Welcome, Guest
Username: Password: Remember me

TOPIC: Short Stories..

Short Stories.. 3 years 7 months ago #1

  • MADnJIM
  • MADnJIM's Avatar
  • Offline
  • Unpacker
  • Ζαλίζομαι... Σταματήστε τον κόσμο να κατέβω...
  • Posts: 2275
  • Thank you received: 522
Εδώ θα είναι ένα θέμα που θα μπορούμε όσοι θέλουμε να βγάζουμε την ψωνάρα που κρύβουμε μέσα μας. Εδώ θα ποστάρουμε ιστορίες, μικρά διηγηματάκια που έχουμε γράψει. Μην σκεφτείτε κάτι σαν κείμενο του Stephen King, την πλάκα μας θα κάνουμε, με σκοπό να περνάμε καλά. Θέματα ότι θέλει ο καθένας, εκτός βέβαια από ΧΧΧ ιστορίες και εκφράσεις που θα έκαναν κόσμο να κοκκινίσει. Υπάρχουν και ανήλικοι στο site και καλό θα είναι να σκεφτόμαστε δύο φορές τι γράφουμε. Ιστορίες λοιπόν, είτε εμπνευσμένες από games, είτε δικές μας. Όλα τα είδη, και horror, και mystery, και funny, και αστυνομικές, και επικές, και ότι άλλο γεννήσει η φαντασία μας. Αφήστε λοιπόν τον επίδοξο συγγραφέα να βγει από μέσα σας, και ίσως εκπλαγείτε με το αποτέλεσμα.
Θα ήταν καλό να υπάρχει μία μικρή εισαγωγή, ένας πρόλογος, που να λέει τι θέμα έχει η ιστορία, είναι τρόμου πχ, είναι ξέρω γω funny, κλπ., έτσι για να ξέρουν οι φίλοι μας του φόρουμ τι πρόκειται να διαβάσουν. Ή ξέρω γω από που ήρθε η έμπνευση, κάτι τέτοιο τελοσπάντων για να γίνεται παιχνίδι. Εμένα όσοι με γνωρίζουν ξέρουν και τι να περιμένουν. Κι εγώ περιμένω όλους εσάς που η φαντασία σας καλπάζει. Γράψ'τε λοιπόν αυτά που φαντάζεστε, απλά, ερασιτεχνικά, χωρίς να νοιάζεστε για κριτικές, και ανεβάστε τα να τα διαβάσουμε πίνοντας το καφεδάκι μας, ή το ποτό μας. Να θυμάστε πως ένα πάτημα του Thank Υou button δίνει θάρρος στον "συγγραφέα" να ξαναποστάρει, κι ακόμα περισσότερο ένα σχόλιο. Η γνώση ότι διαβάστηκε η ιστορία του είναι το καύσιμο του δημιουργού της. :)

ΟΙ (86) ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚ (περιεχόμενα κατά είδος):
Warning: Spoiler! [ Click to expand ]


Θα κάνω την αρχή με μία μικρή funny ιστοριούλα, διασκευή από παλιό ανέκδοτο.
Enjoy λοιπόν, και καλή αρχή.. :)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Η ΑΓΝΩΣΤΗ..
Warning: Spoiler! [ Click to expand ]

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Αυτά για αρχή. Ελπίζω να γελάσατε λίγο, και να σας έφτιαξα τη διάθεση. Ακόμα περισσότερο ελπίζω να δω και άλλους να ανεβάζουν τις δικές τους ιστορίες. Τα λέμε πάλι..
Last Edit: 2 years 5 months ago by MADnJIM.
The administrator has disabled public write access.
The following user(s) said Thank You: mihalis13, Big Daddy, SymphonyX13

Short Stories.. 3 years 7 months ago #2

  • NikeFerrari
  • NikeFerrari's Avatar
  • Online
  • Moderator
  • Που να σε φάειν η Unboxed Μούλαν!
  • Posts: 10690
  • Thank you received: 1568
:lol::lol::lol:

Απολαυστική.

Τουλάχιστο Σπύρο ήταν
Warning: Spoiler! [ Click to expand ]
;):silly:
Last Edit: 3 years 7 months ago by NikeFerrari.
The administrator has disabled public write access.
The following user(s) said Thank You: MADnJIM

Short Stories.. 3 years 7 months ago #3

  • SymphonyX13
  • SymphonyX13's Avatar
  • Offline
  • Unpacker
  • ...but i have promises to keep and miles to go before i sleep...
  • Posts: 2037
  • Thank you received: 451
Τα στερητικά σύνδρομα και οι επιπτώσεις τους είχαν χτυπήσει κόκκινο, είχα φτάσει στο σημείο να μουρμουρίζω ακταλαβίστικα..."...στορία....μουμπλλ, θέλω ιστορρρ..." αλλά είχα κρατήσει χαρακτήρα και δεν σε είχα πιέσει, "Θα έχει τους λόγους του" σκεφτόμουν και έκανα υπομονή... Και να επιτέλους, καινούργια madnjim ιστορία!!! Τα χέρια άρχισαν να σταθεροποιούνται σιγά σιγά, σκούπισα τον ιδρώτα από το πρόσωπο μου και έκατσα και ρούφηξα αυτό το διασκεδαστικό, δροσιστικό σε αυτή τη ζέστη( για αυτούς που το διαβάζουν, όχι για τον φουκαρά τον Τζο!! :)) σφηνάκι....καλώς ήρθες φίλε...
The administrator has disabled public write access.
The following user(s) said Thank You: MADnJIM

Short Stories.. 3 years 7 months ago #4

  • MADnJIM
  • MADnJIM's Avatar
  • Offline
  • Unpacker
  • Ζαλίζομαι... Σταματήστε τον κόσμο να κατέβω...
  • Posts: 2275
  • Thank you received: 522
Χαίρομαι που διασκεδάσατε παιδιά.. :cheer:

Όντως Δημήτρη είχα τους λόγους μου, ή μάλλον καλύτερα δεν είχα πια λόγο. Τώρα όμως είμαι εδώ, και είμαι πολύ ορεξάτος και χαρούμενος.. :)
The administrator has disabled public write access.

Short Stories.. 3 years 7 months ago #5

  • Big Daddy
  • Big Daddy's Avatar
  • Offline
  • Loader
  • Posts: 807
  • Thank you received: 113
Σπύρο να σαι καλά.Την ευχαριστήθηκα όσες λίγες τη σύντομη ιστορία σου.Βάλε τώρα κάτι να πιούμε χεχε!

θα επανέλθω κι εγώ με καμιά ιστοριούλα..
My mind belongs to Daddy!!
The administrator has disabled public write access.
The following user(s) said Thank You: MADnJIM

Short Stories.. 3 years 7 months ago #6

  • MADnJIM
  • MADnJIM's Avatar
  • Offline
  • Unpacker
  • Ζαλίζομαι... Σταματήστε τον κόσμο να κατέβω...
  • Posts: 2275
  • Thank you received: 522
Big Daddy wrote:
Σπύρο να σαι καλά.Την ευχαριστήθηκα όσες λίγες τη σύντομη ιστορία σου.Βάλε τώρα κάτι να πιούμε χεχε!

θα επανέλθω κι εγώ με καμιά ιστοριούλα..

Να'σαι καλά φίλε μου! Θα περιμένω να διαβάσω τα κείμενά σου Big Daddy.. :)
The administrator has disabled public write access.

Short Stories.. 3 years 7 months ago #7

  • BraVeHeart
  • BraVeHeart's Avatar
  • Offline
  • Administrator
  • Videogames Addict
  • Posts: 1633
  • Thank you received: 2006
Καλή αρχή στο thread. Κάτι μου λέει ότι θα πάει πολύ καλά!

Αυτή τη φορά θα συμμετέχω κι εγώ. Ήδη έχω κάτι κειμενάκια με ιστορίες τρόμου. Θα τις παραθέσω κάποια στιγμή στο μέλλον.
The administrator has disabled public write access.
The following user(s) said Thank You: MADnJIM

Short Stories.. 3 years 7 months ago #8

  • MADnJIM
  • MADnJIM's Avatar
  • Offline
  • Unpacker
  • Ζαλίζομαι... Σταματήστε τον κόσμο να κατέβω...
  • Posts: 2275
  • Thank you received: 522
BraVeHeart wrote:
Καλή αρχή στο thread. Κάτι μου λέει ότι θα πάει πολύ καλά!

Αυτή τη φορά θα συμμετέχω κι εγώ. Ήδη έχω κάτι κειμενάκια με ιστορίες τρόμου. Θα τις παραθέσω κάποια στιγμή στο μέλλον.

Θέλω τρελά να τα διαβάσω Σάκη, θα τα περιμένω να τα δω όταν τα ανεβάσεις.. :)
The administrator has disabled public write access.

Short Stories.. 3 years 7 months ago #9

  • 21thomas21aek
  • 21thomas21aek's Avatar
  • Offline
  • Package receiver
  • Posts: 1761
  • Thank you received: 196
Πολύ ωραία "δουλειά".
The administrator has disabled public write access.
The following user(s) said Thank You: MADnJIM

Short Stories.. 3 years 7 months ago #10

  • MADnJIM
  • MADnJIM's Avatar
  • Offline
  • Unpacker
  • Ζαλίζομαι... Σταματήστε τον κόσμο να κατέβω...
  • Posts: 2275
  • Thank you received: 522
( Χεχεχε, ήταν να μην γίνει το τόπικ!! Τώρα ελάτε και δέστε με.. :whistle::P)

Ολόφρεσκια, σα ζεστό κουλούρι. Αλλά δεν σας λέω τι ιστορία είναι για να μην τη σποϊλεριάσω. Ελπίζω όμως να σας αρέσει. Enjoy λοιπόν..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ ΝΑ ΤΑ ΘΥΜΑΣΑΙ..

Ο Τζορτζ Μακμάλον κοιμόταν ακόμα, αλλά σε λίγα δευτερόλεπτα θα χτυπούσε το ξυπνητήρι του και θα άρχιζε την ημέρα του. Μία ημέρα που θα έπρεπε να είναι σαν όλες τις άλλες, αλλά αυτή είχε δύο ιδιατερότητες. Ήταν η μέρα των γεννεθλίων του, γινόταν σαρανταπέντε χρονών. Και δεύτερον, αυτή η μέρα, αυτά τα γεννέθλια, έμελλε να είναι γεννέθλια να τα θυμάσαι!

Η γυναίκα του η Καίητ ήταν η κόρη του ενός από τους δύο ιδιοκτήτες του δικηγορικού γραφείου που ήταν διευθυντής. Μεγάλη φίρμα! Η έδρα τους είναι ένα μοντέρνο πενταόροφο κτίριο στο κέντρο, μία ανάσα από τα δικαστήρια. Οι περισσότερες υποθέσεις της πόλης περνάνε από κει μέσα, και σίγουρα όλες όσες έχουν πραγματικά σημασία, είτε μιλάμε για κάποια υπόθεση κρατικού επιπέδου, είτε για για την υπεράσπιση σε κάποια δίκη μεγάλου ονόματος με αμφισβητούμενη ηθική. Ο γάμος μαζί της του έδωσε την θέση του διευθυντή, και δύο παιδιά, τον πεντάχρονο Τζέρυ και την επτάχρονη Κριστίν. Ποτέ όμως δεν κατάφεραν να έρθουν κοντά οι δυο τους. Δεν υπήρχε δέσιμο μεταξύ τους, όπως δεν είχε υπάρξει ποτέ αίσθημα. Ο Τζορτζ μάλιστα υποψιαζόταν πως είχε και εραστή, αλλά δεν παραπονιόταν. Αγαπάει την οικογένειά του, και θα πέθαινε για τα παιδιά του. Και την Καίητ την αγαπάει με τον τρόπο του, αν μη τι άλλο του χάρισε αυτά τα δύο αγγελούδια που δίνουν νόημα στη ζωή του. Όπως είναι φυσικό, πέρναγε τις περισσότερες ώρες του στο γραφείο, βυθισμένος στη δουλειά στην προσπάθεια να γεμίσει τα κενά του.

Χτύπησε το ξυπνητήρι, και το μονότονο ηλεκτρονικό τιτίβισμα τον ξύπνησε αμέσως. Άπλωσε το χέρι του και ανασηκώθηκε με τα μάτια του ακόμα κλειστά. Η Καίητ δεν ήταν δίπλα του, και σκέφτηκε ότι θα είχε σηκωθεί νωρίτερα. Του ήρθε στο μυαλό ότι ήταν η μέρα των γεννεθλίων του και άνοιξε τα μάτια του. Για κάποιο λόγο που δεν καταλάβαινε η ιδέα ότι γινόταν σαρανταπέντε τον τάραζε. Σηκώθηκε και πήγε στο μπάνιο, και κάθε λεπτό που περνούσε και ξυπνούσε τόσο πιο βαριά ένιωθε τη διάθεσή του. Δεν πειράζει, σκέφτηκε, για να σηκώθηκε νωρίτερα η Καίητ σίγουρα θα μου έχει ετοιμάσει κάτι, θα μου φτιάξει το κέφι με τις ευχές της. Έκανε το ντουζ του, ξυρίστηκε, και γύρισε στην κρεβατοκάμαρα για να ντυθεί.

“Καλημέρα αγάπη μου..” είπε στην Καίητ όταν κατέβηκε μετά από λίγα λεπτά για να πιει τον καφέ του πριν φύγει για το γραφείο.

Ήταν όρθια στον πάγκο της κουζίνας με δύο μπολ μπροστά της, και τα γέμιζε με γάλα και δημητριακά για το πρωινό των παιδιών. Δεν σήκωσε καν το κεφάλι της να τον κοιτάξει!

“Αν θες καφέ έχει στην καφετιέρα..” του πέταξε μόνο και συνέχισε με την ασχολία της.

Κοίταξε την πλάτη της για λίγο και αναστέναξε. Το ξέχασε, σκέφτηκε. Πιο δυστυχισμένος από πριν πήρε την κούπα του και έβαλε καφέ. Δεν πειράζει, συνέχισε τη σκέψη του, θα με θυμηθούν τα παιδιά και αυτό έχει σημασία. Κάθισε και είπιε μερικές γουλιές αμίλητος. Η Καίητ έβαλε τα μπολ στο τραπέζι και κάθισε κι αυτή μπροστά στη δική της κούπα.

“Πρωινό!..” φώναξε δυνατά κι επιτακτικά για να την ακούσουν τα παιδιά.

Πρώτος ο Τζέρυ μπήκε με φόρα στην κουζίνα κάνοντας με τη φωνή του σειρήνα. Πήδηξε στην καρέκλα του και όρμησε κυριολεκτικά στα δημητριακά του. Κι όπως κάθε φορά πασάλειψε το μισό του πρόσωπο με γάλα καθώς έτρωγε. Η αδερφή του μπήκε αργά και κάθισε με ύφος. Πρόσφατα είχε αποκτήσει νέα συμπεριφορά, ήταν σνομπ. Ειδικά ότι έκανε ο Τζέρυ δεν έχανε την ευκαιρία να τον παρατηρήσει αμέσως. Και τώρα κοίταξε το πρόσωπό του και έκανε μία γκριμάτσα αποστροφής.

“Πόσο μωρό είσαι ακόμα..” του είπε, και με πόζα μεγαλοκυρίας που έκανε τον Τζορτζ να χαμογελάσει για πρώτη φορά απ' όταν σηκώθηκε, έβαλε μια κουταλιά από το πρωινό της στο στόμα της.

Αμέσως μετά όμως το χαμόγελο έσβησε από τα χείλη του, κι ένιωσε ακόμα πιο δυστυχισμένος. Ούτε τα παιδιά με θυμήθηκαν, σκέφτηκε. Σκούπισε το στόμα του με μια χαρτοπετσέτα και σηκώθηκε.

“Εγώ φεύγω..” είπε, “..θα τα πούμε το βράδυ. Καλημέρα και να προσέχετε στο σχολείο, έτσι;..”
“Ναι μπαμπά..” του είπαν ταυτόχρονα τα παιδιά.
“Ναι, καλημέρα και σε σένα..” του είπε κι η Καίητ κι έφερε την κούπα στα χείλη της.

Βγήκε στον δρόμο και πήρε μερικές βαθιές ανάσες στο πρωινό αεράκι. Μόλις ένιωσε λίγο καλύτερα μπήκε στο ακριβό του αυτοκίνητο και έφυγε για το γραφείο. Στον δρόμο δεν μπορούσε να σκεφτεί, να συγκεντρωθεί. Ευτυχώς δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο να κάνει στη δουλειά, μόνο κάτι υποχρεώσεις ρουτίνας που δεν ήταν κάτι σημαντικό, γιατί αισθανόταν πολύ άσχημα και δεν ήθελε να ασχοληθεί με τίποτα. Έφτασε στο κτίριο, μπήκε στο υπόγειο πάρκινγκ, και σταμάτησε το αυτοκίνητο στη θέση του διευθυντή. Όταν βγήκε από το ασανσέρ στον τελευταίο όροφο, η Τζάνετ, η όμορφη εικοσιπεντάχρονη γραμματέας του σηκώθηκε αμέσως χαμογελώντας μόλις τον είδε.

“Καλημέρα κύριε Τζορτζ,..” του είπε χαρούμενα και πήγε κοντά του, “..χρόνια πολλά και ευτυχισμένα γεννέθλια!..”

Τον ξάφνιασε κολλώντας στιγμιαία πάνω του όσο χρειαζόταν για να τον φιλήσει πεταχτά και στα δύο μάγουλα. Τραβήχτηκε πάλι, και κάθισε στην καρέκλα της πίσω από το γραφείο της. Το χαμόγελο δεν έφυγε ποτέ από το πρόσωπό της, ούτε τα μάτια της από το δικό του.

“Σ' ευχαριστώ πολύ Τζάνετ, το εκτιμώ πολύ, να'σαι καλά..” της απάντησε ξαφνιασμένος και μπήκε στο γραφείο του κλείνοντας πίσω του την πόρτα.

Κάθισε και άγγιξε αμίλητος το μάγουλό του. Ακόμη ένιωθε την υγρασία από τα χείλη της. Είναι και τόσο όμορφη, και το σώμα της σφριγηλό και νεανικό, και.. Κούνησε το κεφάλι του για να σταματήσει αυτές τις σκέψεις, και βάλθηκε να ανοίγει και να κοιτάζει τους φακέλους που τον περίμεναν. Του άρεσε η Τζάνετ, και μάλιστα πολύ, και σήμερα ήταν η μόνη που τον θυμήθηκε και του είπε χρόνια πολλά. Και τον φίλησε!! Ξανακούμπισε το μάγουλό του κι έγειρε πίσω στην πολυθρόνα του χαμογελώντας. Δεν τον είχε αγγίξει με το σώμα της, αλλά ο Τζορτζ μισόκλεισε τα μάτια του και φαντάστηκε έτσι κι αλλιώς ότι ένιωσε το στήθος της να πιέζετε στο δικό του ενώ τον φίλαγε. Αναστέναξε πάλι και γύρισε στους φακέλους και στη δουλειά του. Μόνο που τώρα είχε πάλι κέφι, του το είχε φτιάξει η νεαρή γραμματέας του.

Μέχρι το μεσημέρι δεν ξεμύτισε από το γραφείο του. Ξεχάστηκε με τη δουλειά, κι ούτε πως κατάλαβε πως πέρασε η ώρα. Όταν άνοιξε η πόρτα και μπήκε η Τζάνετ σήκωσε το κεφάλι του και την κοίταξε με απορία να κλείνει την πόρτα πίσω της.

“Τι είναι Τζάνετ;..” τη ρώτησε όπως έκανε πάντα.
“Να, κύριε διευθυντά, εμ, κύριε Τζορτζ..” άρχισε διστακτικά, “..σκεφτόμουν σήμερα που είναι τα γεννέθλιά σας, αν θέλετε κι εσείς βέβαια, μέρα που είναι..”
“Για τι πράγμα μιλάς Τζάνετ;..”
“Να, θα μπορούσαμε αν θέλετε, τώρα που θα κάνουμε διάλλειμα για φαγητό, αντί να κατέβουμε στο εστιατόριο της εταιρίας θα μπορούσαμε να πάμε κάπου να φάμε, αλλού, μόνοι μας..”

Την κοίταξε με την καρδιά του να έχει ανεβάσει ξαφνικά παλμούς. Αυτό το όμορφο κορίτσι, αυτή η σέξυ κοπέλα του ζήταγε να πάνε για φαγητό οι δυο τους! Χαμογέλασε και σηκώθηκε κλείνοντας αφηρημένα τους φακέλους στο γραφείο του από συνήθεια.

“Φυσικά και θέλω!..” της είπε. “Που θα ήθελες να πάμε λοιπόν;..”
“Όπου προτιμάτε κύριε Τζορτζ, άλλωστε εσείς έχετε γεννέθλια σήμερα..”
“Πολύ ωραία τότε..” είπε αυτός και άνοιξε την πόρτα κάνοντας στην άκρη για να περάσει πρώτη, “..ξέρω το καλύτερο μέρος, είμαι σίγουρος πως θα σου αρέσει κι εσένα..”

Λίγη ώρα αργότερα βγαίνανε με το αυτοκίνητο του από την πόλη, και κατευθύνθηκαν προς την κοντινή παραλία. Εκεί σταμάτησαν στο ταβερνάκι ενός Έλληνα, και κάθισαν στη βεράντα στην άκρη της θάλασσας απολαμβάνοντας το απαλό και υγρό αεράκι να τους δροσίζει. Τρώγανε το νόστιμο ψάρι που τους έφερε ένα χαρούμενο έφηβο παιδί, και μιλούσανε για διάφορα πράγματα. Που και που εκείνη γελούσε με κάτι αστείο που θα της έλεγε, κι αυτός ένιωθε όλο και πιο άνετα μαζί της, όλο και πιο κοντά της, και φυσικά όλο και πιο χαρούμενος. Ο μεσήλικας ταβερνιάρης ήρθε κάποια στιγμή ο ίδιος στο τραπέζι τους και με μισά ελληνικά μισά αγγλικά τους πρότεινε να δοκιμάσουν ένα ποτό που μόλις του είχε έρθει από την Ελλάδα. Τους γέμισε τα ποτήρια με ούζο από ένα μπουκάλι που κρατούσε, και περίμενε χαμογελώντας να δοκιμάσουν.

“Χαα! Ούζο καλό, ε;..” τους είπε όταν τους είδε να κάνουν εκφράσεις ευχαρίστησης.
“Πολύ καλό, ευχαριστούμε..” του απάντησε ο Τζορτζ.

Ο ταβερνιάρης άφησε το μπουκάλι στο τραπέζι τους για να βάλουν όσο ακόμα θελήσουν, και έφυγε διακριτικά. Καθίσαν εκεί για καμιά ώρα, και είχαν ξαναγεμίσει τα ποτήρια τους άλλες τρεις φορές, όταν ο Τζορτζ θυμήθηκε το γραφείο και κοίταξε το ρολόι στον καρπό του.

“Πέρασε η ώρα..” μουρμούρισε σκυθρωπός.
“Πρέπει να γυρίσουμε στο γραφείο, περνάω τόσο ωραία μαζί σου.. Τζορτζ..” του είπε η Τζάνετ, και άφησε τον ενικό στο τέλος να αιωρείται.

Ο Τζορτζ άκουσε τον ενικό και χάρηκε. Τόση ώρα που μιλούσαν του είχε πει μεταξύ άλλων και πως δεν έχει κάποιον δεσμό αυτόν τον καιρό, κάτι που του τράβηξε αμέσως την προσοχή. Μετά η άνεσή της, και τώρα ο ενικός!

“Κανονικά πρέπει, αλλά αν έχεις κάτι καλύτερο να προτείνεις είμαι στη διάθεσή σου..” της απάντησε.
“Χαχαχα, άλλωστε εσύ είσαι ο διευθυντής, σωστά;..” γέλασε η Τζάνετ, και μαζί της κι ο Τζορτζ.
“Ναι, σωστά..” της είπε τελικά. “Λοιπόν; Που θες να πάμε τώρα αφού την κοπανάμε από το γραφείο;..”

Τον κοίταξε για λίγο χαμογελώντας αμίλητη, και μετά κατέβασε το βλέμμα της.

“Μπορούμε να πάμε στο σπίτι μου για καφέ..” του είπε σιγανά, αλλά στον Τζορτζ ακούστηκε λες και έβγαινε η φωνή από ηχείο.

Τον ξανακοίταξε και χαμογέλασε. Συνειδητοποίησε πως την χάζευε σαν χάνος, και της χαμογέλασε κι αυτός κάνοντας πίσω στην καρέκλα του.

“Τι;..” τον ρώτησε η Τζάνετ.
“Όχι, τίποτα, θέλω να πω, ναι, φυσικά, καφέ, φυσικά και θέλω..” είπε ο Τζορτζ σχεδόν με μια ανάσα, και γέλασαν κι οι δυο. “Φυσικά και θέλω..” της είπε πάλι όταν τελικά σταμάτησαν να γελάνε.

Φώναξε το παιδί που τους σέρβιρε και πλήρωσε αφήνοντας όλα τα ρέστα για πουρμπουάρ. Σηκώθηκαν και μπήκανε στο αυτοκίνητο μάλλον βιαστικά, ή τουλάχιστον έτσι ένιωθε ο Τζορτζ εκείνη τη στιγμή, ανυπομονησία. Πως άρχισε η μέρα του, και τι του φύλαγε για τη συνέχεια! Σκέτη μιζέρια το πρωί, και τώρα η θεά γραμματέας του τον πήγαινε στο σπίτι της μετά από ρομαντικό γεύμα στη θάλασσα και αρκετά ποτά. Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά, η αδρεναλίνη του ανέβαινε όσο πλησίαζαν, και το αίμα στις φλέβες του είχε μία μόνο κατεύθυνση προς ένα σημείο.

Όταν έφτασαν στην πολυκατοικία της ανέβηκαν με το ασανσέρ στον όροφό της. Ήθελε να την αρπάξει εκεί, να την αγκαλιάσει και να την φιλήσει, να νιώσει τη γεύση της, να μυρίσει την ανάσα της στο στόμα του, το κορμί της στο δικό του. Κρατήθηκε όμως γιατί δεν του έδωσε κάποιο σημάδι που θα του έδινε το πράσινο φως. Όταν όμως μπήκαν στο διαμέρισμα όλα ήταν διαφορετικά.

“Βάλε ποτό κι έρχομαι, πάω να φορέσω κάτι πιο άνετο..” του είπε και τον άφησε με ένα χαμόγελο μόνο του στο σαλόνι.

Έμεινε μόνος του να την φαντάζεται να βγαίνει φορώντας κάτι αραχνοΰφαντο, καυτό και σέξυ. Ένα αεράτο μπέιμπι ντολ για παράδειγμα, ή μία κοντή μεταξωτή ρόμπα και τίποτα από κάτω. Πέντε λεπτά αργότερα η πόρτα της κρεβατοκάμαρας άνοιξε πάλι, και βγήκε η Τζάνετ. Μόνο που ήταν ακόμα ντυμένη, και στα χέρια της κρατούσε μία τούρτα με μερικά αναμένα κεράκια καρφωμένα πάνω της. Πίσω της βγήκε η γυναίκα του, τα παιδιά του, μερικοί συγγενείς, κοντινοί φίλοι, και δυο τρεις καλοί συνεργάτες. Μπόλικος κόσμος! Φώναζαν “Έκπληξη!!..” και τραγουδούσαν όλοι μαζί το τραγουδάκι των γεννεθλίων.

Κι αυτός τους άκουγε έκπληκτος καθισμένος στον καναπέ του σαλονιού, αμίλητος και ακίνητος σαν άγαλμα, εντελώς ξαφνιασμένος........ κι ολόγυμνος..-
By MADnJIM 30Ιουν2014

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Χεχεχε, ελπίζω να σας άρεσε! :lol:Κι αυτή η ιστορία είναι διασκευή από ανέκδοτο. Θα τα πούμε πάλι, δεν ξέρω αν θα είναι πάλι με κάτι funny, αλλά θα δείξει.. :)
Last Edit: 3 years 7 months ago by MADnJIM.
The administrator has disabled public write access.
The following user(s) said Thank You: SymphonyX13

Short Stories.. 3 years 7 months ago #11

  • 21thomas21aek
  • 21thomas21aek's Avatar
  • Offline
  • Package receiver
  • Posts: 1761
  • Thank you received: 196
Μηχανάκι είσαι.
The administrator has disabled public write access.
The following user(s) said Thank You: MADnJIM

Short Stories.. 3 years 7 months ago #12

  • MADnJIM
  • MADnJIM's Avatar
  • Offline
  • Unpacker
  • Ζαλίζομαι... Σταματήστε τον κόσμο να κατέβω...
  • Posts: 2275
  • Thank you received: 522
21thomas21aek wrote:
Μηχανάκι είσαι.

Χαχαχα, κλινική περίπτωση!!.. :P:lol::lol:
The administrator has disabled public write access.
Powered by Kunena Forum