσχεδιασμένα. Περισσότερο διασκέδαζα στις μάχες με αρκετά από τα mobs.
Αυτό που με εκνεύρισε απίστευτα ήταν η ύπαρξη των ghost fish. Δεν μπορώ να καταλάβω τι σκεφτόταν όποιος τα σχεδίασε και γιατί φάνηκε καλή ιδέα στον Itagaki να υπάρχουν στο παιχνίδι και τοποθετημένα στα σημεία που βρίσκονταν.
Το level design σε κάποιες περιοχές είναι πολύ γραμμικό, και θεωρώ πως το backtracking (λόγω κάποιων κρυμμένων collectables) και ορισμένα shortcuts άλλων περιοχών ήταν πιο ενδιαφέροντα.
Tο platforming λειτουργούσε ως ένα (κάποιες φορές όχι και πολύ ευχάριστο) διάλειμμα μεταξύ των μαχών.
Η έλλειψη lock-on δεν είναι καταστροφική γιατί έτσι και αλλιώς όταν έχεις εξοντώσει έναν εχθρό η κάμερα αυτομάτως κινήται προς το μέρος του επόμενου.
Επιπλέον, το button mapping θα μπορούσε να είναι διαφορετικό. Π.χ. το D-pad την ώρα του gameplay δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να χρησιμοποιείται για την χρήση κάποιων items περιορίζοντας την χρήση του μενού που "χαλάει" την ροή της μάχης.
Το σενάριο είναι προφανώς το τελευταίο πράγμα που με ενδιαφέρει σε αυτό το παιχνίδι, και είναι αυτό ακριβώς που συναντάει κανείς σχεδόν σε κάθε Ιαπωνικό action game: τραγελαφικό. Αρχικά μου άφησε αρνητική εντύπωση το ότι δεν μπορούσα να παραλείψω τις cutscenes (που ισχύει για το πρώτο playthrough), αλλά μετέπειτα παρακολουθώντας τις έκλαιγα με αυτά που συνέβαιναν αλλά και το πόσο σοβαρά έπαιρνε τον εαυτό του το παιχνίδι.
Δεν ξέρω με ακρίβεια πως λειτουργεί το σύστημα βαθμολόγησης, πάντως τελείωσα τις περισσότερες αποστολές με Master Ninja ή Greater Ninja.
Τώρα που ξεκλείδωσα το mission mode έχω σκοπό να ολοκληρώσω τις extra αποστολές, έτσι ώστε να εντρυφήσω και άλλο στο σύστημα μάχης του παιχνιδιού, και αφού τελειώσω το God Hand θα ξεκινήσω το δεύτερο μέρος.
Ίσως ανέφερα αρκετά αρνητικά, αλλά πραγματικά το combat του παιχνιδιού ήταν τόσο απολαυστικό που όλα τους σχεδόν μπορώ εύκολα να τα αγνοήσω (με εξαίρεση μερικά bosses και τα ghost fish που είναι τα μόνα πράγματα που θα με κάνουν να διστάσω να ξεκινήσω δεύτερο playthrough με την μια).


Επαιξα και το Hitman 2. Μετά το πολύ καλό Hitman του 2016 το δεύτερο μέρος κινείται στα ίδια επίπεδα και υψηλότερα, αφού κάποια levels του (Miami, Mumbai, Isle of Sgàil) θεωρώ πως είναι ακόμα καλύτερα από τα κορυφαία της πρώτης season (Paris, Sapienza, Hokkaido), κάνοντάς το αυτομάτως το καλύτερο παιχνίδι της σειράς. Όπως πολύ σωστά λένε και οι ίδιοι οι developers, τα Hitman είναι περισσότερο puzzle games, πάρα stealth games, και το Hitman 2 ακολουθεί πλήρως αυτήν την φιλοσοφία. Τα επίπεδα είναι μεγαλύτερα, πλουσιότερα, ομορφότερα και πιο καλοσχεδιασμένα από ποτέ, γεμάτα με ευκαιρίες για διαφορετικούς τρόπους δολοφονίας κάθε στόχου.
Η μουσική, πάρα την χρόνια απουσία του Jesper Kyd, κάνει πολύ καλά την δουλειά της, και η ατμόσφαιρα/αισθητική κάθε περιοχής είναι εξίσου φανταστική ακόμα και αν δεν είναι όσο σκοτεινή συνήθιζε να είναι.
Έχω ολοκληρώσει όλα τα mission stories με εξαίρεση εκείνα της τελευταίας αποστολής, και όταν τελειώσω με τα εναπομείναντα θα ολοκληρώσω ξανά το παιχνίδι στην μεγαλύτερη δυσκολία στοχεύοντας σε ακόμα καλύτερες βαθμολογίες. Έτσι και αλλιώς, τα συγκεκριμένα παιχνίδια βασίζονται στο replayability κάθε επιπέδου μέχρι να μπορέσει ο παίκτης να φέρει εις πέρας το τέλειο πλάνο, και η ικανοποίηση όταν αυτό συμβαίνει είναι τεράστια.

Επίσης, τερμάτισα πριν καιρό το Eternal Darkness. Από τα καλά αποκλειστικά του GameCube, και παιχνίδι μιας κατηγορίας με την οποία η Nintendo δεν ασχολείται πια (κρίμα στα Fatal Frame). Σαν Survival Horror παιχνίδι δεν είναι ούτε δύσκολο, ούτε τρομακτικό (με εξαίρεση 1-2 πετυχημένα jump scares και το sound design κυρίως της έπαυλης), είναι όμως ένα από τα καλά δείγματα δημιουργιών στο gaming με επιρροές από τον Lovecraft και είναι επίσης αρκετά μπροστά από την εποχή του. Το concept των πολλών διαφορετικών playable χαρακτήρων έχει εκτελεστεί με ωραίο τρόπο και σεναριακά έχει έναν αρκετά καλό ρυθμό που προσωπικά με έκανε να θέλω να δω τι θα συμβεί στο κάθε επόμενο κεφάλαιο. Οι εναλλαγές χαρακτήρων είχαν ως αποτέλεσμα βέβαια το να μην αναπτυχθεί κανένας σωστά, με αποκορύφωμα την πρωταγωνίστρια.
Το άλλο πρωτοποριακό (για την εποχή του) στοιχείο του είναι το sanity meter, που το κάνει ξεχωριστό σε επίπεδο μηχανισμών από αλλά παιχνίδια του είδους. Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές το κρατούσα επίτηδες σε χαμηλά επίπεδα για να δω τι θα συμβεί, και αυτές οι στιγμές ήταν και οι πιο αξιομνημόνευτες όλου του παιχνιδιού.
Αν και το combat του είναι υπερβολικά απλό και καταντάει βαρετό, με κέρδισε κυρίως λόγω της ατμόσφαιράς του και των πολλών διαφορετικών σκηνικών κάθε chapter.

Διαβάζοντας παραπάνω την συζήτηση σχετικά με τα παιχνίδια της From, δεν γνωρίζω αν μπορούν τα παιχνίδια της να χαρακτηριστούν υπερεκτιμημένα γιατί ο καθένας βρίσκει κάτι συγκεκριμένο που του αρέσει σε αυτά.
Σε κάποιους αρέσει περισσότερο το RPG στοιχείο (το οποίο εγώ βαριέμαι και χάρηκα που δεν υπήρχε στον ίδιο βαθμό στο Sekiro), σε άλλους το σύστημα μάχης, σε άλλους το level design κτλ.
Για τα δικά μου γούστα τα παιχνίδια της From αρχίζουν και γίνονται ολοένα και πιο προβλέψιμα/κοινότοπα (μεταξύ τους κυρίως) και θα ξενερώσω απίστευτα αν το Elden Ring δεν φέρει σημαντικές αλλαγές (επίσης εύχομαι να εξαφανιστεί η Souls φόρμουλα με τον ερχομό της νέας γενιάς).
Ο λόγος που αγάπησα το πρώτο Dark Souls, πάρα το μέτριο (μην πω κακό) δεύτερο μισό του (κυρίως λόγω της πτώσης της ποιότητας του level design σε περιοχές όπως η Lost Izalith και λόγω κάποιων απαίσιων bosses σαν το Bed of Chaos), ήταν το ποσό έξυπνα και σφιχτοδεμένα ήταν διασυνδεδεμένος ο κόσμος του.
Το Bloodborne από την άλλη παραμένει το αγαπημένο μου παιχνίδι της From λόγω ατμόσφαιρας, art direction (το καλύτερο που έχω δει σε παιχνίδι), κόσμου, μουσικής... Βασικά ως σύνολο, ως σύλληψη και εκτέλεση. Δεν είναι υπερβολή κατά την γνώμη μου να το χαρακτηρίσει κανείς ένα από τα σπουδαιότερα lovecraftian δημιουργήματα.
Το gameplay των παιχνιδιών της δεν πιστεύω πως είναι το βαθύτερο στην κατηγορία των action games (χωρίς προφανώς να είναι κάτι πολύ υποδεέστερο, απλά παίζοντας πρόσφατα μεταξύ άλλων το Ninja Gaiden μου είναι προφανές πως π.χ. το Sekiro παρότι επηρεασμένο από αυτό ποτέ δεν θα μπορούσε να φθάσει στο ίδιο επίπεδο, και ας είναι το παιχνίδι της From με το καλύτερο/πλουσιότερο combat) και προσωπικά νιώθω πως όταν ρίχνει πολύ βάρος σε αυτόν τον τομέα δεν επενδύει στο δυνατό σημείο των παιχνιδιών της.
Αυτό το λέω έχοντας απολαύσει και το Sekiro (δεν θα έπαιρνα το platinum trophy αν δεν μου άρεσε), το οποίο όμως μπορώ να παραδεχτώ πλέον πως δεν ήταν αυτό που περίμενα. Είχα σχηματίσει μάλλον λάθος εικόνα στο μυαλό μου (κακώς ασχολήθηκα με τις δήθεν φήμες), αλλά περίμενα κάτι πιο καινοτόμο. Ίσως αυτό είναι το τίμημα όταν μια εταιρία θέλει να κυκλοφορεί παιχνίδια που όλα χρησιμοποιούν την ίδια δομή (με μικρές αλλαγές) σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Τεσπα, πολύ γκρίνιαξα, απλά αν ήθελα να ασχοληθώ με έναν τίτλο αποκλειστικά και μόνο για το gameplay του δεν θα διάλεγα ένα παιχνίδι της συγκεκριμένης εταιρίας, εκτός αν είχα εξαντλήσει όλες τις υπόλοιπες επιλογές μου. Θα προτιμούσα να δω την From να επιστρέφει στην παλιά της φιλοσοφία.
The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 2 months 3 hours ago #11303

  • Gunslinger
  • Gunslinger's Avatar
  • Offline
  • Pre-orderer
  • Posts: 80
  • Thank you received: 7
Black Mesa

Τελείωσα το πολυαναμενόμενο Black Mesa, δηλαδή το fan remake του Half Life που κατέληξε να κυκλοφορήσει σαν full παιχνίδι με τις ευλογίες της Valve. Έχοντας αφιερώσει χιλιάδες ώρες στο πρώτο Half Life και παρακολουθώντας την πορεία του remake για περισσότερα απο δέκα χρόνια, το hype και η θετική προδιάθεση είχαν φουσκώσει το κεφάλι μου περισσότερο απο αυτό του Nihilanth (χαχα).

Το Black Mesa είναι το αποτέλεσμα της παρανοϊκής αγάπης μιας χούφτας τρελών τυπάδων που ασχολούνταν με το Half Life τα χρόνια που η Valve το είχε αφοδευμένο.
Αυτό το πάθος λειτουργεί διττά, άλλοτε απογειώνοντας το παιχνίδι και άλλοτε βάζοντας του τρικλοποδιά.

Το Black Mesa είναι ο ορισμός του καθώς πρέπει remake. Τα βασικά χαρακτηριστικά του gameplay έχουν παραμείνει ενώ ο κόσμος του παιχνιδιού έχει αναβαθμιστεί πλήρως καθώς τα πάντα αποδίδονται πλέον με την μηχανή του Half Life 2.
Τεχνικά το παιχνίδι δεν τετραγωνίζει φυσικά τον κύκλο, όμως το art direction αναδεικνύει το πρωτότυπο. Τα περισσότερα επίπεδα του Xen οπτικά είναι για σεμινάριο. Δεν νοείται gamer που ενδιαφέρεται έστω και λίγο για το Half Life ή το Metroid να χάσει αυτό το θέαμα. Σοκ και Δέος.

Ως εκ τούτου, το παιχνίδι είναι διανθισμένο με lore friendly προσθήκες μερικές εκ των οποίων εξυπηρετούν στο να βγάζει νόημα ο κόσμος του παιχνιδιού στα πλαίσια του Half Life 2. Στην αρχή εισάγονται διακριτικά και κορυφώνονται στον Xen. Δεν με χάλασε καμία απο αυτές, καθώς εξυπηρετούν το συνολικό lore με απόλυτο σεβασμό.

Επειδή το αρχικό Half Life είναι παιχνίδι παλαιάς κοπής με κέντρο βάρους την περιήγηση σε δαιδαλώδη περιβάλλοντα, θεωρώ οτι έπεσε θύμα της υπερπροσπάθειας των δημιουργών, καθώς υπάρχουν σημεία που το level design περιπλέκεται χωρίς να υπάρχει λόγος.
Ειδικά στον Xen, παρόλη την ιδιοφυΐα του όλου πράγματος (με τα νέα περιβάλλοντα, τους γρίφους κτλ) λίγο πριν το τέλος το πράγμα κάνει κουραστικό και αχρείαστο spike περιπλοκότητας γεγονός που με αποσυντόνισε και με προβλημάτισε ιδιαίτερα.
Εντελώς αντιφατικό με τα φοβερά πράγματα που έχουν προηγηθεί.

Παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα είναι σαφώς θετικό και αξιόλογο. Όσοι αγαπούν την σειρά πρέπει να το τσεκάρουν οπωσδήποτε.
Last Edit: 1 month 4 weeks ago by Gunslinger.
The administrator has disabled public write access.

Τι παίζω αυτόν τον καιρό; 1 month 3 weeks ago #11304

  • simovitch123
  • Offline
  • Unboxholic
  • Posts: 6519
  • Thank you received: 986
Τους τελευταίους μήνες το σερί που έχω στα Videogames έχει ως εξής: (γενικά τα λες και καλά παιχνίδια :sexy:)

Uncharted 4: Είναι πολύ απλά το καλύτερο κεφάλαιο της σειράς, η επική κορύφωση της ιστορίας του Nathan Drake, μια απίστευτα συναρπαστική περιπέτεια από την αρχή μέχρι το τέλος γεμάτη συγκινήσεις και ανατροπές. Αψεγάδιαστο σε όλους του τους τομείς, ολοκληρωμένο χωρίς ελλείψεις, τα έχει όλα! :hellyeah:( αναστατώνομαι όταν σκέφτομαι τι θα έχει φτιάξει πάλι η Naughty Dog με το TLOU2...)

Horizon :Zero Dawn (+Frozen Wilds) : ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ! Νομίζω από τα καλύτερα νέα IP που είδαμε σε αυτή τη γενιά, φανταστικός νέος κόσμος από την Guerrila, με ωραίες φρέσκες ιδέες, έναν κόσμο πλούσιο σε Lore και χαρακτήρες (Aloy :3) και πολύ ενδιαφέρον Concept. Οι μάχες σε υψηλότερη δυσκολία απαιτούν να είσαι καλά και στρατηγικά προετοιμασμένος, το σύστημα μάχης πολύ απολαυστικό. Έχω κάποια παράπονα κυρίως όσον αφορά την δομή κάποιων Quest που γίνονται λίγο επαναλαμβανόμενα και τα Errands που τα περισσότερα δεν έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς και μερικά άλλα πραγματάκια από εδώ και από εκεί που θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα, αλλά πιστεύω στο Sequel θα διορθωθούν.

Resident Evil 2: Remake: Με λίγα λόγια η Capcom έκανε πάλι το θαύμα της στη μεταφορά του απόλυτου τρόμου στη σύγχρονη τεχνολογία, με τον Mr. X να είναι από τα πιο φρικιαστικά, έξυπνα και αγχωτικά gimmicks του Horror Genre. Για εμένα ακόμα και αν πρόκειται για Remake, είναι το καλύτερο παιχνίδι τρόμου της γενιάς, αριστούργημα. :3

Titanfall 2: Μαζί με το Doom και τα Wolfenstein, είναι από τα καλύτερα Single player Campaigns από FPS που έπαιξα σε αυτή την γενιά! :hellyeah:Το Shooting του και η αίσθηση των όπλων είναι απίστευτα εθιστικά και οι μηχανισμοί με τον Titan σου αλλά και το platforming είναι πολύ έξυπνοι και καλοσχεδιασμένοι.

Marvel's Spider-Man: Ίσως το μοναδικό Open World παιχνίδι που δεν με κούρασε καθόλου η ξεπερασμένη συνταγή της ubisoft και αυτό γιατί το Web-slinging και η μεταφορά/εξερεύνηση στη Νέα Υόρκη είναι από τα απολαυστικότερα πράγματα EVER! Λάτρεψα επίσης το σύστημα μάχης, τον απίστευτο τεχνικό τομέα, την ποικιλία στις στολές και τις δυνάμεις/Skills, τα Activities και τα Events/Side περιεχόμενο και τα Easter Eggs του Marvel Universe.
Αυτό που με εξέπληξε ιδιαίτερα είναι το Story του παιχνιδιού, το πόσο ενδιαφέρον και καλογραμμένοι είναι οι χαρακτήρες, τόσο οι ήρωες όσο και οι Villains. Επίσης δεν το περίμενα σε καμία περίπτωση τόσο σκοτεινό και
Warning: Spoiler! [ Click to expand ]
, οπότε ήταν μια πραγματικά ευχάριστη και καλοδεχούμενη έκπληξη στο Direction για εμένα. :like::like:Περιμένω σαν τρελός το Sequel στο PS5, που με βάση τα όσα teaseαρονται στο τέλος, αναμένεται να είναι εξωφρενικά καλό. :woohoo:

Life is Strange: Θεέ μου, τα David Lynch/ Twin Peaks Vibes :3Το τελείωσα πριν μερικές μέρες και ότι και να πω θα'ναι λίγο, το αγάπησα. Επηρεασμένο από σπουδαίους δημιουργούς του κινηματογράφου, το Life is Strange είναι μια απίστευτα σουρεαλιστική και συγκινητική περιπέτεια, ενώ ταυτόχρονα εξερευνά διάφορες πτυχές της καθημερινότητας που λίγο-πολύ μπορούμε όλοι να νιώσουμε και συσχετιστούμε. Θίγει με ώριμο τρόπο σοβαρά ζητήματα που πρέπει όλους να μας απασχολούν, δίνει τροφή για σκέψη ενώ στα τελευταία επεισόδια απλά... ξεφεύγει :whistle::whistle:
Warning: Spoiler! [ Click to expand ]


Τώρα αυτόν τον καιρό παίζω το σκληρό, ακατέργαστο και υποτιμημένο διαμάντι που λέγεται Stalker. Με μια λέξη, αριστούργημα. Έχει ξεπερασμένο τεχνικό τομέα, κάποια Bugs/ Glitches, το gameplay στην αρχή είναι αρκετά Clunky, αλλά παρ'όλα αυτά είναι από τα πιο ατμοσφαιρικά, ιδιαίτερα, σκοτεινά post-apocalyptic παιχνίδια εκεί έξω, με δικό του χαρακτήρα και πολύ ενδιαφέρον ιδέες. (είναι σε σημαντικό βαθμό εμπνευσμένο από την ταινία του Tarkovsky). Ξεκινάει αργά, αλλά μόλις του δώσεις λίγο χρονό να ξεδιπλωθεί έχει φοβερή ιστορία/ Lore και πολύ απολαυστικές και στρατηγικές μάχες. Πολλοί το χαρακτηρίζουν ως το Dark Souls των FPS και νομίζω θα συμφωνήσω.
The administrator has disabled public write access.
Powered by Kunena Forum